Normaalkracht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het rustgewicht van een object is m·g. De normaalkracht die door het object bij een hellend vlak ontwikkeld wordt is aangegeven met N.

Een normaalkracht is de loodrechte component van een reactiekracht die op een voorwerp werkt.

Bij een voorwerp zonder versnelling (stilliggend of met constante snelheid) op een vlakke horizontale ondergrond zijn de normaalkracht en de reactiekracht identiek aan elkaar. De normaalkracht of reactiekracht zijn even groot als de zwaartekracht, maar ze zijn tegengesteld aan elkaar. Daarom heffen ze elkaar op en verandert het voorwerp niet van snelheid. Zie ook de betekenis van het rustgewicht. Een normaalkracht op een voorwerp roept een mechanische spanning in dat voorwerp op.

Voorbeelden[bewerken]

Bij een voorwerp op een helling (zie figuur) is er een normaalkracht loodrecht op het hellend vlak (N). Deze normaalkracht N is een reactiekracht van de helling, en is in tegengestelde richting met de loodrechte component van de zwaartekracht ( ). De andere component van de zwaartekracht m·g is de component parallel aan de helling met grootte , en deze wordt in geval van een voorwerp in rust opgeheven door de wrijvingskracht f.

Op aarde trekt de zwaartekracht een object in zijn geheel naar het massamiddelpunt van de aarde. Andere krachten, zoals de normaalkracht, hebben vaak een bepaald aangrijp- of contactpunt. In de praktijk is dit meestal niet een puntcontact maar een oppervlak tussen twee objecten, zoals bij een voorwerp op een platform.

Zie ook[bewerken]