Huisvesting

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Huisvesting is de overkoepelende term voor verschillende typen onderkomens waarin men tijdelijk of permanent onderdak heeft om in te leven, te slapen, te werken of te ontspannen. Alle type woningen, bedrijfsgebouwen, scholen, musea en kantoren vallen hieronder. Daarnaast slaat het op het bieden van dergelijke vormen van onderkomens door bijvoorbeeld gemeentelijke en nationale overheden.

Verschillende huisvestingvormen[bewerken]

Huisvesting in een sloppenwijk

Huisvestingswet[bewerken]

Tijdelijke huisvesting in Vlissingen

De Huisvestingswet 2014 stelt regels met betrekking tot de verdeling van woonruimte en de samenstelling van de woonruimtevoorraad. De wet verleent bevoegdheden aan gemeenten indien schaarste aan woonruimte leidt tot onrechtvaardige of onevenwichtige effecten op de woningmarkt (art. 2, eerste lid). Een gemeente of groep van gemeenten kan een huisvestingsverordening[1] invoeren, en daarin onder meer woonruimte aanwijzen die niet voor bewoning in gebruik mag worden genomen of gegeven, indien voor het in gebruik nemen daarvan geen huisvestingsvergunning is verleend. Bij het verlenen van huisvestingsvergunningen kan voorrang gegeven worden op basis van passendheid van de woning voor de woningzoekende (art. 11), urgentie (art. 12) of maatschappelijke en economische binding (art. 14). Ook kan de gemeenteraad in de huisvestingsverordening bepalen dat het verboden is om zonder vergunning veranderingen aan te brengen in de woonruimtevoorraad (art. 21) Dit kan het geval zijn indien een eigenaar een woonruimte of een deel ervan onttrekt, samenvoegt met andere woonruimte, splitst of omzet in onzelfstandige woonruimte. In meerdere gemeenten worden op basis hiervan regels gesteld aan de toeristische verhuur van woonruimte die vaak via digitale platformen zoals onder meer Airbnb, Booking.com plaatsvindt. De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties Kajsa Ollongren bereid een wetsvoorstel voor tot wijziging van de Huisvestingswet 2014 met een meer omvangrijke regeling voor waarbij gemeenten een registratie-, meld- of vergunningplicht kunnen instellen voor de toeristische verhuur van hun woning.

Op basis van Woningwet, het Besluit toegelaten instellingen volkshuisvesting 2015 en de Regeling toegelaten instellingen volkshuisvesting 2015 gelden er regels voor woningcorporaties. Deze regels hebben onder meer betrekking op het passend toewijzen van de woonruimte aan woningzoekenden op basis van hun huishoudinkomen

Externe links[bewerken]