Lieve Maes

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Lieve Maes
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Volledige naam Lieve Maes
Geboren Brussel, 12 mei 1960
Kieskring Flag of Flemish Brabant.svg Vlaams-Brabant
Regio Vlag Vlaams Gewest Vlaanderen
Land Vlag van België België
Functie Politica
Partij 1985-2001 Volksunie
2001-heden N-VA
Functies
2013-heden Gemeenteraadslid Zaventem
2010-2014 Senator
2013-2014 Quaestor Senaat
2014-2019 Vlaams Parlementslid
2014-2019 Deelstaatsenator
2019 Ondervoorzitter Senaat
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Lieve Maes (Brussel,[1] 12 mei 1960)[2] is een Belgisch Vlaamsgezind politicus uit de provincie Vlaams-Brabant voor de Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA).

Levensloop[bewerken]

Ze is een dochter van voormalig Volksunie-politicus en oprichter van de Vlaamse Militanten Organisatie, Bob Maes.[3]

Ze is actief als 'global project manager' bij een internationale computerfirma. Politiek was ze actief als arrondissementeel VUJO-voorzitter, lid van het beheerscomité en regeringscommissaris bij de Vlaamse Regulator voor de Media. Ook kwam ze voor de Volksunie en daarna de N-VA op bij verschillende verkiezingen.

In 2005 werd Maes lid van het partijbestuur van N-VA. Sinds 2013 is ze gemeenteraadslid van haar woonplaats Zaventem. Ook werd ze N-VA-fractieleider in de gemeenteraad. In 2018 werd ze niet meteen herkozen, maar raakte als tweede opvolger toch in de gemeenteraad.

Zij kandideerde in 2003 voor een Kamerzetel voor de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde. In 2010 werd zij vanop de vierde plaats rechtstreeks verkozen voor het Nederlandstalig kiescollege van de Senaat, waar ze bleef zetelen tot in 2014. Van 2013 tot 2014 was ze quaestor in deze assemblee.

Bij de wetgevende verkiezingen van 25 mei 2014 werd ze verkozen voor het Vlaams Parlement. Ook werd ze door haar partij als deelstaatsenator naar de hervormde Senaat gestuurd. Ook werd ze lid van de Parlementaire Assemblee van de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa. In januari 2019 werd ze ondervoorzitster van de Senaat. Dat jaar stond ze als zesde op de Kamerlijst bij de federale verkiezingen, van waar ze niet verkozen raakte.