Ken Rosewall

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Kenneth Robert Rosewall
Noordwijk 1956
Noordwijk 1956
Persoonlijke informatie
Bijnaam Ken; Muscles[1]
Nationaliteit Vlag van Australië Australische
Geboorteplaats Sydney, Australië
Geboortedatum 2 november 1934
Woonplaats Sydney, Australië
Lengte 1,70 m[2]
Gewicht 67 kg[2]
Profdebuut 1957
Met pensioen 1977
Slaghand rechts
Totaal prijzengeld $ 1.602.700
Profiel (en) ATP-site
Hall of Fame 1980 (en) profiel
Enkelspel
Winst-verliesbalans 550–175
Titels 26 als amateur
63 als prof, voor het open tijdperk
7 op Pro-tournees
44 in het open tijdperk
Hoogste positie 2e (1953)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open winst (1953, 1955, 1971, 1972)
Vlag van Frankrijk Roland Garros winst (1953, 1968)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon finale (1954, 1956, 1970, 1974)
Vlag van Verenigde Staten US Open winst (1956, 1970)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 205–111
Titels 14 in het open tijdperk
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open winst (1953, 1956, 1972)
Vlag van Frankrijk Roland Garros winst (1953, 1968)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon winst (1953, 1956)
Vlag van Verenigde Staten US Open winst (1956, 1969)
Gemengd dubbelspel
Titels 1
Grandslamresultaten
Vlag van Frankrijk Roland Garros halve finale (1953)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon finale (1954)
Vlag van Verenigde Staten US Open winst (1956)
Laatst bijgewerkt op: 7 november 2015
Portaal  Portaalicoon   Tennis
Ken Rosewall op Wimbledon, circa 1988
(foto door Charlie Pasarell)

Kenneth Robert (Ken) Rosewall (Sydney, 2 november 1934) is een voormalig tennisspeler uit Australië. Rosewall begon met tennis toen hij drie jaar oud was.[2] Hij speelt rechtshandig, met een enkelhandige backhand, hoewel hij van nature linkshandig is.[2] Hij was actief in het proftennis van 1957 tot en met 1977.

Rosewall won achttien grandslamtitels: acht in het enkelspel, negen in het mannendubbelspel en één in het gemengd dubbelspel.

Hij vertegenwoordigde Australië bij de Davis Cup in de jaren 1953 tot en met 1956, alsmede in 1973 en 1975.[3] In 1953, 1955, 1956 en 1973[4] won Australië in de Wereldgroep van de Verenigde Staten.[5] Hij had een winst/verlies-balans van 19–3 op de Davis Cup.[2][3]

Rosewall is een van de beste spelers die nooit Wimbledon heeft gewonnen.[3] In de periode dat hij de beste grasspeler ter wereld was (1961–1965), was Wimbledon (evenals de andere drie grandslamtoernooien) namelijk niet toegankelijk voor beroepsspelers.

Zijn hoogste notering op de wereldranglijst is de tweede plaats, die hij bereikte in 1953.[2] Maar ook in 1975, op veertigjarige leeftijd, stond hij weer op de tweede plaats.[2][6]

In 1971 werd Rosewall benoemd tot Lid in de Orde van het Britse Rijk (MBE).[2] In 1980 werd hij opgenomen in de internationale Tennis Hall of Fame.

Op 9 december 2008 werd het centre court van het Olympisch tenniscentrum in Sydney naar hem ver­noemd: de Ken Rosewall Arena.[1][3]

Loopbaan[bewerken]

Rosewalls lange loopbaan kan worden ingedeeld in drie perioden:

1950–1956 als amateur[bewerken]

In 1950, op vijftienjarige leeftijd, speelde Rosewall op het New South Wales Metropolitan Championship – hij bereikte er de halve finale. Op 6 januari 1951 won hij zijn eerste toernooi, in Manly (een buitenwijk van zijn geboortestad Sydney).

In totaal won hij in deze periode 26 enkelspeltitels, waaronder vier grandslamtitels:

Op Wimbledon bereikte hij tweemaal de finale: in 1954 en 1956.

In het mannendubbelspel won hij in deze periode zes grandslamtitels:

In 1956 won hij bovendien op de US Open de titel in het gemengd dubbelspel, samen met Margaret Osborne duPont.[2]

1957–maart 1968 als beroepsspeler, voor het open tijdperk[bewerken]

In deze periode waren de Davis Cup en de grandslamtoernooien niet toegankelijk voor beroepsspelers. Rosewall nam deel aan een separaat circuit van beroepstoernooien.

In deze periode won hij minimaal 63 toernooititels[7] waaronder vijftien op zogeheten Pro-Slam toer­nooien:

  • viermaal het Franse Pro-kampioenschap in het Stade Roland-Garros te Parijs (gravel): 1958, 1960, 1961 en 1962;
  • viermaal het Franse Pro-kampioenschap in het Stade Pierre-de-Coubertin te Parijs (hout): 1963, 1964, 1965 en 1966;
  • vijfmaal het Engelse Pro-kampioenschap in Wembley (hout): 1957, 1960, 1961, 1962 en 1963;
  • tweemaal het Amerikaanse Pro-kampioenschap in Forest Hills (gras): 1963 en 1965.

In die jaren kende het internationale tennis naast toernooien ook tournees. Van zeven tournees is bekend dat ze door Rosewall zijn gewonnen: (1) Australian pro tour 1957, (2) Perrier Trophy pro tour 1958, (3) South African pro tour 1959, (4) New Zealand pro tour 1962, (5) Australasian pro tour 1963, (6) U.S. pro tour 1963 en (7) Facis Trophy pro tour 1964.

april 1968–1977 als beroepsspeler, in het open tijdperk[bewerken]

Met ingang van april 1968 werden de grandslamtoernooien ook voor beroepsspelers opengesteld. De Davis Cup bleef echter nog voor hen gesloten tot augustus 1972.

Het eerste 'open' grandslamtoernooi was Roland Garros 1968, waar Rosewall meteen de titel greep, ten koste van zijn vier jaar jongere landgenoot Rod Laver, met wie hij sinds 1963 (toen ook Laver prof werd) een permanente rivaliteit onderhield. Op datzelfde toernooi won Rosewall, samen met Fred Stolle, ook het dubbelspel.

Bij het begin van het open tijdperk was Rosewall al 33 jaar oud. Niettemin won hij in deze periode nog eens 44 enkelspeltitels, waaronder vier grandslamtitels:

Op Wimbledon bereikte hij tweemaal de finale: in 1970 en 1974.

Met het winnen van de Australian Open in 1972 werd Rosewall de oudste grandslamwinnaar in het open tijdperk – hij was 37 jaar, twee maanden en een dag oud.[2][8]

In het mannendubbelspel won hij in deze periode drie grandslamtitels:

Op Wimbledon bereikte hij tweemaal de finale: in 1968 en 1970.

Prestatietabel grandslamtoernooien[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Toernooi 1951 1952 1953 1954 1955 1956 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978
Vlag van Australië Australian Open 1R KF W HF W F 3R W W 2R HF HF KF 3R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2R W 4R W F
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2R KF F HF F 4R 3R F HF F 4R
Vlag van Verenigde Staten US Open KF HF HF F W HF KF W 2R HF F 3R

Mannendubbelspel[bewerken]

Toernooi 1952 1953 1954 1955 1956 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1974 1976 1977
Vlag van Australië Australian Open KF W KF F W F KF W HF 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros W F W KF
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon W F W F 3R F KF 2R
Vlag van Verenigde Staten US Open F W 3R W HF 3R F 2R

Gemengd dubbelspel[bewerken]

Toernooi 1953 1954 1956
Vlag van Australië Australian Open
Vlag van Frankrijk Roland Garros HF
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon F
Vlag van Verenigde Staten US Open W

Externe links[bewerken]