Kerk en Vrede

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Kerk en Vrede is een Nederlandse christelijke vredesbeweging die zich binnen en buiten de kerken inzet voor ontwapening en geweldloosheid. Ze werd opgericht in 1924 en is daarmee de oudste nog steeds bestaande vredesorganisatie in Nederland. Haar leidende filosofie wordt principieel gevormd door het pacifisme waardoor haar invloed op de samenleving gering was, zeker in vergelijking met meer pragmatische vredesorganisaties als Pax Christi en het IKV. De predikante Wies Houweling is sinds 1 september 2006 voorzitter van de christelijke organisatie, als opvolger van Arjan Vliegenthart.

Ontstaan[bewerken]

Kerk en Vrede is opgericht door een aantal tegen de oorlog en oorlogstoerusting gekante predikanten. In 1928 richtte Kerk en Vrede zich tot de samenleving met een later wereld beroemd geworden boek: "De zondeval van het christendom" van haar voorzitter Prof. Dr. Gerrit Jan Heering, die van 1919 tot 1949 hoogleraar was aan het Remonstrants Seminarium in Leiden. Het aantal leden steeg van 1924 tot 1934 van 1500 tot 9100 leden. Ook de internationale Christelijke vredesbeweging is in Nederland in 1923 opgericht. Die beweging kreeg als naam mee International Fellowship of Reconciliation (IFOR) en zag het als haar taak om verzoening te brengen tussen de volkeren. Nog steeds is Kerk en Vrede de Nederlandse afdeling van IFOR.

In de naoorlogse periode waren gezichtsbepalende personen: prof.dr. Hannes de Graaf, prof. dr. Krijn Strijd en ds. Jan Buskes. Later zou ds. Harry Zeldenrust als studiesecretaris een invloedrijke rol spelen.

In september 2001 was Kerk en Vrede een van de drijvende krachten achter de oprichting van het Platform tegen de Nieuwe Oorlog, dat in het leven werd geroepen als reactie op het toenemende Amerikaanse militarisme na de terroristische aanslagen op 11 september 2001 in de Verenigde Staten. Jan Schaake, algemeen secretaris van Kerk en Vrede, speelde hierin een stimulerende rol. De aanhang is na de Tweede Wereldoorlog en vooral na het massale kernwapenprotest (1977-1986) eind vorige eeuw sterk geslonken en sterk vergrijsd.

Externe link[bewerken]