Inge de Bruijn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Inge de Bruijn
Inge de Bruijn in gesprek met Jacco Verhaeren
Inge de Bruijn in gesprek met Jacco Verhaeren
Persoonlijke informatie
Volledige naam Inge de Bruijn
Bijnaam Inky
Madame Butterfly
Geboortedatum 24 augustus 1973
Geboorteplaats Barendrecht
Vlag van Nederland Nederland
Lengte 178 cm
Gewicht 60 kilo
Sportieve informatie
Discipline Zwemmen
Olympische Spelen 4x Goud
2x Zilver
2x Brons
Portaal  Portaalicoon   Sport

Inge de Bruijn (Barendrecht, 24 augustus 1973) is een voormalige Nederlands topzwemster, die sportief gezien doorbrak op de Olympische Spelen van Sydney in 2000. Ze won daar drie gouden medailles op individuele nummers en een zilveren op de estafette. Bij de wereldkampioenschappen van 2001 in Fukuoka won ze driemaal goud. De Bruijn werd in 2001 door haar collega-topsporters uitgeroepen tot Sportvrouw van het Jaar.

Loopbaan[bewerken]

Aanvankelijk leek een gebrek aan motivatie de carrièremogelijkheden van De Bruijn te hinderen. Hierdoor miste zij in 1996 deelname aan de Olympische Spelen in Atlanta.

De sprintster trainde lange tijd in Portland in de Verenigde Staten onder leiding van de ervaren zwemcoach Paul Bergen. Ook was ze lange tijd lid van de professionele PSV-zwemploeg onder trainer Jacco Verhaeren, die ook Pieter van den Hoogenband onder zijn hoede had.

Begin mei 2002 werd De Bruijns contract met Philips op verzoek van leden en medewerkers van deze zwemploeg verbroken. De Bruijns broer Matthijs is international van de Nederlandse waterpoloploeg.

Op de Olympische Spelen in 2004 behaalde ze de gouden medaille op de 50 meter vrije slag. Zilver was er op de '100 meter vrij', terwijl er brons was op de 100 meter vlinderslag en de 4 x 100 m vrije slag. Sinds deze Spelen was ze de succesvolste Nederlandse olympische sporter ooit, tot haar prestatie op de Olympische Winterspelen van Sotsji (2014) verbeterd werd door schaatsster Ireen Wüst.

Op 12 maart 2007 kondigde ze aan haar zwemcarrière te beëindigen.[1] De Bruijn is sindsdien vertegenwoordiger van Stichting KiKa (Kinderen Kankervrij). Vanwege haar vrijwilligerswerk voor deze stichting kreeg zij op 5 februari 2010 de Oorkonde Nederland Positief uitgereikt in Huis ter Duin in Noordwijk. Uiteindelijk keerde De Bruijn in 2013 weer even terug in het zwemmen. Op de EK Masters in Eindhoven zette zij met 26,64 een all time Masters-record neer op de 50 meter.[2]

Sinds het einde van haar zwemcarrière doet De Bruijn modellenwerk (o.a. voor lingeriemerk SAPPH) en treedt zij regelmatig op in televisieprogramma's. Eind 2004 presenteerde ze het programma Trends & Shopping op de Rotterdamse regionale televisiezender RNN7. In 2005 was De Bruijn deelnemer aan Dancing with the Stars, waar ze met danspartner Remco Bastiaansen derde werd. Ook reisde ze in 2006 als deelneemster aan In het Spoor van Peking Express naar China, won ze in 2009 het RTL 4-dansprogramma Let's Dance en was er in 2011 de deelname aan Sterren Dansen op het IJs. In 2013 was De Bruijn te gast bij Frans Bauer in het programma Vive la Frans.[3], terwijl ze in 2014 jurylid was bij het SBS6-programma Sterren Springen en deelneemster aan het EO-programma Op zoek naar God [4].

In 2008 werd aan De Bruijn de Fanny Blankers-Koen Trofee toegekend. Deze prijs werd aan haar in augustus 2009 overhandigd door de eerdere Nederlandse zwemkampioene Erica Terpstra, voorzitter van de NOC*NSF, tijdens de WK judo in Rotterdam.[5]

Internationale erelijst[bewerken]

1987[bewerken]

Inge de Bruijn geeft tv-commentaar tijdens het EK zwemmen 2008 in Eindhoven

1988[bewerken]

1991[bewerken]

1992[bewerken]

1993[bewerken]

1994[bewerken]

1995[bewerken]

1998[bewerken]

1999[bewerken]

2000[bewerken]

2001[bewerken]

2003[bewerken]

2004[bewerken]

Wereldrecords[bewerken]

  • 50 meter vrije slag: 24,13 (22-09-2000 Olympische Spelen Sydney)
  • 100 meter vrije slag: 53,77 (20-09-2000 Olympische Spelen Sydney)
  • 100 meter vlinderslag: 56,61 (17-09-2000 Olympische Spelen Sydney)

Externe links[bewerken]