Miodrag Kojadinović

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Geplaatst:
13-04-2018

Deze vertaling uit het Engels moet nodig worden opgeknapt

Ten minste een van de mensen die meewerken aan Wikipedia, vindt dat deze vertaling in deze vorm niet binnen de Wikipedia-encyclopedie past. De pagina is daarom in de categorie:Wikipedia:Op te knappen vertaling geplaatst.

Wil je meehelpen er wat aan te doen, lees dan het Engelstalige artikel en verbeter de Nederlandstalige tekst aan de hand van het origineel. Wees er zeker van dat je exact begrijpt wat er in de Engelstalige tekst staat voordat je de Nederlandstalige tekst aanpast. Lukt het niet om alles te doen, doe dan wat je wél kunt en sla het artikel daarna op. Uitsluitend als je ervan overtuigd bent dat het gehele artikel is gecontroleerd en correct is, mag je dit sjabloon verwijderen. Daarmee verdwijnt het artikel ook uit de categorie op te knappen vertalingen.

Miodrag Kojadinović (Servisch Cyrillisch: Миодраг Којадиновић, uitspraak [mǐodraɡ kojadǐːnoʋit͡ɕ], geboren 1961) is een Canadees-Servisch dichter, taalkundige, tolk, vertaler, prozaschrijver en theoreticus van gender en seksualiteit.[1][2]

Kojadinović als jonge man (1986)

Academische betrokkenheid[bewerken]

Hij voltooide zijn academisch onderwijs in Canada, Servië en Hongarije, werkte in drie ambassades, in de media in Canada en Nederland, voerde onderzoek uit aan de Universiteit Utrecht en de Universiteit van Amsterdam (onder mentorschap door Gert Hekma) en aan de Universiteit van Oslo.[3]

Sinds 2005 doceert hij in de Volksrepubliek China, waar hij maakt ook gebruik van een niet-officiële Chinese versie van zijn naam: 妙 谠 (vereenvoudigd Mandarijn; in pinyin:. Miào Dǎng; lit. "Barmhartige Adviseur"), eerst bij Guangxi University in Nanning, Autonome Regio Guangxi Zhuang, daarna bij een colégio in Macau, en sinds 2012 bij Sun Yat-sen Universiteit in de provincie Guangdong.

Literaire werk[bewerken]

Miodrag Kojadinović is veeltalig en schrijft in, en vertaalt uit en naar, het Engels, Servisch, Frans en Nederlands en spreekt twee dozijn andere Europese en Aziatische talen.

Hij is het best met korte vormen, zoals korte verhalen over plaatsen, bv: Macau, in een verzameling door de wereldwijde lusophone en China gevestigde auteurs (verschenen in drie identieke boeken in het Chinees, Portugees en Engels), waar hij won de 1e prijs in het Engels; de oude wijk Savamala van Belgrado (in het Servisch); Shanghai (in het Engels), of Pamplona (Servisch), reisverhalen om Venetië, Manilla, Malakka, Vietnam, enz., en in het bijzonder de poëzie (inclusief korte vormen zoals haiku, bijvoorbeeld in Chiaroscuro voor Ars Poetica). Hij heeft ook gepubliceerd erotica en academisch schrijven.

Zijn werk is verschenen in de Verenigde Staten,[4][5] Servië (in het Servisch[6] en Hongaars[7][8]), Canada, Rusland,[9][10] Nederland (in het Nederlands,[11] Fries,[12] en Engels), Slovenië, Spanje,[13] India, China,[14] Duitsland, Macau,[15] Frankrijk,[16] Montenegro,[17] het Verenigd Koninkrijk,[18] Oostenrijk,[19] Australië en Kroatië.[20]

Hij was ook de hoofdredacteur van het eerste lgbt-studiereader in het Servisch (Čitanka istospolnih studija,[21] 2001), de eerste grote werk aan niet-standaarde gender, en queer, zaken ter Belgrado (de eerste volgende bloemlezing met hetzelfde thema's werd gepubliceerd pas in 2009, en met overvloedige verwijzingen aan Čitanka).[22] Hoewel in zijn eigen geschriften Miodrag Kojadinović verwerpt sociale (de)constructivisme van de jaren 1990 en verdedigt het idee van een essentialistische Queer identiteit doorheen de gehele geschiedenis, Čitanka bevat beide zijden van het discours, waardoor de Servische publiek was kans gegeven om de concepten in het Servisch te verkennen voor de eerste keer.

Andere media[bewerken]

Nomadisch leven van Miodrag Kojadinović tussen de continenten/landen is het onderwerp van de documentaire Double Exit (regisseur Kim Meijers afstudeerwerk voor haar MA opleiding aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht), vertoond op een nevenevenement van het International Documentary Film Festival Amsterdam (IDFA) als een onderdeel van een omnibus door de studenten die afstuderen in Media Production in 1996, alsook op de gebeurtenissen in Boedapest en Belgrado.[23] Ook zijn fotografie werd tentoongesteld in galeries[24][25], en is in druk verschenen[26][27] en op het internet.[28][29][30]

Sommige publicaties[bewerken]

Als enige auteur[bewerken]

Als een van auteurs in bloemlezingen[bewerken]