Keurvorstendom Hannover

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Kurfürstentum Hannover
Deel van het Heilige Roomse Rijk
Vanaf 1714 in personele unie met Groot-Brittannië
 Hertogdom Brunswijk-Lüneburg 1708 – 1803
1813 — 1814
Eerste Franse Keizerrijk 
Koninkrijk Westfalen 
Flag of Hanover (1692).svg Coat of Arms of George I Louis, Elector of Hanover (1708-1714).svg
(Details)
Kaart
1789
1789
Algemene gegevens
Hoofdstad Hannover
Talen Duits, Nedersaksisch, Saterfries
Religie(s) Lutheranisme, Rooms-katholicisme

Het Keurvorstendom Hannover, officieel Keurvorstendom Brunswijk-Lüneburg werd het negende keurvorstendom van het Heilige Roomse Rijk in 1692 toen de Heilige Roomse Keizer Leopold I hertog Ernst August van Brunswijk-Calenberg tot keurvorst verhief als dank voor zijn steun in de Negenjarige Oorlog. Er kwam protest tegen de nieuwe keurvorst en het werd pas goedgekeurd op de Rijksdag in 1708.

de opbouw van het Keurvorstendom Hannover (is niet gelijk aan het Hertogdom Brunswijk-Lüneburg.

Geschiedenis[bewerken]

De eerste keurvorst regeerde over de vorstendommen Calenberg, Göttingen en Grubenhagen en het graafschap Diepholz. Na de dood van zijn oudere broer, hertog Georg Willem in 1705 werd zijn gebied uitgebreid met het vorstendom Lüneburg (ook wel Celle genoemd), het hertogdom Saksen-Lauenburg, het graafschap Hoya.

In 1714 werd George Lodewijk koning van Groot-Brittannië en werden Hannover en Groot-Brittannië geregeerd in een personele unie. De invloed van de keurvorsten groeide nadat ze de in 1719 het hertogdom Bremen en het vorstendom Verden van Denemarken verwierven.

Volgens paragraaf 4 van de Reichsdeputationshauptschluss van 25 februari 1803 kreeg de koning van Engeland als keurvorst van Brunswijk-Lüneburg voor zijn aanspraken op het graafschap Sayn-Altenkirchen, Hildesheim, Corvey en Höxter en voor het verlies van zijn rechten in de steden Hamburg en Bremen en voor de afstand van het ambt Wildeshausen het bisdom Osnabrück.

In 1803 werd Hannover bezet door Franse troepen. In het Verdrag van Schönbrunn van 1805 wist Frankrijk het bezit van het keurvorstendom aan Pruisen op te dringen. Frankrijk wilde hiermee vijandschap tussen Engeland en Pruisen veroorzaken. Pruisen nam Hannover in 1806 in bezit, maar verloor al zijn bezittingen ten westen van de Elbe, dus ook Hannover in de Vrede van Tilsit in 1807.

Hannover ging met ingang van 18 augustus 1807 grotendeels deel uit maken van het nieuwe Koninkrijk Westfalen, dat geregeerd werd door Napoleons broer Jérôme Bonaparte. In 1810 (decreet van 18 december 1809) moest Westfalen zijn noordelijke gebieden aan het keizerrijk Frankrijk afstaan, waardoor ook een deel van het voormalige keurvorstendom bij Frankrijk kwam.

De regering van George III erkende de nieuwe situatie echter nooit en de ministers van Hannover bleven in functie vanuit Londen. Hannover bleef diplomatieke betrekkingen hebben met landen als Oostenrijk en Pruisen, waarmee het Verenigd Koninkrijk zelf in oorlog was. Het leger van Hannover werd opgeheven, maar vele officieren en soldaten gingen naar Engeland waar ze het King's German Legion vormden. Het legioen was het enige Duitse leger dat tijdens de napoleontische oorlogen voortdurend tegen Frankrijk vocht.

De Franse controle over Hannover duurde tot oktober 1813 toen de Russische Kozakken binnenvielen en door de Slag bij Leipzig een definitief einde kwam aan het bewind van Napoleon in Duitsland alsook de Rijnbond. Het voormalige keurvorstendom werd gerestaureerd. Op het Congres van Wenen in 1814 werd beslist dat Hannover een koninkrijk binnen de Duitse Bond werd.

Voor de geschiedenis na 1813: koninkrijk Hannover

Keurvorsten van Hannover[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Huis Hannover voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Toen het keurvorstendom in 1708 werd goedgekeurd was George Lodewijk al overleden en volgde zijn zoon George hem op. Zijn officiële titel was Hertog van Brunswijk en Lüneburg, keurvorst van het Heilige Roomse Rijk. Na 1714 luidde de titel: koning van Groot-Brittannië, hertog van Brunswijk en Lüneburg, aartsschatmeester en keurvorst van het Heilige Roomse Rijk. In de praktijk werd de term keurvorst van Hannover gebruikt.

Het keurvorstendom was ondeelbaar en kon er dus wel gebieden bij krijgen, maar niet verdelen en splitsen onder erfgenamen. De opvolging was enkel voor mannen bestemd.