Jules Vyverman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Jules Vyverman (Mechelen, 6 januari 1900 - Antwerpen, 15 december 1989) was een Belgische priester die als organist en pedagoog werkzaam was.

Hij kwam uit een katholieke familie en ook zijn broer Jozef werd priester: deze bracht het tot erekanunnik. Jules begon zijn studies aan het Kleinseminarie, waar hij blijk gaf van zijn muzikale talent. Hij studeerde bij Jules Van Nuffel, Lodewijk Mortelmans, Flor Peeters en Marinus de Jong. In 1923 werd hij tot priester gewijd. In 1926 werd hij laureaat orgel aan het Lemmensinstituut, later werd hij tot leraar gregoriaans en polyfonie benoemd in Mechelen. Zijn composities voor koor zijn religieus geïnspireerd. Daarnaast schreef hij ook vele eenvoudige liederen, en composities voor orgel. Tevens was hij hoofdredacteur van het muziektijdschrift ‘Musica Sacra’.

In 1952 volgde hij Jules van Nuffel op als directeur van het Lemmensinstituut, waarbij hij de titel kreeg Prelaat van de Paus. Naast deze titels werd hij in 1951 benoemd tot erekanunnik en in 1959 tot titulair kanunnik van het Metropolitaanse Kapittel van Sint-Rombout. Hij werd geridderd tot officier in de Leopoldsorde en in de Kroonorde.

Bibliografie[bewerken | brontekst bewerken]

  • Nova organi harmonia ad vesperale, juxta editionem Vaticanam, a rectore una cum professoribus Mechliniensis Interdiocesani Instituti musicae sacrae composita ac aptata
  • Cantica ad laudes vespertinas

Koor en zang[bewerken | brontekst bewerken]

  • Psalm 130 - Domine non est exaltatum
  • Als de brem bloeit. Op.28, nr 2. Staplied met klavierbegeleiding en twee- of vierstemmige koorbewerking
  • Introibimus. In me gratia. Domine iste sanctus. Tantum ergo. Op. 27 No 1-4
  • Kempisch herdersliedje/ zang en klavier
  • Leergang in den gregoriaanschen zang, volgens de beginselen van de Vatikaansche uitgave
  • Officium defunctorum juxta editionem vaticanam comitante organo
  • Zonsondergang

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]