National Football Conference
De National Football Conference (NFC) is een van de twee conferenties van de National Football League (NFL). De NFC is ontstaan in 1970, nadat de National Football League (NFL) en de American Football League (AFL) samengevoegd werden in de NFL. De kampioen van de NFC speelt de Super Bowl tegen de winnaar van de American Football Conference (AFC).
Teams
[bewerken | brontekst bewerken]In de NFC spelen zestien teams, verdeeld over vier divisies:
Competitieverloop
[bewerken | brontekst bewerken]Het seizoen in de NFL is onderverdeeld in het reguliere seizoen en de play-offs. Zowel in de NFC als de AFC ziet de structuur van een seizoen er hetzelfde uit.
Reguliere seizoen
[bewerken | brontekst bewerken]In beide conferences spelen de ploegen in het reguliere seizoen zeventien wedstrijden. Voor de NFC worden de wedstrijden als volgt bepaald:
- 6 wedstrijden tegen de andere teams uit de divisie (twee wedstrijden tegen elk team).
- 4 wedstrijden tegen de teams uit een andere divisie van de NFC.
- 2 wedstrijden tegen de teams uit de andere twee divisies van de NFC, die vorig seizoen op dezelfde positie zijn geëindigd.
- 4 wedstrijden tegen de teams uit een divisie van de AFC.
- 1 wedstrijd tegen een team uit een andere divisie van den AFC, dat vorig seizoen op dezelfde positie is geëindigd.
Er is een rotatiesysteem voor de divisies waartegen de teams elk seizoen spelen. Dankzij dit systeem zijn teams verzekerd dat ze een NFC-team uit een andere divisie minstens eens in de drie jaar en een AFC-team minstens eens in de vier jaar treffen.
Play-offs
[bewerken | brontekst bewerken]Zeven ploegen uit de NFC plaatsen zich voor de play-offs. Dit zijn de vier divisie-winnaars, aangevuld met de drie beste niet-winnaars (de wild cards). De divisie-winnaars zijn het eerste tot en met vierde reekshoofd, terwijl de wild cards nummer vijf tot en met zeven krijgen toegewezen. In de eerste ronde, de Wild Card Playoffs, heeft de beste divisie-winnaar een vrijstelling. De andere drie divisie-winnaars spelen thuis tegen de wild cards. De winnaars plaatsen zich samen met de beste divisie-winnaar voor de Divisional Playoffs, waarin de twee hoogsten reekshoofden thuis spelen. De ploegen die de Divisional Playoffs winnen, plaatsen zich voor de NFC Championship Game, waarin het thuisvoordeel weer voor het hoogste overgebleven reekshoofd is. De winnaar van deze wedstrijd kwalificeert zich vervolgens voor de Super Bowl, tegen de kampioen van de AFC.
Erelijst
[bewerken | brontekst bewerken]De winnaar van de NFC Championship Game plaatst zich voor de Super Bowl en ontvangt (sinds 1984) de George Halas Trophy, genoemd naar George Halas, mede-oprichter van de NFL en van de Chicago Bears, waar hij tot zijn overlijden (1983) eigenaar van was. De Dallas Cowboys zijn recordhouder met acht NFC-titels.
Hieronder staan alle wedstrijden om de NFC-titel. De winnaar is dikgedrukt aangegeven. Indien die ploeg dat seizoen ook de Super Bowl won, staat er (SB) achter.
Meeste titels
[bewerken | brontekst bewerken]| Ploeg | Winst | Verlies | Seizoenen waarin NFC-titel werd gewonnen |
|---|---|---|---|
| San Francisco 49ers | 8 | 11 | 1981, 1984, 1988, 1989, 1994, 2012, 2019, 2023 |
| Dallas Cowboys | 8 | 6 | 1970, 1971, 1975, 1977, 1978, 1992, 1993, 1995 |
| Los Angeles Rams[1] | 5 | 7 | 1979, 1999, 2001, 2018, 2021[2] |
| Philadelphia Eagles | 5 | 4 | 1980, 2004, 2017, 2022, 2024 |
| Washington Commanders[3] | 5 | 2 | 1972, 1982, 1983, 1987, 1991[4] |
| New York Giants | 5 | 0 | 1986, 1990, 2000, 2007, 2011 |
| Seattle Seahawks | 4 | 0 | 2005, 2013, 2014, 2025 |
| Minnesota Vikings | 3 | 6 | 1973, 1974, 1976 |
| Green Bay Packers | 3 | 5 | 1996, 1997, 2010 |
| Chicago Bears | 2 | 3 | 1985, 2006 |
| Atlanta Falcons | 2 | 2 | 1998, 2016 |
| Carolina Panthers | 2 | 2 | 2003, 2015 |
| Tampa Bay Buccaneers | 2 | 2 | 2002, 2020 |
| New Orleans Saints | 1 | 2 | 2009 |
| Arizona Cardinals[5] | 1 | 1 | 2008 |
| Detroit Lions | 0 | 2 |
· 
· 