Leo I van Byzantium

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Leo I
Solidus-Leo I-RIC 0605.7.jpg
Geboortedatum 401
Sterfdatum 474
Tijdvak Thracische dynastie
Periode 457-474
Voorganger Marcianus
Opvolger Leo II
Staatsvorm dominaat
Medekeizer Maiorianus (457-461)
Libius Severus (461-465)
Anthemius (467-472)
Olybrius (472)
Glycerius (473-474)
Persoonlijke gegevens
Naam bij geboorte Flavius Valerius Leo
Vader van Ariadne
Leontia Porphyrogenita
Leo II (kleinzoon)
Gehuwd met Verina
Romeinse keizers
Portaal  Portaalicoon   Romeinse Rijk

Flavius Valerius Leo (ca. 401 - 18 januari 474), bekend als Leo I (Grieks: Λέων Α′), was keizer van het Oost-Romeinse Rijk van 7 februari 457 tot 18 januari 474.

Leo, geboren omstreeks 401 in Thracië, dankte zijn troon voornamelijk aan Aspar de Alaan die met de Ostrogotische hulptroepen onder zijn bevel grote macht uitoefende over de Byzantijnse politiek.

Leo was waarschijnlijk de eerste keizer die zich door de Patriarch liet kronen. Hij probeerde zich met zuivere verdeel-en-heerspolitiek zelfstandiger te maken van de Germanen door een beroep te doen op een ander groep barbaren, de Isauriërs. Hun leider Tarasicodissa trouwde met zijn dochter Ariadne in 466, maar zijn andere dochter was verloofd met de zoon van Aspar.

Leo probeerde het Westen te helpen door ervoor te zorgen dat Anthemius daar keizer werd en door in 468 een gezamenlijke expeditie te sturen tegen de Vandalen in Afrika. Dit liep echter uit op een grote en vooral kostbare mislukking die het einde van Anthemius betekende. De zaak van het Westen was hiermee voorgoed verloren en het Oosten bankroet.

Leo stierf op 18 januari 474, ongeveer 73 jaar oud, aan dysenterie. Aan het hof was al lang een strijd over de opvolging bezig die door Tarasicodissa werd gewonnen. Deze zorgde ervoor dat zijn zoontje (en dus kleinzoon van Leo I) als Leo II de nieuwe keizer zou worden.

Externe link[bewerken]