Interrail

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf InterRail)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Overzicht van landen waar InterRail Global Pass geldig is.

De Interrail-pas is een pas waarmee men gedurende bepaald tijd, afgezien van eventuele reserveringen, onbeperkt mag reizen met de trein binnen 30 Europese landen. Sommige bestemmingen zijn echter lastig te bereiken zonder voor verplichte reserveringen een flink bedrag extra te betalen per reis.

Geschiedenis[bewerken]

Het Interrailprogramma begon in 1972, als een eenmalige samenwerking van de nationale spoorwegmaatschappijen van 21 landen: België, Denemarken, Oost-Duitsland, West-Duitsland, Finland, Frankrijk, Griekenland, Hongarije, Ierland, Italië, Joegoslavië Luxemburg, Nederland, Noorwegen, Oostenrijk, Polen, Portugal, Spanje, het Verenigd Koninkrijk, Zweden en Zwitserland. Het doel was om jongeren tot 21 jaar te verleiden de trein te nemen voor reizen binnen Europa. Het programma was een succes, met 100.000 gebruikers in het eerste jaar.[1] Daarop werd besloten om de pas te behouden en uit te breiden in leeftijd: in 1976 werd de leeftijdslimiet verhoogd naar 23, in 1979 naar 26.

Vanaf 1982 geldt een regel dat alleen mensen die zes maanden in een deelnemend land wonen een pas aan kunnen schaffen. Vanaf 1985 zijn naast treindiensten ook enkele veerdiensten opgenomen om naar lastig of onmogelijk per spoor bereikbare landen zoals het Verenigd Koninkrijk, Ierland of Griekenland te reizen.

Met het uiteenvallen van de Sovjet-Unië en Joegoslavië in de vroege jaren '90 zijn meer landen deel gaan nemen in het Interrail-project. In 1994 waren naast de oorspronkelijke leden ook Marokko, Slovenië, Kroatië, Servië, Macedonië, Roemenië, Bulgarijë en Turkijë deel van de Interrail-Kaart, de kaart werd daarnaast ook toegankelijk voor inwoners van Rusland, Wit-Rusland, Oekraïne, Moldavië, Estland, Letland, Litouwen, Cyprus, Malta en IJsland. Bosnië en Herzegovina is sinds 2005 opgenomen in de kaart.

Vanaf 1994 werd een zonestelsel ingevoerd voor de kaart: De prijs werd afhankelijk van de geldigheidsduur van de kaart, en de daarmee verbonden hoeveelheid zones. De zones waren als volgt verdeeld:

  • Zone A - Britse Eilanden
  • Zone B - Finland, Noorwegen, Zweden
  • Zone C - Denemarken, Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland
  • Zone D - Bosnië-Herzegovina, Kroatië, Slovenië, Tsjechische Republiek, Slowakijë, Hongarijë, Polen
  • Zone E - Benelux, Frankrijk
  • Zone F - Marokko, Spanje, Portugal
  • Zone G - Italië, Slovenië, Griekenland, Turkijë
  • Zone H - Bulgarijë, Macedonië, Roemenië, Servië, Montenegro

Kaarten met een geldigheid van 16 dagen waren in 1 zone geldig, passen van 22 dagen waren in 2 zones geldig, en passen van een maand waren in alle zones geldig.

In 1998 werden de InterRail-passen beschikbaar voor mensen van alle leeftijden, maar met verschillende tarieven per leeftijdsgroep.

In 2007 werd het beheer van de Interrail-kaart neergelegd bij de Eurailgroep, de organisatie die verantwoordelijk is voor het uitgeven van een soortgelijke kaart voor niet-Europeanen. Hierbij werd ook het zonesysteem weer afgeschaft. Marokko trok zich hierbij terug uit de Interrail-samenwerking.

Vanaf december 2015 is Interrail uitgebreid met een versie die in 1 land geldig is.

Soorten[bewerken]

De pas kent vandaag de dag twee verschillende versies:

Interrail Global Pass[bewerken]

De Global Pass is geldig in alle Europese landen die aan het project meewerken: België, Bosnië en Herzegovina, Bulgarije, Denemarken, Duitsland, Finland, Frankrijk, Griekenland, Hongarije, Ierland, Italië, Kroatië, Luxemburg, Macedonië, Montenegro, Nederland, Noorwegen, Oostenrijk, Polen, Portugal, Roemenië, Servië, Slovenië, Slowakije, Spanje, Tsjechië, Turkije, Verenigd Koninkrijk, Zweden en Zwitserland. Tevens kan de pas worden gebruikt op treinsporen in Monaco en Liechtenstein die worden beheerd door de nationale spoorwegen van Frankrijk en Oostenrijk. De pas is in bepaalde landen niet geldig bij private vervoerders, omdat deze geen lid zijn van Interrail.

De Global Pass mag niet worden gebruikt in het thuisland. Een uitzondering hierop bestaat sinds 1 januari 2016, sindsdien mag 1 retourrit gemaakt worden vanaf een station in het thuisland naar de grens, luchthaven of veerboothaven. Deze reis moet binnen 1 dag gemaakt worden.

De Global Pass is behalve voor de trein ook geldig voor veerdiensten van Blue Star Ferries tussen Patras en Igoemenitsa (Griekenland) en Ancona en Bari (Italië). Voor deze verbindingen moet wel een toeslag betaald worden voor brandstof en belastingen. wel extra kosten worden betaald voor brandstof, belastingen en voorzieningen van het hoogseizoen. In de periode van 15 september 2014 tot 29 december 2014 werd bij de aanschaf InterRail Global Pass en 1 februari 2016 tot 31 maart 2016 wordt bij de aanschaf Interrail Global Pass een korting van 15% korting gegeven.[2]

Interrail One-Country Pass[bewerken]

De One Country pas is is een pas die in 1 land geldig is, maar verder dezelfde voorwaarden heeft als de Global Pass. De prijs per land is afhankelijk van zijn grootte en de populariteit van de pas per land:

  • Prijsniveau 1: Duitsland, Frankrijk, Verenigd Koninkrijk
  • Prijsniveau 2: Italië Plus, Noorwegen, Oostenrijk, Zweden, Spanje
  • Prijsniveau 3: Benelux, Denemarken, Finland, Griekenland Plus, Ierland, Italië, Zwitserland
  • Prijsniveau 4: Bulgarije, Griekenland, Kroatië, Polen, Portugal, Roemenië, Slowakije, Slovenië, Tsjechië, Turkije, Hongarije
  • Prijsniveau 5: VJR Macedonië, Servië.

Er zijn geen aparte passen voor België, Nederland en Luxemburg. Deze landen hanteren gezamenlijk als de Benelux een OneCountry pas. Voor inwoners uit een van deze drie landen is de Beneluxversie van de One-Country Pas geldig in de andere twee andere landen. Voor Griekenland en Italië bestaan naast de gewone One Country-passen ook zogeheten Plus-passen, deze zijn ook geldig op specifieke bootverbindingen op en van- en naar deze landen, of omvatten ook de reserveringen binnen een land.

Tarieven[bewerken]

De staandaardprijzen van Interrail zijn verdeeld in vijf tariefgroepen

  • Kinderen van 4 t/m 11 jaar
  • Jongeren van 12 t/m 27
  • Volwassenen van 28 t/m 59 jaar
  • Senioren van 60+
  • Gezinspas: een volwassenpas met tot twee inbegrepen kinderenpassen.

Reserveringen[bewerken]

Naast de standaardprijzen van Interrail zijn voor bepaalde verbindingen reserveringen verplicht, deze zijn (met uitzondering van One Country Plus-passen) niet inbegrepen in de prijs van de Interrail-pas. Dit geldt voor de meeste hogesnelheidstreinen, met uitzondering van Duitsland en Oostenrijk, en alle nachttreinen.

Toekomst[bewerken]

In 2015 begonnen twee Duitse activisten een Europese beweging om achttienjarige EU-inwoners een gratis Interrail-kaart te bieden, om daarmee het Europese continent te ontdekken. Het voorstel werd gepresenteerd aan de vice-voorzitter van de Europese Commissie Frans Timmermans. Het voorstel werd in 2016 opgenomen door Europese parlementsleden, maar in 2017 werd het project afgeschoten vanwege de hoge kosten.[3] Wel werd een proefproject goedgekeurd, met een budget van 12 miljoen euro per jaar. Hiermee wordt vanaf 2018 aan 15.000 18-jarigen een gratis kaart aangeboden.[4]

Externe links[bewerken]