Legitimatiebewijs

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een legitimatiebewijs is een document waarmee iemand kan aantonen dat hij ergens terecht aanspraak op maakt. Het meest voorkomende legitimatiebewijs is het identiteitsbewijs.

Een legitimatiebewijs bevat vaak een foto, naam, geboortedatum en geslacht van de eigenaar, soms aangevuld met lichaams-lengte. Het kan verder speciale persoonlijke kenmerken, zoals het Burgerservicenummer (in Nederland), rijksregisternummer (in België), een vingerafdruk of een chip met irisscan bevatten.

Een opsporingsambtenaar in burgerkleding moet zich legitimeren als hij van zijn bevoegdheid gebruikmaakt, bijvoorbeeld als hij een aanwijzing geeft aan een weggebruiker. Bezwaar is daarbij dat de burger meestal niet weet hoe zo'n legitimatiebewijs eruit ziet, zodat hij niet kan controleren of het document niet vervalst is. Een uniform kan ook vervalst zijn.

Collectanten moeten zich ook kunnen legitimeren. Hierbij geldt hetzelfde probleem.

Zie ook[bewerken]