Luchtweerstand

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Luchtweerstand is de kracht die een voorwerp ondervindt als het zich voortbeweegt door de lucht.

Op analoge wijze wordt weerstand ondervonden van elk ander medium waar een voorwerp zich doorheen beweegt. De formule voor luchtweerstand geldt niet alleen voor lucht, maar ook voor andere gassen en vloeistoffen. De formule kan dus worden gebruikt voor aerodynamica en hydrodynamica.

Formule[bewerken]

De weerstandskracht die bij beweging op het voorwerp werkt is bij benadering te berekenen met onderstaande formule:

 F = \tfrac{1}{2}\ \rho\ v^2\ A\ C_w

Daarin is:

F de kracht die op het voorwerp werkt tijdens de beweging;
\rho de dichtheid van de stof waarin het voorwerp zich voortbeweegt;
v de relatieve snelheid van het voorwerp ten opzichte van het medium waarin het voorwerp beweegt;
A de geprojecteerde oppervlakte van het voorwerp loodrecht op de bewegingsrichting;
C_w de weerstandscoëfficiënt, afhankelijk van de vorm van het voorwerp.

Deze formule geldt bij benadering voor voorwerpen die met hoge snelheid door een ijl medium bewegen.

Luchtvaart[bewerken]

In de luchtvaart wordt een iets andere formulering gebruikt voor luchtweerstand. In plaats van de geprojecteerde oppervlakte wordt de vleugeloppervlakte gebruikt. De standaardformule is:

D = \tfrac{1}{2}\ \rho\ v^2\ S\ C_d.

Daarin is:

D de weerstandskracht;
\rho de luchtdichtheid;
v snelheid ten opzichte van de lucht;
S oppervlakte van de vleugel;
C_d de weerstandscoëfficiënt.

Daarnaast wordt onderscheid gemaakt tussen twee vormen van luchtweerstand:

Luchtweerstand van een vliegtuig

Zie ook[bewerken]