Andy Summers

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Andy Summers

Andy Summers, geboren als Andrew James Somers (Poulton-le-Fylde (Lancashire, Engeland), 31 december 1942) is een Brits musicus en componist. Hij heeft zijn bekendheid vooral te danken aan de Engelse band The Police. Het instrument waar hij het meest vertrouwd mee is, is de zessnarige elektrische gitaar. Zijn stijl van spelen is bepaald door jarenlange jazz- en klassieke muziekstudies, alsmede door zijn werk in het newage- en rockgenre. Summers gitaarspel heeft de rol van de gitarist in een rock-groep een heel nieuwe dimensie gegeven. Hij put bewust uit zoveel mogelijk muzikale stijlen en invloeden, maar tracht tegelijkertijd af te rekenen met de conventionele opvatting dat een ritme-sectie alleen voor de achtergrond voor de solo-gitaar moet zorgen. Summers experimenteerde al vroeg met de Roland-gitaarsynthesizer en was een van de eerste belangrijke gitaristen die op het podium gebruik maakte van MIDI-effecten.

Gedurende zijn jeugd was hij geobsedeerd door piano- en gitaarspelen. Op zijn dertiende kreeg Andy van een oom een gitaar cadeau. In 1959 ging hij van school om in een muziekwinkel te gaan werken. Als tiener gaf Summers zijn eerste publieke optreden in de Blue Note Jazz Club in Bournemouth, waar hij tussen de hoofdartiesten mocht spelen. In deze club ontmoette hij Zoot Money, een hammondorganist met wie hij nog op school had gezeten. Om aan geld te komen speelde Summers in hotels aan de kust, waaronder een hotel in Bournemouth waar hij dagelijks optrad. Deze baan droeg hij voor zijn afscheid naar Londen over aan zijn vriend Robert Fripp, met wie hij later de albums I Advance Masked (1982) en Bewitched (1984) uitbracht.

In 1963 kreeg Money een baan in Londen bij Alexis Korner. Summers besloot mee te gaan "in de Londen scene" en de spellingswijze van zijn achternaam van te veranderen van Somers in Summers. Beide muzikanten formeerden in 1964 de groep Zoot Money's Big Roll Band, waarmee ze huisbandje in 'The Flamingo' werden. De groep had één hit: 'Big Time Operator'. De naam van de groep veranderde in 1967 in Dantalion's Chariot maar hun singles en albums bleven onverkocht. Het einde van de band werd ingeluid door een auto-ongeval waarbij Summers lichtgewond werd. Hij speelde vanaf mei 1968 bij de groep Soft Machine, maar verliet die na een drie maanden durende tour.

Hij kwam in augustus 1968 samen met Money terug bij de The Animals. The Animals maakte met Summers en Money het album Love Is (1968). Omdat Eric Burdon acteur wilde worden gaven The Animals op 13 december 1968 het laatste optreden in de US. Andy Summers huwde de Californische zangeres Robin Lane en legde zich gedurende drie jaar toe op de studie klassieke gitaar aan de California State University - Northridge. Om aan geld te komen gaf hij ook zelf les. Zijn huwelijk liep op de klippen en Summers ging met zijn nieuwe vriendin en latere vrouw, de Amerikaanse psychologe Kate Lunken, in november 1973, terug naar Groot-Brittannië.

In de loop van de jaren zeventig werkte hij samen met muzikanten als Tim Rose, Neil Sedaka, David Essex, Jon Lord, Kevin Coyne en Kevin Ayers. Ook deed hij in 1975 zonder succes auditie bij The Rolling Stones als opvolger van Mick Taylor. In oktober 1975 nam Andy Summers Mike Oldfields rol als gitarist in diens voor orkest gearrangeerde Tubular Bells. In 1976 probeerde Mike Howlett hem bij Strontium 90 te krijgen. Door deze formatie kwam Andy Summers in contact met Sting en Stewart Copeland, dat voor Summers resulteerde in deelname aan The Police in 1977. Andy Summers verving de oorspronkelijke gitarist van The Police: Henry Padovani.

Sinds 1981 neemt Andy Summers overwegend instrumentale albums op onder eigen naam. Nadat The Police in 1986 werd opgeheven, trad Summers met verschillende muzikanten de afgelopen jaren geregeld in Nederland op; op het North Sea Jazz Festival in 1989, 1990, 1991 en 1996, de Beurs van Berlage in 1994, de Melkweg in 1998, 2001 en 2012, het Cultuurpodium Boerderij in 2001 en 2004, de Amsterdam Arena (met The Police) in 2007 en het Bimhuis in 2012. Tijdens het Amsterdam Electric Guitar Heaven festival in het Muziekgebouw aan 't IJ in 2012, speelde Andy Summers met Jan Akkerman. Hij houdt hij zich heden bezig met met schrijven, optreden, acteren, (film)muziek maken en het exposeren van zijn foto's over de hele wereld.

Andy Summers Tribute Telecaster[bewerken]

Summers' favoriete gitaar is de Fender Telecaster. In 2007 bracht Fender een 'Andy Summers Tribute Telecaster' uit waarvan maar 250 stuks werden gemaakt. De gitaar is uitgerust met een ingebouwde voorversterker, een '63 Custom Tele Singlecoil en een '56 Seymour Duncan Humbucker. Ze heeft een tweedelige body en een toets met 21 vintage-frets. Ze heeft drie regelaars: volume, geluid en volume voor ingebouwde voorversterker.

Externe link[bewerken]