Islamitisch socialisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Socialisme

Rode vlag
Ontwikkeling

Geschiedenis van het socialisme

Ideeën

Gelijkwaardige behandeling
Economische democratie
Technocratie
Directe democratie
Staatsbedrijf
Basisinkomen
Socialisatie (economie)

Varianten

Communisme
Democratisch socialisme
Ecosocialisme
Libertair socialisme
Marktsocialisme
Sociaal-anarchisme
Syndicalisme
Sociaaldemocratie
Revolutionair socialisme
Socialisme van de 21e eeuw
Vroeg socialisme
Wetenschappelijk socialisme

Mensen

Claude Henri de Saint-Simon
Robert Owen
Karl Marx
Friedrich Engels
Ferdinand Lassalle
William Morris
John Dewey
Edvard Kardelj
Robin Hahnel
Michael Albert
Manuel Sacristán

Organisaties

Eerste Internationale
Tweede Internationale
Komintern
Vierde Internationale
Socialistische Internationale (1951)
Wereldfederatie van democratische jeugd
International Union of Socialist Youth

Portaal  Portaalicoon  Politiek

Het Islamitisch socialisme is een ideologie die probeert de islamitische beginselen van rechtvaardigheid te verzoenen met het socialisme. Het islamitisch socialisme is in de regel een niet-marxistische vorm van het socialisme en aanhangers keren zich zowel tegen het communisme als het kapitalisme. Net als de meeste religieus-socialistische stromingen is het islamitisch socialisme niet gekant tegen privébezit[1], maar uitgaande van de gedachte dat al het bezit en alle rijkdom van Allah komt, ziet men het als een verplichting om middels belastingheffingen en herverdeling van de rijkdom te komen tot een meer rechtvaardige samenleving. Zakat, het doen van liefdadigheid, een van de vijf zuilen van de islam, geldt als de voornaamste inspiratiebron voor islamitisch socialistisch beleid. Kapitalisme wordt door hen gezien als een vorm van afgoderij, omdat het vereren van een godheid naast Allah als blasfemisch wordt gezien. Scheiding van moskee en staat wordt afgewezen, maar de invloed van godsdienstgeleerden en de geestelijkheid op het landsbestuur wordt evenwel van de hand gewezen.

Veel orthodoxe moslims zijn tegenstanders van het islamitisch socialisme omdat het volgens hen leidt tot onteigening van privébezit. Men staat in deze kringen in de regel ook afkerig t.o.v. nationalisaties en landhervormingen.[2]

De opleving van allerlei conservatieve en fundamentalistische stromingen binnen de islam sinds de jaren zeventig, maar vooral ook de Islamitische revolutie in Iran (1979), hebben bijgedragen tot een verminderde invloed van het islamitisch socialisme.

Bekende islamitische socialisten[bewerken | brontekst bewerken]

Islamitisch socialistische partijen[bewerken | brontekst bewerken]

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]