Paalkampeerterrein

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een paalkampeerterrein is een kampeerterreintje waar legaal en gratis mag worden gekampeerd. In België zijn er momenteel een 60-tal van deze bivakzones. In Nederland beheerde Staatsbosbeheer de meeste paalkampeerterreinen.

Voorzieningen[bewerken | brontekst bewerken]

Veel locaties hebben een grondwaterpomp, maar deze werkt niet gedurende het hele jaar en het water is niet drinkbaar. Vuur maken is er meestal verboden. Enkele locaties hebben houten zitbankjes. Een aantal locaties heeft helemaal geen voorzieningen, er staat dan slechts een paal met daarop de regels voor het wildkamperen in de directe omgeving van de paal.

Ligging[bewerken | brontekst bewerken]

Paalkampeerterreinen zijn doorgaans niet of slecht per auto te bereiken. Ze bevinden zich meestal aan of nabij GR-pad of LF-route. Zo ligt de paalkampeerlocatie van het Nationaal Park Sallandse Heuvelrug langs het Pieterpad en in Zuid-Holland kan op verschillende plaatsen langs het Floris V-pad gekampeerd worden. Langs het Twentepad ligt een aantal paalkampeerterreinen die niet van Staatsbosbeheer zijn. Hierdoor kan de volledige route van het Twentepad wildkamperend worden afgelegd.

(Tijdelijke) sluiting[bewerken | brontekst bewerken]

In 2020 werden Nederlandse paalkampeerplaatsen gesloten in verband met de coronapandemie.[1] Kort daarop besloot Staatsbosbeheer eind mei 2020 hun paalkampeerplaatsen definitief te sluiten.[2]

Afbeeldingen[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]