Neeltje Maria Min

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Neeltje Maria Min
Neeltje Maria Min (15 maart 1986)
Neeltje Maria Min (15 maart 1986)
Algemene informatie
Volledige naam Neeltje Maria Min
Pseudoniem(en) Sophie Perk
Geboren 21 juli 1944
Land Vlag van Nederland Nederland
Werk
Jaren actief 1964 - heden
Genre poëzie
Dbnl-profiel
Portaal  Portaalicoon   Literatuur
Het gedicht Mijn moeder is mijn naam vergeten op een muur in Leiden

Neeltje Maria Min (Bergen, 21 juli 1944) is een Nederlands dichteres. Haar eerste gedichten werden gepubliceerd onder het pseudoniem Sophie Perk, verwijzend naar Jacques Perk.

Loopbaan[bewerken]

In 1964 verschenen drie gedichten van haar in het Nederlands cultureel en literair tijdschrift De Gids, twee jaar later gevolgd door enkele gedichten in het literair tijdschrift Maatstaf. Haar eerste bundel was Voor wie ik liefheb wil ik heten, dat in 1966 in een oplage van 7000 exemplaren verscheen. De hierin opgenomen gedichten gaan over liefde en dood en over de verhouding tussen ouder en kind. Met deze thematiek bereikte zij kennelijk een groot publiek, want de bundel werd sindsdien vele malen herdrukt (in 2006: 23e druk!), hetgeen voor poëziebundels nogal ongebruikelijk is.

In 1998 was zij te gast op het Italiaanse kasteel Civitella Ranieri, waar getalenteerde beeldend kunstenaars, schrijvers en musici op uitnodiging enige tijd kunnen wonen en werken.[1] Verder trad zij onder meer op tijdens het poëziefestival Onbederf'lijk Vers (2006) en de Nacht van de Poëzie (2007).

In november 2011 werden enkele van haar gedichten voor de zevende editie van Poetracks in muziek omgezet door onder anderen Lenny Kuhr, Janne Schra en Blaudzun.

Zij is een nicht (oomzegger) van de Bergense kunstschilder Jaap Min. Haar vader Ide Min (1900-1991), elektromonteur van beroep, schreef gedichten in het Bergens dialect.

Bundels[bewerken]

  • Voor wie ik liefheb wil ik heten (1966)
  • Land en lucht. Almanak voor de R.K. landman (1972)
  • Een vrouw bezoeken (1985)
  • De ballade van Kastor Elim Wolzak (1985)
  • Kindsbeen (1995)

Externe links[bewerken]