Karel van Mecklenburg-Strelitz

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Karel van Mecklenburg-Strelitz, hertog van Mecklenburg-Mirow.

Karel Lodewijk Frederik van Mecklenburg-Strelitz (Strelitz, 23 februari 1708 - Mirow, 5 juni 1752) was hertog van Mecklenburg-Mirow. Hij behoorde tot het huis Mecklenburg.

Levensloop[bewerken]

Karel was de jongste zoon van hertog Adolf Frederik II van Mecklenburg-Strelitz en diens derde echtgenote Christiana Emilia, dochter van vorst Christiaan Willem I van Schwarzburg-Sondershausen. Hij kreeg van zijn vader in apanage de titel van vorst van Mirow toegewezen.

Omdat zijn oudere halfbroer Adolf Frederik III geen mannelijke nakomelingen had, groeide de politieke beduiding van Karels nevenlinie aangezien zij het hertogdom Mecklenburg-Strelitz zouden erven. In de politieke strijd tussen Adolf Frederik III en de landadel zagen zij een bondgenoot in Karel, wat de relatie tussen beide halfbroers steeds meer bemoeilijkte.

Vanaf het midden van de jaren 1730 verzamelde Karel in Mirow een groot aantal jonge edelen en academici rond zich, die in de tweede helft van de achttiende eeuw tot de intellectuele elite van het zuidoosten van Mecklenburg behoorden. Ook voerde hij contacten met de latere koning Frederik II van Pruisen.

In juni 1752 stierf Karel van Mecklenburg-Strelitz op 44-jarige leeftijd, enkele maanden voor zijn oudere halfbroer Adolf Frederik III.

Huwelijken en nakomelingen[bewerken]

Op 5 februari 1735 huwde Karel in Eisfeld met Elisabeth Albertina (1713-1761), dochter van hertog Ernst Frederik I van Saksen-Hildburghausen. Uit het huwelijk werden tien kinderen geboren: