Leo Mechelaere

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Leo Mechelaere (Brugge, 10 februari 1880 - Erlangen, 16 oktober 1964) was een Belgisch kunstschilder en vertegenwoordiger van de Brugse school.

Levensloop[bewerken]

Als kind doofstom geworden, vond Mechelaere in het schilderen troost en vervulde hij een ambitie die hem erkenning opleverde.

Hij trouwde met Irène Baert en het echtpaar had twee dochters. Hij vestigde zich in een huis in de Twijnstraat, waar een stenen muurplaat aan hem herinnert.

Hij ging in de leer aan de Brugse Kunstacademie bij Edmond Van Hove en daarna aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen bij Franz Courtens en Juliaan De Vriendt.

Sterk met Brugge verbonden, schilderde hij honderden zichten van zijn geboortestad, alsook van Damme, Lissewege en de polderstreek.

Toen hij weduwnaar was geworden en ziek werd, nam hij zijn intrek bij zijn oudste dochter in Duitsland en overleed er.

Literatuur[bewerken]

  • Jaak RAU, De Brugse Parochies, deel I, Brugge, 1987.
  • Guillaume MICHIELS, De Brugse school, Brugge, 1990.
  • Robert DE LAERE, Leo Lanckneus, in: Brugse beeldende kunstenaars omstreeks de eeuwwisseling, Brugge, 1990.
  • Fernand BONNEURE, Leo Mechelaere, in: Lexicon van Westvlaamse beeldende kunstenaars, Deel II, Kortrijk, 1993.