Juan Carlos Lorenzo

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Juan Carlos Lorenzo
Toto lorenzo portrait.jpg
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 22 oktober 1922
Geboorteplaats Buenos Aires, Argentinië
Overlijdensdatum 14 november 2001
Overlijdensplaats Buenos Aires
Positie Middenvelder, aanvaller
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1940–1945
1945-1947
1947-1952
1952-1953
1954-1957
1957-1958
1958
Vlag van Argentinië Chacarita Juniors
Vlag van Argentinië CA Boca Juniors
Vlag van Italië UC Sampdoria
Vlag van Frankrijk FC Nancy
Vlag van Spanje (1945-1977) Atlético Madrid
Vlag van Spanje (1945-1977) Rayo Vallecano
Vlag van Spanje (1945-1977) RCD Mallorca
79 (20)
25 0(8)
77 (19)
Getrainde clubs
1958-1960
1961-1962
1962
1962-1964
1964-1965
1965
1966
1966
1967
1968-1971
1972
1973-1975
1975-1976
1976-1979
1980
1981
1981-1982
1982-1983
1983
1984-1985
1985
1987
Vlag van Spanje (1945-1977) RCD Mallorca
Vlag van Argentinië CA San Lorenzo de Almagro
Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Italië Lazio Roma
Vlag van Italië AS Roma
Vlag van Argentinië CA San Lorenzo de Almagro
Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Argentinië CA River Plate
Vlag van Spanje (1945-1977) RCD Mallorca
Vlag van Italië Lazio Roma
Vlag van Argentinië CA San Lorenzo de Almagro
Vlag van Spanje (1945-1977) Atlético Madrid
Vlag van Argentinië Unión de Santa Fe
Vlag van Argentinië CA Boca Juniors
Vlag van Argentinië Racing Club
Vlag van Argentinië Argentinos Juniors
Vlag van Argentinië CA San Lorenzo de Almagro
Vlag van Argentinië CA Vélez Sarsfield
Vlag van Argentinië CA Atlanta
Vlag van Italië Lazio Roma
Vlag van Argentinië CA San Lorenzo de Almagro
Vlag van Argentinië CA Boca Juniors
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Juan Carlos Lorenzo (Buenos Aires, 22 oktober 1922 – aldaar, 14 november 2001) was een Argentijns voetballer en trainer. Hij is een icoon voor de fans van CA Boca Juniors nadat hij met deze club twee keer de Copa Libertadores won.

In zijn tienerjaren speelde hij voor CA Chacarita Juniors en begon ook zijn profcarrière bij deze club in 1940. Van 1945 tot 1947 speelde hij voor Boca Juniors en verkaste dan naar Europa waar hij voor enkele clubs speelde. In 1958 sloot hij zijn spelerscarrière af bij RCD Mallorca en werd daar dan trainer. Hij leidde het team op twee seizoenen van de derde naar de eerste klasse. Na een tussenstop bij San Lorenzo coachte hij het nationale elftal van Argentinië op het WK 1962 in buurland Chili, maar werd in de groepsfase uitgeschakeld. De volgende jaren trainde hij de Roomse topclubs alvorens opnieuw het nationale elftal te begeleiden op het WK 1966 in Engeland. Het team stootte samen met West-Duitsland door naar de tweede ronde, maar werd daar door de latere wereldkampioen Engeland verslagen.

In 1972 volgde zijn eerste succes na de twee titels bij Mallorca. Hij werd kampioen met San Lorenzo, zowel in de Metropolitano als de Nacionalcompetitie. In 1973 werd hij ook met Atlético Madrid kampioen en bereikte ook de Europacupfinale die ze verloren van FC Bayern München. Na een intermezzo bij Unión de Santa Fe ging hij Boca Juniors trainer en beleefde met deze club een gouden periode. Hij won in 1976 twee titels met Boca en in 1977 en 1978 ook de Copa Libertadores en zelfs de intercontinentale beker in 1977. Na zijn periode bij Boca coachte hij nog meerdere clubs maar zonder veel succes. In 1987 beëindigde hij zijn trainerscarrière bij Boca.