Paul Williams (blueszanger)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Paul Williams (blueszanger)
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Paul Williams is een Brits zanger. Williams is een door Alexis Korner gegeven naam, zijn oorspronkelijke is onbekend.

Biografie[bewerken]

Williams groeide op in een muzikaal gezin. Zijn vader speelde piano in bands die lichte muziek speelden en bracht het tot begeleider van Vera Lynn. Al snel moest Williams het zonder zijn overleden vader doen, maar begon toch te musiceren en was daarbij speciaal geïnteresseerd in liederen van Ray Charles en later Georgie Fame. Door een vriend kwam hij in contact met een tweetal musici, waarmee hij lange tijd optrekt. De band Wes Minster Five werd zijn eerste bandje, met Jon Hiseman, Mick Eves en Dave Greenslade in de gelederen. Het te spelen genre was een combinatie blues en rock. Hiseman hield er ook een bigband op na, alwaar een wat eigenaardige saxofonist speelde: Dick Heckstall-Smith. Via die saxofonist kwam Williams in aanraking met Alexis Korner, alwaar hij de naam Paul Williams kreeg toebedeeld.

Ongeveer gelijktijdig werd hij door Zoot Money gevraagd om in zijn band komt zingen. De band zat echter zonder basgitarist en Williams moet dat er dan maar bij doen. Andere leden van dat gezelschap waren toen Andy Summers (gitaar) en Colin Allen (drums). Het gezelschap groeide uit (aangevuld met blazers) tot Zoot Money Big Roll Band. Na het uiteenvallen van die band, kon Williams meteen aan de slag bij John Mayall, die zonder basgitarist kwam te zitten door het vertrek van John McVie. In The Bluesbreakers zat ook weer Dick Heckstall-Smith.

De periode bij Mayall was van korte duur en Paul Williams startte een eigen band: The Paul Williams Set. Andere musici in die muziekgroep waren Alan White (drums) en Johnny Almond (saxofoon), die laatste ook weer uit de John Mayall-band. Tot een album kwam het niet. Na een kort avontuur met Ainsley Dunbar (later Frank Zappa en Journey) ging Paul Williams zingen bij Juicy Lucy met Micky Moody. Na een aantal albums viel de groep uiteen en Williams vond weer onderdak bij Hiseman. Ditmaal was het de band Tempest, die twee albums afleverde. Naast Hiseman en Williams waren Allan Holdsworth (gitaar) en Mark Clarke (bas) lid. De band vergaarde slechts een kleine bekendheid en hield op te bestaan. Williams en Holdsworth trokken verder, nadat eerder Williams was getroffen door tuberculose. Vijf jaar trokken ze samen op, maar Holdsworth wilde pure instrumentale jazzrock spelen en vertrok. Williams richtte toen Blue Thunder op. Naast Blue Thunder speelde Williams nog mee tijdens reünieconcerten van Colosseum en ook The Blue Package met daarin John Baldry, Ray Dorset, Zoot Money, Colin Hodgkinson en Ronnie Johnson.

Discografie[bewerken]

  • 1966: Zoot Money – Zoot Money Big Roll Band Live at Klook’s Kleek
  • 1969: John Mayall – Looking back
  • 1970: The Ainsley Dunbar Retaliation –Blue whale
  • 1971: Juicy Lucy – Lie back and enjoy it
  • 1971: Juicy Lucy – Get a whiff of this
  • 1971: John Mayall – Thru’ the years
  • 1972: Juciy Lucy – Pieces
  • 1972: Dirk Heckstall-Smith – A story ended
  • 1973: Paul Williams and Friends – Delta blues singer
  • 1973: Paul Willaims and Friends – In memoriam Robert Johnson
  • 1973: Tempest: Tempest
  • 1973: Allan Holdsworth: I.O.U.
  • 1981: Allan Holdsworth: Metal fatique
  • 1982: Allan Holdsworth: Road games
  • 1998: Blue Thunder – Blues and beyond
  • 2000: Micky Moody: I eat the for breakfast
  • 2001: Dick Heckstall-Smith – Blues and beyond
  • 2003: Moody en Williams – Smokestacks, broom dusters and Hoochie coochie men
Bronnen, noten en/of referenties
  • paulwilliams-uk.com