Karpato-Oekraïne
| Карпатська Україна | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Niet-erkende staat | ||||||
| ||||||
| ||||||
| Kaart | ||||||
| 1939 | ||||||
| Algemene gegevens | ||||||
| Hoofdstad | Choest | |||||
| Oppervlakte | 13.352 km² | |||||
| Talen | Oekraïens | |||||
| Volkslied | "Ще не вмерла України" ("Oekraïnes glorie is niet vergaan") | |||||
| Regering | ||||||
| Regeringsvorm | Republiek | |||||
| Staatshoofd | Avgoestyn Volosjyn | |||||
| Regeringsleider | Julian Révaý | |||||
Karpato-Oekraïne (Oekraïens: Карпатська Україна, Karpats’ka Ukrayina) was een in 1927 uit het Hongaarse landsdeel Subkarpatië gevormde en autonome provincie binnen het nieuwe Tsjechoslowakije. Na de ineenstorting en verdeling van die staat riep de regio zich op 15 maart 1939 uit tot zelfstandige staat; deze onafhankelijkheidsverklaring kwam na het uitroepen van de onafhankelijkheid van Slowakije op diezelfde dag. Deze verklaring werd onmiddellijk ongedaan gemaakt door een bezetting van Hongaarse troepen. Het gebied werd aldus gereannexeerd en bleef onder Hongaarse controle tot de Duitse bezetting van Hongarije in 1944.
Bezetting
[bewerken | brontekst bewerken]In de nacht van 13 op 14 maart 1939 begon het Koninkrijk Hongarije, onder regent Miklós Horthy en met steun van Nazi-Duitsland, een militaire aanval op Karpato-Oekraïne. President Avgoestyn Volosjyn gaf opdracht reservewapens aan de Karpatische Sitsj uit te delen, waarna deze eenheden, ondanks eerdere spanningen met Tsjechoslowaakse troepen, de verdediging van het gebied op zich namen. De gevechten vonden plaats langs onder meer de lijn Oezjhorod–Moekatsjevo–Berehove–Sewlusj, waarbij de Karpatische Sitsj tegenover een aanzienlijk sterker Hongaars leger stond. De zwaarste confrontatie vond plaats bij Krasne Pole; op 16 maart werd Choest ingenomen en op 18 maart was het grootste deel van Karpato-Oekraïne bezet. Na de bezetting werden gevangengenomen strijders, onder wie veel Galiciërs, op verschillende plaatsen geëxecuteerd, terwijl kleinere eenheden van de Karpatische Sitsj in berggebieden nog tot eind mei 1939 weerstand boden. Tegen juli 1939 was het gebied door Hongarije geannexeerd; bij de verdediging van Karpato-Oekraïne kwamen volgens uiteenlopende schattingen enkele duizenden mensen om het leven.[1]
- ↑ Вегеш Микола. Августин Волошин і Карпатська Україна. — Львів: ЗУКЦ, 2004. — 414 с. ISBN 966-8445-06-6
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Carpatho-Ukraine op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.