Industriemuseum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
MIAT
Museum voor Industriële Archeologie en Textiel
M.I.A.T. 6 aug 2008.JPG
Locatie Gent
Coördinaten 51° 4′ NB, 3° 44′ OL
Type techniekmuseum
Thema textielindustrie
Personen
Directeur Ann Van Nieuwenhuyse
Website
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
Lieven Bauwens en de Mule Jenny in het MIAT
Zijaanzicht MIAT in Gent met het typisch Manchesteriaans dak

Het Industriemuseum (vroeger MIAT, Museum over Industrie, Arbeid en Textiel) is een museum in Gent over Industrie, Arbeid en Textiel. Het Industriemuseum is gevestigd in de voormalige katoenspinnerij Desmet-Guéquier, aan de Minnemeers 10 bij de Minnemeersbrug in het centrum van Gent. 1800 m² is beschikbaar voor een vaste tentoonstelling over de geschiedenis van de textielnijverheid, de industriële samenleving en hun evolutie van 1750 tot nu. Het hoofdgebouw, dat dateert uit 1905-1912, werd opgericht naar het voorbeeld van de katoenfabrieken van Manchester. Op het voorplein staat het standbeeld van Pierre De Geyter, de componist van de Internationale.

Oorsprong[bewerken]

Vele getuigenissen van de eerste en tweede industriële revolutie zijn verschroot of gesloopt sinds de jaren '70, ondanks de inspanningen van het Gentse stadsbestuur om machines en objecten te bewaren. Voor het eerst was er sprake van een museum, waarin de symbolen van de industriële cultuur een plaats zouden krijgen. De administratie van het MIAT was oorspronkelijk gehuisvest in het Stadsarchief in de Abrahamstraat. Later verhuisde het naar het Gewad, vlak bij het Gravensteen. In 1985 kreeg het MIAT de voormalige katoenspinnerij Desmet-Guequier toegekend als depot. In 1989 oordeelde het Gentse stadsbestuur dat deze fabriek dé geschikte locatie was voor het MIAT. In het voorjaar van 1991 verhuisde het MIAT naar de voormalige katoenspinnerij aan de Minnemeers, samen met de toen al grondig uitgebouwde museumbibliotheek. Het museum focuste zich naast tijdelijke tentoonstellingen op de ontwikkeling van een permanente tentoonstelling. In 2018 heropende het MIAT onder de naam Industriemuseum.

Gent textielstad[bewerken]

Gent was in de middeleeuwen een vooraanstaand centrum voor wolproductie. In de 13e en de 14e eeuw waren de Gentse lakens bekend tot buiten de landsgrenzen en vanaf de 16e eeuw kwam de linnenhandel op. De eerste katoendrukkerijen werden in de tweede helft van de 18e eeuw opgericht en gedurende de 19e eeuw groeide de Oost-Vlaamse hoofdstad uit tot 'het Manchester van het continent'. De reusachtige fabrieken van de katoen- en vlasindustrie gaven de stad een industrieel uitzicht. Het stimulerende effect dat de textiel op de andere nijverheden had zorgde ervoor dat Gent in die periode de belangrijkste industriestad van Vlaanderen werd.

Historische drukkerij in het MIAT

In het museum ligt het accent op de textiel: zowel de vroegere textielmachines als de hedendaagse textilia worden er in al hun facetten belicht. Het museum toont de geschiedenis van de industrie in Gent vanaf 1750 tot nu. Het toont de dynamische periode van de eerste Industriële revolutie. Hier staat een originele ‘Mule Jenny’, een van de topstukken van het MIAT. De aanloop naar deze revolutie en de gevolgen die ze had voor de samenleving in de 18e eeuw. Het klooster werd een fabriek, de boer werd fabrieksarbeider. De stoom leverde de basisenergie die de productie en het vervoer grondig zou veranderen. De technische triomf van de machine in de 19e eeuw, maar ook het harde bestaan van de arbeider, zijn vrouw en hun kinderen.

Het MIAT gaf tot 2013 een driemaandelijks museumtijdschrift uit: TIC,[1] met in elke editie artikelen, bezoektips en informatie over bijvoorbeeld geschiedenis en industrie.

Historische weefgetouwen in het MIAT

Historische drukkerij[bewerken]

In het museum is een historische drukkerij aanwezig. Alle drukmachines in de opstelling zijn gerestaureerd zodanig dat elk drukpers werkt.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]