MQ-9 Reaper

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een MQ-9 Reaper onbemand verkennings- en aanvalsvliegtuig

De MQ-9 Reaper is een onbemand vliegtuig voor middelgrote hoogte, en is een vergrote en verbeterde versie van de MQ-1 Predator. Dit onbemande verkennings- en aanvalsvliegtuig is ontwikkeld door General Atomics Aeronautical Systems. De MQ-9 Reaper kan zo'n 1700 kilo aan bommen en raketten vervoeren. Dit zijn onder andere de AGM-114 Hellfire-raketten, GBU-12 Paveway II en GBU-38 Joint Direct Attack Munitions (JDAM).

Het vliegtuig wordt primair gebruikt om continu in de lucht te zijn en doelen snel uit te schakelen. Daarnaast wordt de Reaper gebruikt voor inlichtingen, bewaking en verkenningsmissies. De Reaper is operationeel gebruikt in Afghanistan en Irak door de Amerikaanse en de Britse luchtmacht.

In 2013 meldde het Nederlandse ministerie van Defensie een Reaper-systeem, bestaande uit een grondstation en vier vliegtuigen, besteld te hebben. Het systeem zou moeten worden gebruikt om informatie te verzamelen in bijvoorbeeld uitzendgebieden, maar ook in Nederland zelf tijdens bijvoorbeeld rampen of bij het opsporen van drugskwekerijen. Het is niet de bedoeling de toestellen te bewapenen.[1] De toestellen zouden vanaf eind 2016 worden ingezet en eind 2017 zou het systeem volledig operationeel moeten zijn. De koop werd eind 2015 echter met zeven jaar uitgesteld.[2]

De opleiding om een drone, zoals de MQ-9 Reaper, te leren besturen duurt acht à tien maanden en vindt onder meer plaats op Holloman Air Force Base in New Mexico. De 540 cursisten die daar jaarlijks de opleiding volgen bestaan uit ervaren vliegers (niet noodzakelijkerwijs jachtvliegers, ook helikopter- en transporttoestelpiloten) en kandidaten rechtstreeks van de officiersopleiding.[3]

Een getrainde operator kan met de camera het kenteken van een auto lezen. Ook is hij in staat om de signatuur van een opvallend voertuig op te slaan, waarna dit voertuig op een later tijdstip weer kan worden opgespoord. Eventueel kan ook de door dat voertuig afgelegde route worden gereconstrueerd. Het is hiervoor niet noodzakelijk dat de camera continu op dat voertuig ingezoomd blijft.[4]