Michael Stipe

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Michael Stipe
Michael Stipe
Michael Stipe
Algemene informatie
Geboren 4 januari 1960
Land Verenigde Staten
Werk
Jaren actief 1980 - heden
Genre(s) Rock
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

John Michael Stipe (Decatur (Georgia), 4 januari 1960) is de zanger en frontman van de Amerikaanse rockband R.E.M.. Hij staat bekend om zijn "mompelen" aan het begin van zijn carrière, om de surrealistische teksten alsook om zijn politiek activisme. R.E.M. wordt gezien als de pionier in de alternatieve rock.

Loopbaan[bewerken]

Stipe kwam in contact met Peter Buck, Bill Berry en Mike Mills in 1980 toen hij fotografie en schilderkunst studeerde aan de Universiteit van Georgia. In dat jaar richtten zij R.E.M. op en maakten hun eerste single "Radio Free Europe". Het nummer werd veel gedraaid op universiteitsradiostations, en de band tekende een platencontract met I.R.S. Records voor hun eerste EP, Chronic Town, die het jaar erop werd uitgebracht.

In 1983 brachten ze het album Murmur uit, en dat bleek het eerste uit een rij albums die goede kritieken kreeg, maar met sterk wisselende commerciële successen. Een aantal hits en een groeiende bekendheid als politiek activist zorgden ervoor dat hij beroemd werd.

Vrienden[bewerken]

Hij was goed bevriend met onder andere River Phoenix, aan wie het album Monster werd opgedragen. Ook Kurt Cobain was een goede vriend, en hij is de peetoom van Frances Bean Cobain, de dochter die Kurt had met Courtney Love.

R.E.M. en Radiohead zijn ook goede bekenden, mede doordat Radiohead de supportact was voor de Monster-tour in 1995. Zo zong Michael tijdens de Radiohead tour van 2003 een aantal keer het lied 'Lucky', en zong Thom Yorke mee tijdens een paar concerten van REM, en zong hij op de single E-Bow the Letter. Yorke geeft aan dat Stipe een belangrijke rol speelt in zijn persoonlijk leven daar hij hem hielp tijdens een ernstige depressieve periode aan het einde van de 90er jaren.

Boek en Film[bewerken]

In 1998 publiceerde hij het boek Two Times Intro: On the Road with Patti Smith, een van zijn helden. Ook werkte hij met Single Cell, een filmproductiebedrijf dat verschillende arthouse/indie films uitbracht (waaronder Velvet Goldmine met Ewan McGregor, Being John Malkovich en American Psycho).

Hij schreef haikus voor het boek The Haiku Year

In 2006 bracht hij een EP uit met daarop zes verschillende covers van Joseph Arthurs "In the Sun" voor het fonds voor hulp na Hurricane Katrina. De versie met Chris Martin van Coldplay werd nummer 1 in Canada. [1]. Ook verscheen hij in dit jaar in het lied Broken Promise op het album van Placebo, en zong hij het lied L'Hôtel op het tribute-album Monsieur Gainsbourg Revisited.

Hij is ook regelmatig te horen op nummers van andere artiesten als Indigo Girls en Kristin Hersh. Ook was hij erg nauw verbonden met zangeres Natalie Merchant, met wie hij ook een aantal nummers opnam, waaronder Photograph die op een pro-choice benefiet album, Born to Choose, werd uitgebracht. Ook hebben zij samen met Peter Gabriel op het podium gestaan.

Persoonlijk[bewerken]

In interviews beschrijft hij zijn seksuele voorkeur als "seksueel": Hij zegt dat hij zich aangetrokken voelt tot zowel mannen als vrouwen, en dat hij relaties heeft met beide.

Externe link[bewerken]