Luisa Fernanda van Spanje

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Portret van Luisa Fernanda van Spanje door Franz Xaver Winterhalter, 1847.

Maria Luisa Fernanda van Spanje (Madrid, 30 januari 1832 - Sevilla, 2 februari 1897) was een Spaanse prinses. Ze behoorde tot het huis Bourbon.

Levensloop[bewerken | brontekst bewerken]

Luisa Fernanda was de tweede dochter van koning Ferdinand VII van Spanje uit diens vierde huwelijk met Maria Christina van Bourbon-Sicilië, dochter van koning Frans I der Beide Siciliën. Ze was een jongere zus van koningin Isabella II van Spanje.

Op 10 oktober 1846 huwde de toen veertienjarige Luisa Fernanda in Madrid met Anton van Orléans (1824-1890), hertog van Montpensier en zoon van koning Lodewijk Filips I van Frankrijk. Op dezelfde dag huwde haar zus Isabella met haar neef Frans van Assisi van Bourbon. Na het huwelijk leefden Anton en Luisa Fernanda in Frankrijk.

Na de Februarirevolutie van 1848 en de abdicatie van haar schoonvader volgde het echtpaar Antons ouders naar Groot-Brittannië. Later verhuisden ze allebei naar het Spaanse Sevilla. Haar echtgenoot werd in 1858 kapitein-generaal in het Spaanse leger en een jaar later kreeg hij de titel van infant van Spanje.

Begin juli 1868 ontdekte de Spaanse regering een samenzwering van voornamelijk hogere officieren, waarbij koningin Isabella II afgezet zou worden en haar echtgenoot op de Spaanse troon zou worden geplaatst. Vervolgens werd hij gedwongen om al zijn Spaanse titels op te geven en moesten hij en Luisa Fernanda in ballingschap gaan naar Lissabon. Toen Isabella in september dat jaar na de Spaanse revolutie van 1868 effectief werd afgezet, keerde het echtpaar terug naar Sevilla.

Vervolgens koesterde Luisa Fernanda de hoop dat haar echtgenoot de nieuwe koning van Spanje zou worden. Verschillende factoren belemmerden echter zijn kansen: hij was impopulair bij de Spaanse bevolking en er was de invloed van de Franse keizer Napoleon III, die geen Orléans op de Spaanse troon wilde. Anton verspeelde zijn kansen helemaal toen hij op 12 maart 1870 in duel ging met Hendrik van Bourbon, de hertog van Sevilla en lid van de Spaanse koninklijke familie, die een beledigend pamflet tegen hem had gepubliceerd. Bij het duel schoot Anton Hendrik van Bourbon dood, waarna hij door de oorlogsraad veroordeeld werd tot een maand celstraf en een boete van 30.000 francs. Toen de Cortes in september 1870 een nieuwe Spaanse koning verkoos, behaalde de hertog van Montpensier amper 27 stemmen. Nadat hij weigerde om prins Amadeus van Savoye, die tot koning was verkozen, trouw te zweren, werd Anton verbannen naar het militair fort op Minorca en verloor hij al zijn militaire graden. In 1871 trok het echtpaar naar Frankrijk, waar ze zich verzoenden met de in ballingschap gestuurde koningin Isabella II.

Nadat Isabella's zoon Alfons XII in 1875 koning was geworden, keerden Anton en Luisa Fernanda definitief terug naar Spanje. In februari 1897 overleed ze op 65-jarige leeftijd in Sevilla, zeven jaar na haar echtgenoot. Luisa Fernanda werd bijgezet in het klooster van Escorial.

Nakomelingen[bewerken | brontekst bewerken]

Luisa Fernanda en Anton van Orléans kregen tien kinderen: