Katholiek Onderwijs Vlaanderen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Katholiek Onderwijs Vlaanderen
Plaats Brussel
Directeur Lieven Boeve
Website

Katholiek Onderwijs Vlaanderen is de netwerkorganisatie van de inrichtende macht en van het katholiek onderwijs in Vlaanderen. Het wordt door de Belgische bisschoppen belast met de coördinatie en de vertegenwoordiging van het katholiek onderwijs in Vlaanderen. Tot 31 juli 2015 stond de organisatie bekend onder de naam Vlaams Secretariaat van het Katholiek Onderwijs of VSKO.[1]

Geschiedenis[bewerken]

Tot 1957 werd het bestuur uitgoefend door de Algemene Raad van het Katholiek Onderwijs[2] en het Interfedraal Comité van het Katholiek Onderwijs. De voorzitter was Mgr van Eynde. Het secretariaat werd als Nationaal Secretariaat van het Katholiek Onderwijs (NSKO) opgericht in 1957, omdat door het schoolpact de overheid nood had aan één gesprekspartner namens het Vrij Katholiek onderwijs in onderwijsmateries. In 1993 werd het gesplitst in het Vlaams Secretariaat van het Katholiek Onderwijs (VSKO) en het Sécrétariat Général de l’Enseignement Catholique en Communautés Française et Germanophone (SeGEC). Het VSKO veranderde op 1 augustus 2015 van naam en werd Katholiek Onderwijs Vlaanderen.

Organisatie[bewerken]

Katholiek Onderwijs Vlaanderen telt anno 2016 2.277 scholen voor leerplichtonderwijs en 99 internaten die onderwijs voorzien voor 741.125 leerlingen. Daarmee omvat het katholiek onderwijs 64,5% van de Vlaamse schoolgaande jeugd. Daarnaast omvat de organisatie 41 centra voor volwassenenonderwijs, elf hogescholen en een universiteit.

De hoofdzetel van Katholiek Onderwijs Vlaanderen bevindt zich in de Guimardstraat 1 in Brussel. De organisatie Katholiek Onderwijs Vlaanderen is onderverdeeld in diensten:

  • Bestuur & organisatie
  • Personeel
  • Lerenden
  • Curriculum & vorming
  • Identiteit & kwaliteit
  • Stafdienst Directeur-generaal
  • Dienst Ondersteuning

Katholiek Onderwijs Vlaanderen dient als forum voor overleg, maar ook als dienstverlener naar de aangesloten scholen, met onder meer juridisch advies, pedagogische dienst, personeelsaangelegenheden, pastorale inspiratie, leerplanontwikkelingen en didactische uitgaven, nascholing en dergelijke.

Tot de didactische uitgaven behoren onder meer de toetsenreeks voor het basisonderwijs in samenwerking met de Katholieke Universiteit Leuven, vergelijkbaar met de Nederlandse CITO-reeks.

Het is ook een vereniging (vzw) voor de belangenbehartiging bij de Vlaamse overheid. Het is de representatieve werkgeversorganisatie uit het Vrij Gesubsidieerd Onderwijs in de Paritaire Comités 152 en 225.

Naast (de meer praktische) "mededelingen" aan de scholen geeft de organisatie ook een (meer inhoudelijk) tijdschrift In Dialoog uit (uitgeverij Licap).

Bestuur[bewerken]

De directeur-generaal wordt benoemd door besluit van de bisschoppen in Belgie. In 2004 werd voor het eerst een leek benoemd in deze functie.

Pedagogisch project[bewerken]

De katholieke dialoogschool[4] werd in 2016 voorgesteld als nieuw pedagogisch project van het katholiek onderwijs. In dit project staat het wereldbeeld en het beeld over de christelijke mens centraal. Het begrip ‘katholieke dialoogschool’ bekijkt wat de rol van het levensbeschouwelijk-pedagogisch project in de 21e eeuw kan zijn. Het begrip ‘dialoog’ is daarbij van essentieel belang: Op het kruispunt van onderwijs, Kerk en samenleving verwelkomt de katholieke dialoogschool gastvrij iedereen, van welke levensbeschouwelijke of religieuze achtergrond ook. Zonder uitzondering nodigt ze leerlingen (internen, cursisten, studenten), ouders, personeelsleden en bestuurders uit aan haar onderwijsproject mee te werken. Doorheen de dialoog verrijkt de katholieke school zichzelf, en vernieuwt ze haar christelijke inspiratie in de actuele context. Vanuit de traditie waarin de school staat en in gesprek met haar omgeving, wil de katholieke dialoogschool een oefenplaats zijn voor een (samen)leven in een wereld die gekenmerkt is door diversiteit en verschil.[5]

Guimardstraat[bewerken]

In de volksmond wordt dit het "hoofdkwartier" genoemd, of vaker nog de Guimardstraat.

Zie ook[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • Jan DE MAEYER & Paul WYNANTS ed.), Katholiek onderwijs in België. Identiteiten in evolutie, 19de-21ste eeuw, Halewijn, Antwerpen, 2016 (Franse uitgave Editions Averbode, Averbode, 2016)

Externe link[bewerken]