Huisuitzetting

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De uitdrijving van Charles de Groux

Huisuitzetting in Nederland vindt veelal plaats ten gevolge van schulden. Aangezien iedereen recht heeft op een woning, kunnen hierna de fasen van (her-)huisvesting, maatschappelijke opvang, opvang voor dak- en thuislozen, curatele en bewindvoering volgen.

Redenen tot uitzetting[bewerken | brontekst bewerken]

Reden tot huisuitzetting zijn in de sociale huursector: verregaande huurachterstand, zich niet houden aan de regels van de woningcorporatie, (geluids-)overlast veroorzaken, wietteelt, illegale onderverhuur. Cijfers geven aan dat het hierbij gaat om driekwart van de huisuitzettingen.

In de particuliere sector volgt huisuitzetting doordat men zich niet houdt aan de regels van de hypotheekverstrekker, die immers de woning als onderpand heeft. Hierbij valt te denken aan: niet tijdig de betalingen verrichten, slecht onderhouden van de woning, illegaal onderverhuren, illegaal verbouwen van de woning, gedwongen verkoop van de woning door de hypotheekverstrekker.

Fasen van de uitzetting[bewerken | brontekst bewerken]

De huurachterstand[bewerken | brontekst bewerken]

Hierbij wordt de huurder vaak een tweede kans geboden om een betalingsregeling aan te gaan en/of via de gemeentelijke instanties maatregelen te treffen en door hulp aan te bieden.

Deurwaarder/incasso[bewerken | brontekst bewerken]

De huurder kan in deze fase het beste met de deurwaarder afspraken maken om verdere escalatie te voorkomen. Ook kan de huurder door professionele hulpverleners advies en voorlichting krijgen over bijvoorbeeld juridische bijstand.

Het vonnis[bewerken | brontekst bewerken]

Via een gerechtelijke procedure vraagt de corporatie ontbinding van het huurcontract en ontruiming van de woning aan. Hierbij toetst de rechter de rechtmatigheid van de ontbinding van de overeenkomst. In de meerderheid van de gevallen wordt toch nog een oplossing gevonden.

Huisuitzetting[bewerken | brontekst bewerken]

Wanneer er van een daadwerkelijke ontruiming sprake is, komen er nieuwe vraagstukken aan de orde. Dit kan blijken uit de verschillende werkwijzen van corporaties, gemeenten, buurten en wijken om aan herhuisvesting te komen. Tevens speelt de vraag mee van kosten die hiermee weer gepaard gaan.

Na de huisuitzetting[bewerken | brontekst bewerken]

De gevolgen voor de huurder kunnen erg groot zijn, zoals het uiteenvallen van het gezin: ten gevolge van dakloosheid nemen de maatschappelijke kosten fors toe bij (her)huisvesting, noodhuisvesting, opvang van dak- en thuislozen.