Lijst van staten met beperkte erkenning

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Lijst van niet-erkende staten)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Portal.svg Portaal Landen & Volken
Geen internationale erkenning
Beperkte erkenning
Erkend door de meeste landen
Gebieden waarvan de status betwist wordt, met een regering die beperkt erkend wordt

Hieronder volgt een lijst van niet-unaniem erkende staten.

De criteria voor opname zijn dat een overheid de soevereiniteit claimt, de erkenning van ten minste één VN-lidstaat mist en ofwel:

  • voldoen aan de declaratieve theorie van de soevereiniteit, of
  • worden erkend als een staat door ten minste één VN-lidstaat.
1rightarrow blue.svg Zie ook de vlaggen van niet-erkende staten, de lijst van landen van de wereld en de lijst van historische landen.

Uitleg[bewerken | brontekst bewerken]

  • Er zijn diverse gebieden die internationaal niet als staat erkend zijn, maar die de facto zelfstandige staten zijn. De meeste van dit soort gebieden zijn delen van een land, waar een etnische minderheid van het moederland de meerderheid vormt en die zich van dat moederland hebben afgescheiden.
  • Micronaties, zoals Sealand en Hutt River, zijn ook niet-erkende landen die onafhankelijkheid claimen en soms de facto ook bezitten. Micronaties worden internationaal echter niet serieus genomen en zijn daarom niet opgenomen in onderstaande lijst. Zie daarvoor de lijst van micronaties.

Leden van de Verenigde Naties die door enkele andere VN-leden niet erkend worden[bewerken | brontekst bewerken]

Leden van de Verenigde Naties die ooit niet erkend werden door andere VN-leden[bewerken | brontekst bewerken]

Deels erkende landen met in de praktijk controle over hun territorium[bewerken | brontekst bewerken]

Staten die de onafhankelijkheid van Abchazië en Zuid-Ossetië formeel erkennen.
1rightarrow blue.svg Zie ook de Georgisch-Abchazisch conflict en Internationale erkenning van Abchazië en Zuid-Ossetië
Staten die de onafhankelijkheid van Kosovo formeel erkennen.
1rightarrow blue.svg Zie ook Internationale erkenning van de onafhankelijkheid van Kosovo.
  • Flag of the Turkish Republic of Northern Cyprus.svg De Turks-Cyprioten riepen na de Grieks-Cypriotische staatsgreep en de daaropvolgende bezetting door Turkije in 1974 in Noord-Cyprus de Turkse Federale Staat Cyprus uit. In 1983 riep het parlement de onafhankelijke Turkse Republiek Noord-Cyprus uit. Noord-Cyprus wordt alleen door Turkije erkend. Een onder Kofi Annan uitgewerkt VN-voorstel om beide Cypriotische staten bij elkaar te brengen in een confederale staat werd door Turks-Cyprioten aanvaard, maar door de Grieks-Cyprioten bij een referendum in 2004 afgewezen.
1rightarrow blue.svg Zie ook de Turkse invasie van Cyprus
Staten die de onafhankelijkheid van de Republiek China formeel erkennen.
1rightarrow blue.svg Zie ook de Chinese Burgeroorlog
  • Flag of South Ossetia.svg Zuid-Ossetië is een de facto onafhankelijk land op Georgisch territorium. In 1991 riep Georgië de onafhankelijkheid uit en verklaarde Zuid-Ossetië zichzelf ook onafhankelijk. In 1992 werd een wapenstilstand overeengekomen. Het conflict laaide echter weer op in 2004, en opnieuw werd een wapenstilstand afgesloten. Op 7 augustus 2008 viel Georgië binnen en op 8 augustus dreven de Russische troepen hen terug. Zuid-Ossetië hernieuwde zijn onafhankelijkheid, die erkend wordt door Rusland, Nicaragua, Venezuela en Nauru. Het land is ook ooit erkend door Tuvalu, maar dat land heeft de erkenning ingetrokken.
1rightarrow blue.svg Zie ook de Georgisch-Ossetisch conflict en Internationale erkenning van Abchazië en Zuid-Ossetië

Deels erkende landen, grotendeels militair bezet[bewerken | brontekst bewerken]

Erkenning van Palestina
1rightarrow blue.svg Zie ook Arabisch-Israëlisch conflict en Israëlisch-Palestijns conflict.
Erkenning van de Arabische Democratische Republiek Sahara.
Diplomatieke betrekkingen op ambassadeursniveau
Diplomatieke erkenning
Diplomatieke betrekkingen of erkenning bevroren of opgeschort
Diplomatieke betrekkingen of erkenning afgelast of ingetrokken
  • Flag of the Sahrawi Arab Democratic Republic.svg De Westelijke Sahara is sinds de terugtrekking van Spanje uit de Spaanse Sahara in 1976 een gebied dat grotendeels door Marokko werd bezet en een klein deel door Mauritanië dat zich later terugtrok. Marokko claimt de hele Westelijke Sahara als onderdeel van Groot-Marokko. De onafhankelijkheidsbeweging Polisario, gesteund door Algerije, voert een onafhankelijkheid strijd tegen eerst Spanje en later Marokko en controleert slechts een klein deel van de Westelijke Sahara. Marokko stelde in 2007 om de Westelijke Sahara tot autonome regio te maken maar werd door de Polisario verworpen. De Arabische Democratische Republiek Sahara (ADRS) wordt anno 2015 door 45 VN-leden erkend, is lid van de Afrikaanse Unie en maakt deel uit van de Hispanidad. Daarnaast zijn er nog 39 VN-leden die de erkenning hebben ingetrokken of opgeschort. In het door ADRS gecontroleerde deel van de Westelijke Sahara is de Saharawi peseta de officiële munteenheid. In het door Marokko gecontroleerde deel van de Westelijke Sahara is de Marokkaanse dirham de officiële munteenheid.
1rightarrow blue.svg Zie ook Intifada voor de onafhankelijkheid.

Niet-erkende landen met in de praktijk controle over hun territorium[bewerken | brontekst bewerken]

  • Flag of Artsakh.svg Artsach in Azerbeidzjan beschouwt zich sinds 1991 als onafhankelijk land. Internationaal wordt Artsach (Nagorno-Karabach) als deel van Azerbeidzjan gezien, waar de bevolking in meerderheid uit Armeniërs bestaat. De onafhankelijkheid wordt door geen enkel VN-lid erkend, maar wel door de deels erkende staten Abchazië en Zuid-Ossetië.
1rightarrow blue.svg Zie ook Oorlog in Nagorno-Karabach.
Loegansk en Donetsk rechts in het bruin.
  • Flag of the Donetsk People's Republic.svg De Volksrepubliek Donetsk is een staat in het oosten van Oekraïne die controle heeft over een deel van het Oekraïense oblast Donetsk. Het land werd in 2014 uitgeroepen door pro-Russische separatisten in de nasleep van Euromaidan. De onafhankelijkheid wordt door geen enkel VN-lid erkend, maar wel door het deels erkende Zuid-Ossetië. De Volksrepublieken Loegansk en Donetsk vormen samen de Unie van Volksrepublieken.
1rightarrow blue.svg Zie ook Oorlog in Oost-Oekraïne.
  • LNR flag.png De Volksrepubliek Loegansk is een staat in het oosten van Oekraïne die controle heeft over een deel van het Oekraïense oblast Loehansk. Het land werd in 2014 uitgeroepen door pro-Russische separatisten in de nasleep van Euromaidan. De onafhankelijkheid wordt door geen enkel VN-lid erkend, maar wel door het deels erkende Zuid-Ossetië. De Volksrepublieken Loegansk en Donetsk vormen samen de Unie van Volksrepublieken.
1rightarrow blue.svg Zie ook Oorlog in Oost-Oekraïne.
  • Flag of Somaliland.svg Somaliland is het noordwestelijke deel van Somalië. In mei 1991 riepen stammen in het noorden van Somalië de onafhankelijke republiek Somaliland uit, die tegenwoordig vijf van de achttien districten van Somalië omvat. Het gebied komt overeen met het vroegere Brits-Somaliland. Somaliland heeft een eigen munteenheid, de Somalilandse shilling.
  • Flag of Transnistria.svg Transnistrië is het gedeelte van Moldavië dat aan de oostkant van de rivier de Dnjestr ligt. Het riep zichzelf in 1990 uit als staat en wordt door geen enkel ander land erkend. Transnistrië heeft een Slavische bevolking, in tegenstelling tot de rest van Moldavië, waar de meerderheid Moldavisch is. De onafhankelijkheid wordt door geen enkel VN-lid erkend, maar wel door de deels erkende staten Abchazië en Zuid-Ossetië. Transnistrië heeft een eigen munteenheid, de Transnistrische roebel.
1rightarrow blue.svg Zie ook Transnistrisch conflict.

Niet-erkende landen met in de praktijk geen controle over hun territorium[bewerken | brontekst bewerken]

  • Flag of Catalonia.svg Het parlement van Catalonië stemde op 27 oktober 2017 in met het verklaren van de onafhankelijkheid nadat bij het Catalaans onafhankelijkheidsreferendum, gehouden op 1 oktober 2017, 92,01% van de stemmen voor afscheiding was. Dit waren 42% van de stemgerechtigden. Slechts een halfuur na de motie voor de onafhankelijkheid, op 27 oktober, stelde de Spaanse regering artikel 155 in werking, die de autonomie van de regio tijdelijk opschort.
1rightarrow blue.svg Zie ook Catalaanse Republiek
1rightarrow blue.svg Zie ook Tsjetsjeens-Russisch conflict
  • Kokbayraq flag.svg Oost-Turkestan (ook wel Oeigoerië of Chinees-Turkestan genoemd) was een onafhankelijk staat tussen 1933-1934 en 1944-1949 en werd in 1949 geannexeerd door het nieuwe communistische bewind van China en heet sindsdien Xinjiang. Tegenwoordig is Xinjiang een autonome regio in China.
1rightarrow blue.svg Zie ook Eerste Oost-Turkestaanse Republiek, Tweede Oost-Turkestaanse Republiek en Oost-Turkestan
1rightarrow blue.svg Zie ook Debat over de status van Tibet
1rightarrow blue.svg Zie ook Invasie van Ambon

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Literatuur[bewerken | brontekst bewerken]