Parasitaire meervallen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Parasitaire meervallen
Candiru.png
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)
Onderklasse: Neopterygii (Nieuwvinnigen)
Infraklasse: Teleostei (Beenvissen)
Superorde: Ostariophysi (Meervallen en karperachtigen)
Orde: Meervalachtigen (Siluriformes)
Familie
Trichomycteridae
Bleeker[1], 1858
Onderfamilies
Afbeeldingen Parasitaire meervallen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Parasitaire meervallen op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vissen

Parasitaire meervallen (Trichomycteridae) vormen een familie van vissen uit de orde van de Meervalachtigen (Siluriformes). Tot deze familie behoort de beruchte candiru die bekendstaat om het binnendringen in de urinebuis bij mensen. Het is verboden deze vis in bepaalde gebieden binnen de Verenigde Staten in te voeren.[2]

Verspreiding[bewerken]

De parasitaire meervallen hebben de grootste verspreiding van alle meervalachtigen.[3] De vissen komen voor in zoet water in Costa Rica, Panama en door geheel Zuid-Amerika.[4] De familie is verder vanaf Panama tot Chili en Argentinië verspreid.[3]

Beschrijving[bewerken]

Het lichaam van deze vissen is gewoonlijk naakt en langgerekt. De kinbarbelen ontbreken gewoonlijk, maar ze bezitten wel neusbarbelen. Ook hebben ze meestal twee paar maxillaire barbelen. Veel parasitaire meervallen zijn niet langer dan 26 mm. Hoewel deze familie veel soorten omvat, zijn alleen vissen uit de onderfamilies Vandelliinae and Stegophilinae, waaronder de candiru parasitaire vissen. Sommige soorten worden alleen aangetroffen op een hoogte boven 4000 meter.

Taxonomie[bewerken]

De familie omvat ongeveer 40 geslachten en ruim 200 soorten.[5] Het is de op één na meest diverse familie uit de superfamilie Loricarioidea.[6] Veel soorten uit deze familie zijn nog onbeschreven.[6] De familie is onderverdeeld in acht onderfamilies. De enige onderfamilie die niet monophyletisch is, is de grootste onderfamilie Trichomycterinae.[7] Volgens Nelson[4] is de familie onderverdeeld in 7 onderfamilies; ITIS[1] onderscheidt één onderfamilie meer. De volgende onderverdeling in geslachten is volgens ITIS:

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b Trichomycteridae volgens ITIS, september 2007(en)
  2. Trichomycteridae. FishBase. Ed. Ranier Froese and Daniel Pauly. July 2007 version. N.p.: FishBase, 2007.
  3. a b Koch, Walter Rudolf (30 September 2002). Revisão Taxonômica do Gênero Homodiaetus (Teleostei, Siluriformes, Trichomycteridae) (Portuguese) (PDF). Iheringia, Sér. Zool., Porto Alegre 92 (3): 33-46 .(pt)
  4. a b Nelson, Joseph S., Fishes of the World, John Wiley & Sons, Inc, 2006 ISBN 0-471-25031-7. (en)
  5. Ferraris, Carl J., Jr. (2007). Checklist of catfishes, recent and fossil (Osteichthyes: Siluriformes), and catalogue of siluriform primary types (PDF). Zootaxa 1418: 1–628 . (en)
  6. a b Datovo, Aléssio, Landim, Maria Isabel (2005). 'Ituglanis macunaima, a new catfish from the rio Araguaia basin, Brazil (Siluriformes: Trichomycteridae) (PDF). Neotropical Ichthyology 3 (4): 455-464 . (en)
  7. Fernández, Luis, de Pinna, Mario C. C. (2005). Phreatic Catfish of the Genus Silvinichthys from Southern South America (Teleostei, Siluriformes, Trichomycteridae). Copeia (1): 100–108 . (en)