Luitzen Johannes Oosterhoff

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
L.J. Oosterhoff (1907-1974)

Luitzen Johannes Oosterhoff (Leeuwarden, 6 april 1907 - Leiden, 20 juli 1974) was scheikundige en hoogleraar. Oosterhoff studeerde scheikunde aan de universiteit van Leiden. Na zijn examen in 1937 kwam Oosterhoff in dienst van de Bataafsche Petroleum Maatschappij.

Na de oorlog maakte Oosterhoff deel uit van de vaste staf van het Amsterdamse Shell-laboratorium. Hij promoveerde in 1949 bij Kramers op een proefschrift getiteld Restricted free rotation and cyclic molecules.[1]

Na zijn benoeming tot gewoon hoogleraar in Leiden, in 1967, zou hij tot 1971 adviseur bij de Shell blijven. In 1963 werd hij benoemd tot lid van de afdeling natuurkunde van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen en in 1974 verleende de Universiteit van Zürich hem een eredoctoraat.

Uitgebreide biografie[bewerken]

Portal.svg Portaal Scheikunde