Kimiko Date

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Kimiko Date-Krumm)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Kimiko Date
Tokio 2008
Tokio 2008
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Japan Japanse
Geboorteplaats Kioto, Japan
Geboortedatum 28 september 1970
Woonplaats Tokio, Japan
Lengte 1,63 m
Gewicht 53 kg
Profdebuut 1989
Met pensioen (inactief 1997-2007)
Slaghand rechts, backhand tweehandig
Totaal prijzengeld 3.988.378 US dollar
Profiel (en) WTA-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 450–268
Titels 8 WTA, 14 ITF
Hoogste positie 4e (13 november 1995)
Olympische ringen Olympische Spelen kwartfinale (1996)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open halve finale (1994)
Vlag van Frankrijk Roland Garros halve finale (1995)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon halve finale (1996)
Vlag van Verenigde Staten US Open kwartfinale (1993, 1994)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 184–142
Titels 6 WTA, 7 ITF
Hoogste positie 33e (24 augustus 1992)
Olympische ringen Olympische Spelen 2e ronde (1992)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open kwartfinale (1992)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (1993, 2011, 2013, 2014)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 3e ronde (2011)
Vlag van Verenigde Staten US Open halve finale (2014)
Laatst bijgewerkt op: 22 oktober 2014
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Kimiko Date (伊達公子 Date Kimiko) (Kioto, 28 september 1970) is een voormalig professioneel tennisspeelster uit Japan.

Loopbaan[bewerken]

In haar loopbaan won Kimiko Date elf WTA-titels: acht in het enkelspel en drie in het dubbelspel. Ze werd in 1992 onderscheiden met de prijs voor de "most improved player of the year" en twee jaar later, in 1994, bereikte ze de top 10 van de wereld. Date nam deel aan zowel de Olympische Zomerspelen 1992 in Barcelona als aan de Olympische Zomerspelen 1996 in Atlanta. In Atlanta bereikte ze de kwartfinale. Enkele maanden later nam ze afscheid van het internationale circuit met een 1-6, 2-6 nederlaag tegen Martina Hingis.

Haar doorbraak kwam in 1991 toen ze in de halve finale van het toernooi in Los Angeles verrassend won van de als derde geplaatste Argentijnse Gabriela Sabatini met 3-6, 6-1 en 6-4. Hiermee steeg ze in een klap van de 112e naar de 32e positie op de WTA ranglijst. Haar eerste toernooizege behaalde ze in eigen land, tijdens de Japan Open in Tokio. Ze versloeg op weg naar de titel zowel de als eerste als de als tweede geplaatste speelster, Amy Frazier en Sabine Appelmans. Ze zou haar titel in 1993 en 1994 verdedigen, in 1995 verliezend finaliste zijn, om vervolgens in 1996 weer als winnares het toernooi af te sluiten. Ondertussen had ze in 1993 als eerste Japanse de finale bereikt van het Nichirei International-toernooi in Tokio.

Op de Australian Open van 1994 werd ze de eerste Japanse vrouw na 1973 die een halve finale van een Grand Slam-toernooi wist te bereiken. In datzelfde jaar won ze in Sydney haar eerste toernooi buiten haar geboorteland en bereikte toen de 9e plaats op de wereldranglijst. Daarmee was ze de eerste Japanse die de top 10 binnen wist te dringen. Ook bereikte ze de halve finale van de Masters.

In 1995 bereikte ze opnieuw de halve finale van een Grand Slam toernooi, dit keer op Roland Garros. Onderweg versloeg ze onder andere Lindsay Davenport en Iva Majoli, maar was ze niet opgewassen tegen Arantxa Sánchez Vicario. Later dat jaar boog ze in de halve finale van Miami tegen Gabriela Sabatini een 6-1, 5-1-achterstand om tot een 1-6, 7-6, 7-6 overwinning en bereikte daarmee als eerste Japanse de finale van het hoog aangeslagen toernooi. In de finale bleek Steffi Graf te sterk. Op de Masters kwam ze dit keer tot de kwartfinale.

1996 was zogenaamd het laatste jaar in de internationale carrière van Date. Ze won voor de vierde maal het Japan Open en won in diezelfde week ook haar eerste en enige toernooi in het dubbelspel. Tijdens de Fed Cup-ontmoeting met Duitsland zorgde Date voor een grote verrassing door de nummer 1 van de wereld Steffi Graf met 7-6, 3-6 en 12-10 te verslaan. Hiermee boekte Japan een 3-2 zege en kwalificeerde het zich voor de halve finale, waar het met 5-0 onderuit ging tegen de Verenigde Staten. Date bereikte de halve finale op Wimbledon en kwam hierin opnieuw uit tegen Graf, die dit keer wel de betere was. Haar laatste toernooiwinst behaalde ze in San Diego.

Na in de periode 1997-2001 niet gespeeld te hebben kwam ze in 2002 door middel van een wildcard terug om in het dubbelspel in Tokio deel te nemen aan de Toyota Princess Cup. Tegen het als eerste geplaatste duo Jelena Lichovtseva/Cara Black moest Date bij een 6-3-achterstand opgeven vanwege een blessure aan haar achillespees.

In 2008 maakte zij haar rentree. Het WTA-toernooi van Seoel in 2009 wist zij verrassend te winnen. In 2013 was zij nog steeds succesvol, want ondanks haar 42-jarige leeftijd bereikte zij nog de derde ronde in het enkelspel van Wimbledon. In september 2017 stopte ze definitief.

Posities op de WTA-ranglijst enkelspel[bewerken]

WTA-toernooi van Pattaya, februari 2011

Positie per einde seizoen:

jaartal rank
2013 54
2012 99
2011 100
2010 46
2009 82
2008 198
1996 8
1995 4
1994 9
1993 13
1992 21
1991 32
1990 79
1989 119
1988 322

Palmares[bewerken]

WTA-finaleplaatsen enkelspel[bewerken]

nr. datum toernooi tegenstandster score
Gewonnen finales
1. 1992-04-06 Vlag van Japan WTA Japan (Tokio) Vlag van België Sabine Appelmans 7-5, 3-6, 6-3
2. 1993-04-05 Vlag van Japan WTA Japan (Tokio) Vlag van Nederland Stephanie Rottier 6-1, 6-3
3. 1994-01-10 Vlag van Australië WTA Sydney Vlag van Verenigde Staten Mary Joe Fernandez 6-4, 6-2
4. 1994-04-04 Vlag van Japan WTA Japan (Tokio) Vlag van Verenigde Staten Amy Frazier 7-5, 6-0
5. 1995-01-30 Vlag van Japan WTA Tokio Vlag van Verenigde Staten Lindsay Davenport 6-1, 6-2
6. 1996-04-15 Vlag van Japan WTA Japan (Tokio) Vlag van Verenigde Staten Amy Frazier 7-5, 6-4
7. 1996-08-19 Vlag van Verenigde Staten WTA San Diego Vlag van Spanje Arantxa Sánchez Vicario 3-6, 6-3, 6-0
8. 2009-09-27 Vlag van Zuid-Korea WTA Seoel Vlag van Spanje Anabel Medina Garrigues 6-3, 6-3
Verloren finales
1. 1991-08-12 Vlag van Verenigde Staten WTA Manhattan Beach Vlag van Verenigde StatenMonica Seles 3-6, 1-6
2. 1993-02-08 Vlag van Japan WTA Osaka Vlag van Tsjechië Jana Novotná 3-6, 2-6
3. 1993-09-20 Vlag van Japan WTA Tokio Vlag van Zuid-Afrika Amanda Coetzer 3-6, 2-6
4. 1995-03-13 Vlag van Verenigde Staten WTA Miami Vlag van Duitsland Steffi Graf 1-6, 4-6
5. 1995-04-10 Vlag van Japan WTA Japan (Tokio) Vlag van Verenigde Staten Amy Frazier 6-7, 5-7
6. 1995-05-22 Vlag van Frankrijk WTA Straatsburg Vlag van Verenigde Staten Lindsay Davenport 6-3, 1-6, 2-6
7. 2010-10-17 Vlag van Japan WTA Japan (Osaka) Vlag van Thailand Tamarine Tanasugarn 5-7, 7-6, 1-6
8. 2012-11-11 Vlag van India WTA Poona Vlag van Oekraïne Elina Svitolina 2-6, 3-6

WTA-finaleplaatsen vrouwendubbelspel[bewerken]

nr. finaledatum toernooi partner tegenstandsters score
Gewonnen finales
1. 1996-04-15 Vlag van Japan WTA Japan (Tokio) Vlag van Japan Ai Sugiyama Vlag van Verenigde Staten Amy Frazier
Vlag van Verenigde Staten Kimberly Po
7-6, 6-7, 6-3
2. 2011-10-16 Vlag van Japan WTA Japan (Osaka) Vlag van China Zhang Shuai Vlag van Verenigde Staten Vania King
Vlag van Kazachstan Jaroslava Sjvedova
7-5, 3-6, [10-8]
3. 2011-10-16 Vlag van Japan WTA Japan (Osaka) Vlag van China Zhang Shuai Vlag van Verenigde Staten Vania King
Vlag van Kazachstan Jaroslava Sjvedova
7-5, 3-6, [10-8]
3. 2012-04-15 Vlag van Denemarken WTA Kopenhagen Vlag van Japan Rika Fujiwara Vlag van Zweden Sofia Arvidsson
Vlag van Estland Kaia Kanepi
6-2, 4-6, [10-5]
4. 2013-02-03 Vlag van Thailand WTA Pattaya Vlag van Verenigd Koninkrijk Casey Dellacqua Vlag van Oezbekistan Akgul Amanmuradova
Vlag van Rusland Aleksandra Panova
6-3, 6-2
5. 2013-04-07 Vlag van Mexico WTA Monterrey Vlag van Hongarije Tímea Babos Vlag van Tsjechië Eva Birnerová
Vlag van Thailand Tamarine Tanasugarn
6-1, 6-4
6. 2013-05-25 Vlag van Frankrijk WTA Straatsburg Vlag van Zuid-Afrika Chanelle Scheepers Vlag van Zimbabwe Cara Black
Vlag van Nieuw-Zeeland Marina Erakovic
6-4, 3-6, [14–12]
Verloren finales
1. 1992-04-06 Vlag van Japan WTA Japan (Tokio) Vlag van Verenigde Staten Stephanie Rehe Vlag van Verenigde Staten Amy Frazier
Vlag van Japan Rika Hiraki
7-5, 6-7, 0-6
2. 2009-09-20 Vlag van China WTA Guangzhou Vlag van China Sun Tiantian Vlag van Wit-Rusland Volha Havartsova
Vlag van Wit-Rusland Tatjana Poetsjek
6-3, 2-6, [8-10]
3. 2012-02-26 Vlag van Mexico WTA Monterrey Vlag van China Zhang Shuai Vlag van Italië Sara Errani
Vlag van Italië Roberta Vinci
2-6, 6-7
4. 2012-10-14 Vlag van Japan WTA Japan (Osaka) Vlag van Verenigd Koninkrijk Heather Watson Vlag van Verenigde Staten Raquel Kops-Jones
Vlag van Verenigde Staten Abigail Spears
1-6, 4-6

Prestatietabel[bewerken]

Grand slam, enkelspel[bewerken]

Toernooi 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 2009 2010 2011 2012 2013 2014
Vlag van Australië Australian Open 4R 2R 2R 2R HF 3R 2R 1R 1R 1R 1R 3R 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2R 4R 2R 1R HF 4R 2R 1R 1R 1R 1R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1R 2R 1R 2R 3R KF HF 1R 1R 2R 1R 3R 1R
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R 2R 2R 2R KF KF 4R 1R 1R 1R 1R 1R 1R

Grand slam, dubbelspel[bewerken]

Toernooi 1990 1991 1992 1993 1994 1995 1996 2009 2010 2011 2012 2013 2014
Vlag van Australië Australian Open 1R KF 3R 1R 2R 1R 3R 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R 2R 2R 1R 2R 2R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2R 1R 1R 3R 1R 1R 2R
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R 1R 2R 2R 1R 1R HF

Externe links[bewerken]