Naar inhoud springen

Karpato-Oekraïne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Карпатська Україна
Niet-erkende staat
 Eerste Tsjecho-Slowaakse Republiek 15 maart  18 maart 1939 Koninkrijk Hongarije (1920-1946) 
Vlag van Oekraïne Wapen van Oekraïne
(Details) (Details)
Kaart
1939
1939
Algemene gegevens
Hoofdstad Choest
Oppervlakte 13.352 km²
Talen Oekraïens
Volkslied "Ще не вмерла України"
("Oekraïnes glorie is niet vergaan")
Regering
Regeringsvorm Republiek
Staatshoofd Avgoestyn Volosjyn
Regeringsleider Julian Révaý
Karpato-Oekraïne

Karpato-Oekraïne (Oekraïens: Карпатська Україна, Karpats’ka Ukrayina) was een in 1927 uit het Hongaarse landsdeel Subkarpatië gevormde en autonome provincie binnen het nieuwe Tsjechoslowakije. Na de ineenstorting en verdeling van die staat riep de regio zich op 15 maart 1939 uit tot zelfstandige staat; deze onafhankelijkheidsverklaring kwam na het uitroepen van de onafhankelijkheid van Slowakije op diezelfde dag. Deze verklaring werd onmiddellijk ongedaan gemaakt door een bezetting van Hongaarse troepen. Het gebied werd aldus gereannexeerd en bleef onder Hongaarse controle tot de Duitse bezetting van Hongarije in 1944.

In de nacht van 13 op 14 maart 1939 begon het Koninkrijk Hongarije, onder regent Miklós Horthy en met steun van Nazi-Duitsland, een militaire aanval op Karpato-Oekraïne. President Avgoestyn Volosjyn gaf opdracht reservewapens aan de Karpatische Sitsj uit te delen, waarna deze eenheden, ondanks eerdere spanningen met Tsjechoslowaakse troepen, de verdediging van het gebied op zich namen. De gevechten vonden plaats langs onder meer de lijn OezjhorodMoekatsjevoBerehoveSewlusj, waarbij de Karpatische Sitsj tegenover een aanzienlijk sterker Hongaars leger stond. De zwaarste confrontatie vond plaats bij Krasne Pole; op 16 maart werd Choest ingenomen en op 18 maart was het grootste deel van Karpato-Oekraïne bezet. Na de bezetting werden gevangengenomen strijders, onder wie veel Galiciërs, op verschillende plaatsen geëxecuteerd, terwijl kleinere eenheden van de Karpatische Sitsj in berggebieden nog tot eind mei 1939 weerstand boden. Tegen juli 1939 was het gebied door Hongarije geannexeerd; bij de verdediging van Karpato-Oekraïne kwamen volgens uiteenlopende schattingen enkele duizenden mensen om het leven.[1]