Parallelprojectie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Beginsel van de parallelprojectie.

De parallelprojectie is een projectiemethode toegepast in technische tekeningen, waarbij driedimensionale vormen afgebeeld worden op een plat vlak, zodanig dat lijnen die in het echt parallel lopen ook in de tekening parallel lopen.

Overzicht[bewerken]

Kenmerkend voor de parallelprojectie is dat het af te beelden object met evenwijdige lijnen op het beeldvlak wordt geprojecteerd.[1]

Eigenschappen van een parallelprojectie zijn:

  • Rechten die in de ruimte evenwijdig zijn, blijven op de tekening ook evenwijdig.
  • Voor iedere richting geldt een verkortingsfactor → Gelijke en evenwijdige lijnstukken van de ruimtefiguur zijn op de tekening ook even lang, want ze zijn met dezelfde factor verkort.
  • Als een punt een lijnstuk van een ruimtefiguur verdeelt volgens een bepaalde verhouding, dan blijft die verhouding ook gelden op de tekening.

Een voorbeeld van een parallelprojectie is de schaduwvorming van de zon.

Soorten parallelprojectie[bewerken]

Kenmerkend voor de parallelprojectie is dat het af te beelden object met evenwijdige lijnen op het beeldvlak wordt geprojecteerd. Dit kan worden opgedeeld in: [1]

Een andere opdeling van parallelprojectie is in:[2]

Zie ook[bewerken]