Melle Weersma

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Melle Weersma
Melle Weersma (1961)
Melle Weersma (1961)
Algemene informatie
Geboren 22 januari 1908
Overleden 14 september 1988
Land Vlag van Nederland Nederland
Werk
Genre(s) symfonische muziek, HaFaBramuziek
Beroep componist en musicus
Instrument(en) piano
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Melle Weersma (Harlingen, provincie Friesland, 22 januari 1908Putten, provincie Gelderland, 14 september 1988) was een Nederlands componist en musicus.

Biografie[bewerken]

Weersma kreeg van zijn muzikale ouders Bauke Weersma en Rosette Vlessing de liefde voor de muziek mee. Zijn vader was onderwijzer en organist in de Lutherse kerk te Harlingen en zijn moeder zong, en was celliste en pianiste. Toch in overeenstemming met de voorstellingen van zijn vader studeerde hij vanaf 1927 in Leiden farmacie. Als pianist speelde hij in amateurbands en schreef arrangementen. Later volgde een eigen orkest The Rainbow Chasers en hij werd bekend met Theo Uden Masman van de band The Ramblers en met de bekende Britse orkestleider Jack Hylton. Voor het orkest van Hylton arrangeerde hij de jazznummer St. Louis Blues en later ging hij naar Groot-Brittannië. In 1929 werd hij beroepsmusicus.

Hij begon in Berlijn als pianist en arrangeur in het orkest van Eugen 'José' Wolff. Met dit orkest maakte hij tournees door Duitsland en Zwitserland. In de zomer van 1930 werkte hij Russian North Star van Gricha Nakchounian. Aan het einde van het jaar 1931 vertrok hij wederom naar Berlijn om als arrangeur voor twintig Duitse films werkzaam te zijn. In 1932 kwam hij weer terug en speelde als pianist bij Max Tak en als organist in theaters van het Tuschinski-concern te Amsterdam. Het volgde een eigen orkest Red, White and Blue Aces, waar ook zijn eerste echtgenote Antoinette Duits onder het pseudoniem Ann Royce meewerkte.

In 1935 kwam hij opnieuw in contact met Jack Hylton en werd van hem als arrangeur en pianist geëngageerd. In oktober 1935 maakte hij en scheepsreis op de "Normandie" naar de Verenigde Staten mee. Als arrangeur werkte hij zo ook later voor de bands van Benny Goodman, André Kostelanetz en Duke Ellington.

In 1936 werd hij arrangeur voor het dansorkest van Henry Hall bij de Britse BBC. In 1938 kwam hij naar Argentinië, waar hij meerdere jaren succesvol met belangrijke orkesten werkte en talrijke radioprogramma's verzorgde. Eveneens in 1938 veroverde zijn Penny Serenade de internationale Hit-lijsten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was hij als vrijwillige bij de Amerikaanse marine. Na de oorlog ging hij weer naar Argentinië. Tijdens een Midden- en Zuid-Amerika tournee in 1951 componeerde hij de Criollo Suite, waarvan de Peruvian Waltz, nu onder de naam Gaviota, groot succes oogstte.

In 1954 kwam hij naar Nederland terug en werd voor de platenindustrie en voor de radio werkzaam. Hij verzorgde schoolconcerten in het hele land.

Composities[bewerken]

Werken voor orkest[bewerken]

  • Criollo Suite, voor orkest
  • Dixieland Concerto, voor Jazzband en symfonieorkest
  • Penny-Serenade

Werken voor harmonie- en fanfareorkest[bewerken]

  • Pistonterias, voor fanfareorkest
  • Samba nostalgica, voor harmonieorkest

Filmmuziek[bewerken]

  • Plantage Tamarinde

Externe links[bewerken]