Milo Đukanović

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Milo Đukanović
Мило Ђукановић
Milo Đukanović
Geboren 15 februari 1962
Nikšić
Politieke partij DPS
President van Montenegro
Aangetreden 15 januari 1998
Einde termijn 25 november 2002
Voorganger Momir Bulatović
Opvolger Filip Vujanović
Huidige functie
Aangetreden 20 mei 2018
Voorganger Filip Vujanović
Premier van Montenegro
Aangetreden 15 februari 1991
Einde termijn 5 februari 1998
Voorganger Geen
Opvolger Filip Vujanović
Aangetreden 8 januari 2003
Einde termijn 10 november 2006
Voorganger Dragan Đurović
Opvolger Željko Šturanović
Aangetreden 29 februari 2008
Einde termijn 29 december 2010
Voorganger Željko Šturanović
Opvolger Igor Lukšić
Aangetreden 4 december 2012
Einde termijn 28 november 2016
Voorganger Igor Lukšić
Opvolger Duško Marković
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Milo Đukanović (Montenegrijns: Мило Ђукановић) (Nikšić, 15 februari 1962) is een Montenegrijns politicus. Sinds 2018 is hij de president van Montenegro. Eerder was hij ook al president (1998-2002) en viermaal premier van zijn land. Sinds 1998 is hij de politiek leider van de Democratische Partij van Socialisten (DPS).

Politieke loopbaan[bewerken | brontekst bewerken]

1991 – 2006[bewerken | brontekst bewerken]

Đukanović was in zijn loopbaan gedurende vier periodes (1991-1998, 2003-2006, 2008-2010 en 2012-2016) premier van Montenegro. Aan het begin van zijn eerste ambtstermijn maakte Montenegro nog deel uit van Joegoslavië, dat echter spoedig uit elkaar zou vallen. Tijdens de anti-bureaucratische revolutie en de Joegoslavische oorlogen was Đukanović een medestander van de Servische president Slobodan Milošević. Vanaf 1992 maakte Montenegro samen met Servië deel uit van de Federale Republiek Joegoslavië. In 1997, toen hij zich na een ruzie van Milošević had gedistantieerd, deed Đukanović mee aan de Montenegrijnse presidentverkiezingen. Hij versloeg hierbij de zittende president en zijn voormalige bondgenoot Momir Bulatović en werd beëdigd in januari 1998. Tijdens zijn presidentschap brak de Kosovo-oorlog uit en werd Joegoslavië gebombardeerd door de NAVO. Ondanks Đukanović' afkeer van Milošević' politiek werd ook Montenegro enkele malen getroffen.

In 2002 tekende Đukanović een overeenkomst met Servië, waardoor de twee deelstaten vanaf 2003 verder gingen in de confederatie Servië en Montenegro. Đukanović nam niet deel aan de presidentsverkiezingen van 2002 en trad in november van dat jaar vroegtijdig af om opnieuw premier te worden. Zijn voorganger als premier, Filip Vujanović, volgde hem op als president. In 2006, tijdens het laatste jaar van zijn tweede termijn als premier, werd in Montenegro een onafhankelijkheidsreferendum gehouden, waarna het land een volledig onafhankelijke staat werd.

2006 – 2016[bewerken | brontekst bewerken]

Bij de parlementsverkiezingen in het najaar van 2006 behaalde de pro-Europese alliantie, waarvan de DPS de basis vormde, een klinkende overwinning. Đukanović ambieerde op dat moment echter geen nieuwe termijn en kondigde zijn aftreden aan. Hij bleef wel partijleider en parlementslid. De nieuwe premier werd partijgenoot Željko Šturanović, maar toen deze in 2008 vanwege gezondheidsredenen moest terugtreden, kwam Đukanović toch weer opnieuw in beeld. President Vujanović droeg hem voor, waarna hij het premierschap van februari 2008 tot eind december 2010 opnieuw bekleedde. Zijn pro-Europese beleid resulteerde aan het einde van zijn ambtstermijn in Montenegro's status als kandidaat-lid van de Europese Unie.

Na het premierschap van partijgenoot Igor Lukšić (2010-2012) kwam Đukanović na de succesvolle verkiezingen van oktober 2012 wederom aan de macht. Hij vormde andermaal een kabinet en was vervolgens tot 2016 weer premier. In deze periode stuurde hij Montenegro richting de toetreding tot de NAVO, maar werd hij ook door de Organized Crime and Corruption Reporting Project uitgeroepen tot 'persoon van het jaar', vanwege het kleptocratische politieke klimaat waarin Montenegro als een vluchthaven wordt beschouwd voor de georganiseerde misdaad.[1]

Sinds 2018[bewerken | brontekst bewerken]

Bij de presidentsverkiezingen van april 2018 mocht zittend president Vujanović zich na twee volledige ambtstermijnen niet meer herkiesbaar stellen. DPS-partijleider Đukanović stelde zich in zijn plaats kandidaat en wist al in de eerste ronde ruim 53% van de stemmen te verwerven, een comfortabele meerderheid waarmee een tweede ronde overbodig werd. Zijn voornaamste tegenstander, de onafhankelijke Mladen Bojanić, strandde op ruim 33%. Op 20 mei 2018, ruim vijftien jaar na het einde van zijn eerste periode als president, keerde Đukanović terug in het presidentiële ambt. In 2019 werden voornamelijk in de hoofdstad Podgorica grootschalige demonstraties georganiseerd, waarbij Đukanović, en in mindere mate premier Duško Marković, beschuldigd werden van onder meer corruptie, particratie, nepotisme, verkiezingsfraude en autoritarisme. Voor het eerst sinds het begin van de jaren negentig verloor de DPS bij de parlementsverkiezingen van 2020 haar parlementaire meerderheid aan de oppositiepartijen.

Zie de categorie Milo Đukanović van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.