Luigi Tenco

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Luigi Tenco
Luigi Tenco in 1967
Luigi Tenco in 1967
Algemene informatie
Geboren 21 maart 1938
Overleden 27 januari 1967
Land Vlag van Italië Italië
Werk
Jaren actief 1959-1967
Genre(s) Popmuziek, Folk
Beroep Zanger, Acteur, Songwriter
Instrument(en) Gitaar
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Luigi Tenco (Cassine, 21 maart 1938 - San Remo, 27 januari 1967), was een Italiaanse zanger, muzikant, liedjesschrijver en acteur.

Levensloop[bewerken]

Luigi Tenco werd geboren uit een buitenechtelijke affaire van zijn moeder Theresa, een serveerster bij de zeer welgestelde familie Micca in Turijn, en hun zestienjarige zoon Ferdinand (1921-1983). Ze werd onmiddellijk ontslagen en keerde terug naar Cassine en daar kreeg het kindje (Luigi) de naam van haar man, Giuseppe Tenco, die onder onklare omstandigheden stierf voordat Luigi geboren werd.

Zijn jeugd bracht hij voornamelijk door in de streek van Cassine en Ricaldone, maar in 1948 verhuisde zijn familie naar Ligurië. Eerst verbleven zij in Nervi en later gingen ze in Gênes wonen, waar zijn moeder een wijnwinkel opstartte.

In 1953 richtte hij een muziekgroep op, de Jelly Roll Boys Jazz Band. Ze brachten voornamelijk liedjes van Nat King Cole en Kid Ory.[1]

Overlijden[bewerken]

In 1967 nam hij samen met Dalida, met wie hij zich eerder dat jaar verloofd had, deel aan het Festival van San Remo met het liedje Ciao amore ciao. De winnaar was Gianni Pettenati, zij behaalden de tweede plaats. Deze nederlaag ontmoedigde Luigi Tenco volledig. Diezelfde avond nog werd hij in zijn kamer (nr. 219) in Hotel Savoy dood teruggevonden door Dalida. Het was zelfmoord met behulp van een kogel door zijn hoofd. Later vond men in zijn kamer een briefje met de volgende woorden:

Ik wilde niets dan het goede voor het Italiaanse publiek en ik heb vijf jaar van mijn leven aan hen gewijd. Ik doe dit niet omdat ik het leven moe ben (helemaal niet), maar ik doe dit als protest tegen een publiek dat 'Io tu e le rose' naar de finale stuurt en tegen een commissie die 'La rivoluzione' selecteert. Ik hoop dat dit de ogen zal doen opengaan. Ciao. Luigi."[2]

In navolging van deze zelfmoord probeerde Dalida op 26 februari 1967 zelfmoord te plegen met een overdosis.

Hoewel Luigi het jaar ervoor een pistool gekocht had voor zijn zelfverdediging, bestonden er vele decennia twijfels over de precieze doodsoorzaak, onder andere omdat de kogel waarmee hij om het leven kwam nooit werd teruggevonden. Daarom werd in 2005 beslist om het lichaam op te graven voor het uitvoeren van nieuwe tests die voor eens en altijd uitsluitsel zouden kunnen geven. Uit deze tests bleek dat zelfmoord de enige juiste doodsoorzaak was, en daarmee werd op 15 februari 2006 de zaak voorgoed gesloten.

Filmografie[bewerken]

  • La Cuccagna (1962; Luciano Salce) als Guiliano
  • 008 Operazione Ritmo (1965; Tullio Piacentini)
  • Questo pazzo, pazzo mondo della canzone (1965; Bruno Corbucci en Giovanni Grimaldi) als zichzelf