Macau

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Icoontje doorverwijspagina Zie Macau (doorverwijspagina) voor andere betekenissen van Macau.
中華人民共和國澳門特別行政區
Região Administrativa Especial de Macau da República Popular da China
Vlag van Macau Wapen van Macau
(Details)
Macau
Basisgegevens
Officiële landstaal Chinees (Standaardmandarijn en Standaardkantonees) en Portugees
Hoofdstad Macau
Regeringsvorm Speciale bestuurlijke regio van de Volksrepubliek China
Religie Chinese volksreligie, confucianisme / voorouderverering, boeddhisme, daoïsme, katholicisme
Oppervlakte 30 km² [1] (-% water)
Inwoners 625.674 (2011)[2]
601.969 (2017)[3] (20.065,6/km² (2017))
Overige
Volkslied Mars van de vrijwilligers
Munteenheid Pataca (MOP)
UTC +8
Nationale feestdag 20 december (Herenigingsdag van Macau)
Web | Code | Tel. .mo | MAC | 853
Voorgaande staten
Portugees Macau Portugees Macau 1999
Detailkaart
Macau
Portaal  Portaalpictogram  Landen & Volken
Macau Location.png
Macau
Naam (taalvarianten)
Vereenvoudigd 澳门
Traditioneel 澳門
Pinyin Àomén
Jyutping (Standaardkantonees) ou3 mun4
Oeigoers ئاۋمېن
Koreaans 마카오
Zhuyin ㄠˋ ㄇㄣˊ
Gwoyeu Romatzyh Awmen
Standaardkantonees Òow Mǒen
Yale (Standaardkantonees) ou3 mun4
Hongkong-Hakka ? mun2
Meixianhua ? mun2
Peng'im (Chaozhouhua) o3 meung5
Minnanyu Ò-mn̂g
Mindong Ó̤-muòng
Zhuang Aumwnz
Arabisch ماكاو
Kazachs Аумын
Letterlijke vertaling havenpoort
Macau
Naam (taalvarianten)
Vereenvoudigd 中华人民共和国澳门特别行政区
Traditioneel 中華人民共和國澳門特別行政區
Pinyin Zhōnghuá Rénmín Gònghéguó Àomén Tèbié Xíngzhèngqū (Speciale bestuurlijke regio Macau van de Volksrepubliek China)
Jyutping (Standaardkantonees) zung1 waa4 jan4 man4 gung6 wo4 gwok3 ou3 mun4 dak6 bit6 hang6 zing3 keoi1
Zhuyin ㄓㄨㄥ ㄏㄨㄚˊ ㄖㄣˊ ㄇㄧㄣˊ ㄍㄨㄥˋ ㄏㄜˊ ㄍㄨㄛˊ ㄠˋ ㄇㄣˊ ㄊㄜˋ ㄅㄧㄝˋ ㄒㄧㄥˊ ㄓㄥˋ ㄑㄩ
Standaardkantonees Chóng Wàa Yan Man Kong Woh Kwôk Òow Mǒen Tak Piek Hang Ching K'euj
Taiwan-Hakka Chûng-fà Ngìn-mìn Khiung-fò-koet Àu-mûn Thi̍t-phe̍t Hàng-tsṳn-khî
Minnanyu Tiong-hoâ Jîn-bîn Kiōng-hô-kok Ò-mn̂g Te̍k-pia̍t Hêng-chèng-khu
Mindong Dṳ̆ng-huà Ìng-mìng Gê̤ṳng-huò-guók Ó̤-muòng Dek-biék Hèng-céng-kṳ
Andere benamingen Região Administrativa Especial de Macau da República Popular da China (Portugees)

Macau (traditioneel Chinees: 澳門; vereenvoudigd Chinees: 澳门; pinyin: Àomén; Portugees: Macau) is een speciale bestuurlijke regio van de Volksrepubliek China (net als Hongkong). De officiële naam van het gebied is dan ook Speciale bestuurlijke regio Macau van de Volksrepubliek China (traditioneel Chinees: 中華人民共和國澳門特別行政區; vereenvoudigd Chinees: 中华人民共和国澳门特别行政区; pinyin: Zhōnghuá Rénmín Gònghéguó Àomén Tèbié Xíngzhèngqū). Macau leeft met name van het toerisme en van de vele casino's die er staan. Het is een voormalige Portugese kolonie en was destijds een belangrijk handelsknooppunt. Macau ligt 70 kilometer ten zuidwesten van Hongkong en 145 kilometer van Guangzhou.

Geschiedenis[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie ook: Portugees Macau

Ten tijde van de Han-dynastie begonnen vissers zich op de eilanden te vestigen. De ruimte tussen de eilanden werd gebruikt als schuilplaats tijdens storm door schepen van de zijderoute. De kolonie Macau werd gesticht door de Portugezen in 1557 en was daarmee de oudste Europese kolonie in China. Het verhaal gaat dat de Portugezen de A-Matempel binnenkwamen en vroegen waar ze waren. Het antwoord was Ma Kok Miu (zo werd de tempel genoemd) en dit zou later verbasteren tot Macau. Destijds besloeg het alleen het schiereiland. De eilanden Taipa en Coloane zouden pas in de 19e eeuw Portugees worden.

Als Portugese handelspost groeide de bevolking snel en Chinese handelaren hielpen de Portugezen om handelsnetwerken op te bouwen. Hierdoor speelden zowel Portugese als Chinese handelsfamilies een prominente rol en konden ze niet zonder elkaar. Vanuit Macau werd niet alleen handel gedreven met China maar ook met Japan, de Filipijnen en andere delen van zuidoost Azië. Begin 17e eeuw hebben Nederlanders diverse pogingen ondernomen om Macau op de Portugezen te veroveren. In juni 1622 werd de ultieme poging ondernomen met een voor die tijd enorme invasiemacht van 13 oorlogsschepen met zo'n 1300 man. De Portugezen waren niet tegen zo'n invasiemacht opgewassen, maar een toevalstreffer met een kanon afgeschoten door een Jezuïtische priester raakte de buskruitvoorraad van de Hollanders die daarop definitief afdropen. Deze aanval vormde voor de Portugezen de directe aanleiding om de verdediging van de kolonie te versterken en forten te bouwen zoals Guia. Toen de Britten on 1842 Hongkong overnamen verloor Macau haar dominante positie.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Portugal neutraal en om deze reden werd Macau niet door de Japaners bezet, in tegenstelling tot een groot deel van China en Hongkong. In deze periode kwamen veel Chinese vluchtelingen binnen, ook vanwege de Chinese Burgeroorlog. Tijdens de Culturele Revolutie zag het in het nauw gedreven Portugese bestuur zich genoodzaakt om met China te onderhandelen om zo zeggenschap in Macau te houden.

Na de Anjerrevolutie in 1974 begonnen China en Portugal gesprekken over de overdracht van Macau naar China. Er werd vrij snel een intentie getekend die stelde dat Macau Chinees grondgebied was maar wel onder Portugees bestuur. In januari 1988 ratificeerden beide partijen een verklaring waarin werd vastgesteld dat Macau onder voorwaarde van het 'one country, two systems'-principe op 20 december 1999 een speciale bestuurlijke regio van China zou worden. Macau zal tot 2049 een zelfstandige positie hebben en kan zelfstandig beleid formuleren, behalve op het gebied van het buitenlands- en veiligheidsbeleid. De soevereiniteit werd op 20 december 1999 overgedragen aan de Volksrepubliek China. Om een nieuwe economische impuls te geven werd de goksector geliberaliseerd dat leidde tot de bouw van grote casino's. In 2018 was deze sector zo gegroeid dat deze zeven maal groter was dan die van Las Vegas.

Geografie en klimaat[bewerken]

Macau bestaat uit drie eilanden die met bruggen en dammen met elkaar verbonden zijn: het hoofdeiland Macau (schiereiland), het middelste eiland Taipa en het zuidelijkste eiland Coloane. Inmiddels zijn Taipa en Coloane door inpoldering met elkaar vergroeid. Het drooggelegde gebied heet Cotai, een porte-manteau van Coloane en Taipa.

Op het schiereiland heeft er onder andere landaanwinning plaatsgevonden door het afsluiten van de baaien die nu resteren als Nam Vanmeer en Sai Vanmeer.

Sinds 1995 heeft Macau een vliegveld, Macau International Airport. Tot die tijd was Macau alleen per boot bereikbaar. Eind 2009 werd de bouw gestart van de Hongkong-Zhuhai–Macau-brug. De brug en tunnel gaat over de hoofdarm van de Parelrivierdelta en verbindt Macau met Hongkong. Sinds de ingebruikname in februari 2018 is de reistijd tussen de twee steden zo'n 40 minuten. Voorheen was de reistijd nog circa 4 uur. Vanaf 2020 zal het eerste deel van de nieuwe lightrail in gebruik worden genomen.

Weergemiddelden voor Macau, China
Maand jan feb mrt apr mei jun jul aug sep okt nov dec Jaar
Hoogste maximum (°C) 29,1 30,2 31,5 35,3 37,5 36,9 38,9 38,5 38,1 36,0 34,2 30,0 38,9
Gemiddeld maximum (°C) 18,2 18,5 21,0 24,7 28,4 30,3 31,6 31,5 30,4 28,1 24,1 20,1 25,6
Gemiddeld minimum (°C) 12,5 13,6 16,2 20,2 23,6 25,6 26,2 26,1 25,1 22,6 18,3 14,0 20,3
Laagste minimum (°C) −1,8 0,4 3,2 8,5 13,8 18,5 19,3 19,0 13,2 9,5 5,0 0,0 −1,8
Neerslag (mm) 27 60 89 195 311 364 297 343 220 79 44 30 2.059
Bron: WeerOpReis.com[4]

Demografie[bewerken]

Macau is het dichtstbevolkte van alle landen en afhankelijke territoria ter wereld, met een dichtheid van 20.065,6/km² (2017). Met 30 km² is het kleiner dan Vlieland.

95% van Macaus inwoners is van oorsprong Han-Chinees, waarvan de meeste Kantonees. Toen Macau door China bestuurd ging worden vertrokken veel Chinezen en Portugezen, men was bang voor de communistische grootmacht. De bevolkingsgroei bestaat voornamelijk uit Chinezen uit de Volksrepubliek en overzeese werkers. In 2008 had Macau 460.823 inwoners. De meest gesproken taal in de regio is het Standaardkantonees.

Zowel Chinees (met Standaardmandarijn en Standaardkantonees) als Portugees zijn officiële talen. Andere talen zoals Engels en Helaohua worden in aparte gemeenschappen gesproken. Voor het Chinees wordt er gebruikgemaakt van traditionele Chinese karakters.

Tegenwoordig kampt Macau met een groot probleem: het gebied heeft een groot tekort aan werknemers, waardoor veel winkels zijn gesloten in de laatste tien jaar. De gokpaleizen zijn de oorzaak; zij bieden een loon dat drie keer zo hoog ligt als het standaardloon in Macau. Er zijn echter ook veel Hongkongse werkzoekenden naar het gebied gekomen, waardoor de arbeidersmarkt toeneemt. Ze werken nu voornamelijk in de culturele sectoren en verdienen één vierde meer dan de gemiddelde Hongkong-Chinees.

Cultuur[bewerken]

Dat Macau meer dan vierhonderd jaar een Portugese handelspost was aan de Chinese kust is duidelijk zichtbaar in de koloniale architectuur, de cultuur. Het is gebruikelijk om iemand te begroeten met de Portugese zin Como te vai.

In de Macause keuken is de invloed van de Portugese keuken terug te zien. Dit komt o.a. doordat de Portugese bewoners destijds de gerechten die ze thuis gewend waren probeerden na te maken met Chinese ingrediënten. Verder is zij beinvloed door de Cantonese, Indiase en Maleisische keukens. Bekend gerechten zijn: Galinha à portuguesa, kip in Portugese saus (milde kokoscurry), en Galinha à africana, kip van de barbeque in Piri-pirisaus. Portugese gerechten die veel in kraampjes worden verkocht zijn Pastel de Belém, karbonadebroodjes en amandelkoeken.

Religie[bewerken]

De meeste inwoners van Macau doen aan de Chinese volksreligie. 7% van de bevolking is Rooms-katholiek en 2% is protestants. 17% beoefent het Mahayana-boeddhisme. Andere statistieken wijzen uit dat 92,3% van de Macaunezen boeddhist is.[5]

Op het eiland zijn twee grote standbeelden te vinden, het beeld van A-Ma vlak bij de Tin Hau tempel en het 32 meter hoge Kun Iam-beeld van de godin Guanyin dat voor de kust van het schiereiland staat.

Politiek[bewerken]

Onder het principe van "één land, twee systemen" heeft Macau een zelfbestuur, behalve in defensie en buitenlandse zaken. Het hoofd van de overheid is het staatshoofd (Edmund Ho).

De wetgevende macht ligt in de Wetgevende Vergadering van Macau. Dit orgaan telt 29 leden: 12 direct gekozen leden, 10 indirect gekozen leden en 7 leden gekozen door het staatshoofd van Macau. Zie: Politieke partijen in Macau

Toerisme[bewerken]

Het toerisme bloeit in Macau met een snel toenemend aantal toeristen. De meeste toeristen komen van het Chinese vasteland of Hongkong. Macau heeft ook "the Future Award 2007" in ontvangst mogen nemen voor meest belovende toeristenlocatie van Azië. Macau hanteert de eigen Macause pataca als munteenheid, die een vaste wisselkoers heeft met de Hongkongse dollar.

Er zijn een aantal casino's in Macau en Taipas. Deze vormen een van de grootste inkomstenbronnen van Macau. De meeste casinoresorts liggen aan de Cotai Strip (zie ook Casino's van Macau).

Sinds 1954 wordt jaarlijks in november de Grand Prix van Macau gehouden. Dit gebeurd op het Circuito da Guia, het startencircuit op het schiereiland van Macau en bevat drie onderdelen: de Grand Prix Formule 3, de toerwagenrace "Macau Guia" en de Grand Prix voor motorfietsen. Het stratencircuit is extreem uitdagend, met vele nauwe bochten en scherpe hoeken en wordt gezien als een serieuze mijlpaal voor toekomstige Formule 1-racers.

Naast de casino's zijn historische koloniale overblijfselen de grootste attracties van Macau. In 2005 werd het historische centrum van Macau door UNESCO tot Werelderfgoed verklaard.

Stedenbanden[bewerken]

Geboren[bewerken]

Trivia[bewerken]

  • Macau is bekend van zijn wegrace. Een bekende winnaar van deze race is Michael Schumacher geweest. Zie ook: Circuito da Guia.
  • De roman Het verboden rijk van de Nederlandse scheepsarts en schrijver J. Slauerhoff speelt zich grotendeels af in en rond Macau, zowel het vroege als het Macau van begin 20ste eeuw, toen de Portugese kolonie als handelshaven werd voorbijgestreefd door Hongkong. In een van zijn nagelaten papieren beschrijft Slauerhoff hoe hij oudjaarsdag 1926 op Macau doorbracht. Net als Macau voelde ook hij zich toen vervallen en afgemat. In 1928 verscheen zijn dichtbundel Oost-Azië met daarin de cyclus Macau. De mythe rond de godin A-Ma die op Macau wordt vereerd in de A-Matempel, werd door hem bewerkt tot het verhaal Legende van de zee.
  • Macau en Hongkong zijn de enige plekken in China waar men links rijdt.[6]

Zie ook[bewerken]

  • Macau van A tot Z, Voor een specifiek overzicht van alle aan Macau gerelateerde artikelen.

Externe link[bewerken]

Foto's[bewerken]