Mark Richardson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mark Richardson
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Volledige naam Mark Ashton Richardson
Geboortedatum 26 juli 1972
Geboorteplaats Slough
Nationaliteit Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Lengte 1,78 m
Gewicht 74 kg
Sportieve informatie
Discipline sprint
Eerste titel AAA-kampioen 400 m 1995
OS 1992, 1996
Extra Europees recordhouder 4 x 400 m
Portaal  Portaalicoon   Atletiek

Mark Ashton Richardson (Slough, 26 juli 1972) is een voormalige Britse sprinter, die gespecialiseerd was op de 400 m. Hij heeft het Europese record op de 4 x 400 m estafette op zijn naam staan. Hij nam tweemaal deel aan de Olympische Spelen.

Loopbaan[bewerken]

Zijn eerste internationale medaille behaalde Richardson in 1990. Op de Europese jeugdkampioenschappen in het Bulgaarse Plovdiv won hij een bronzen medaille op de 400 m. Met een tijd van 46,33 s finishte hij achter de Amerikaan Chris Nelloms (goud; 45,43) en de Oost-Duitser Rico Lieder (zilver; 46,28).

In 1992 maakte Mark Richardson zijn olympisch debuut op de Olympische Spelen van Barcelona. Als reserveloper hielp hij het Britse estafetteteam door de kwalificatieronde heen. In de finale werd hij niet opgesteld, maar hij kreeg toch een bronzen medaille uitgereikt wegens zijn bijdrage in de kwalificatieronde. Vier jaar later vertegenwoordigde Richardson Groot-Brittannië bij de Olympische Spelen van 1996 in Atlanta. Met zijn teamgenoten Iwan Thomas, Jamie Baulch en Roger Black won hij een zilveren medaille op de 4 x 400 m estafette. Met een verbetering van het Europees record tot 2.56,60 eindigden ze achter de Amerikaanse estafetteploeg (goud; 2.55,99) en voor de Jamaicaanse estafetteploeg (brons; 2.59,42).

Op de wereldkampioenschappen in 1997 won Richardson als slotloper van de Britse estafetteploeg een bronzen medaille op de 4 x 400 m estafette. Zijn officieuze tussentijd was 43,5. Op de individuele 400 m miste hij met een vierde plek op een haar na het podium. Een jaar later won hij bij de Europese kampioenschappen in Boedapest een bronzen medaille op de 400 m en een gouden medaille op de 4 x 400 m estafette.
In februari 2000 testte hij positief op het gebruik van nandrolon. Hij bestreed het gebruik ervan en werd ten slotte niet officieel gestraft [1]. Nadien bereikte hij nog eenmaal de finale op een groot toernooi: bij de WK in 2001 in Edmonton werd hij als lid van de Britse 4 x 400 m estafetteploeg, die verder bestond uit Iwan Thomas, Jamie Baulch en Timothy Benjamin, vijfde.

In 2003 beëindigde Richardson zijn atletiekcarrière.

Titels[bewerken]

  • Europees kampioen 4 x 400 m estafette - 1998
  • AAA-kampioen 400 m - 1995, 2000, 2001

Persoonlijke records[bewerken]

Onderdeel Prestatie Datum Plaats
100 m 10,35 s 2 mei 1998 Irvine
200 m 20,62 s 24 augustus 1997 La Chaux-de-Fonds
300 m 31,87 s 19 juli 1998 Gateshead
400 m 44,37 s 9 juli 1998 Oslo
800 m 1.55,9 1997

Palmares[bewerken]

400 m[bewerken]

Kampioenschappen
  • 1990: Brons WK U20 - 46,33 s
  • 1991: Zilver EK U20 - 45,53 s
  • 1992: Zilver Wereldbeker - 45,86 s
  • 1995: 5e WK - 44,81 s
  • 1995: Goud Europacup - 45,43 s
  • 1997: 4e WK - 44,47 s
  • 1998: Brons EK - 45,14 s
  • 1998: Zilver Gemenebestspelen - 44,60 s
  • 1998: Goud Grand Prix Finale - 44,88 s
  • 1998: Goud Europacup - 45,81 s
  • 1999: 5e WK - 44,65 s
  • 1999: Goud Europacup - 44,96 s
  • 2000: Goud Grand Prix Finale - 45,20 s
Golden League-podiumplekken

4 x 400 m[bewerken]

  • 1992: Brons OS - 3.01,20 (niet opgesteld)
  • 1996: Zilver OS - 2.56,65
  • 1997: Zilver WK - 2.56,65
  • 1998: Goud EK - 2.58,68
  • 2001: 5e WK - 3.01,26