Journey (band)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Journey
Journey in 2013
Journey in 2013
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1973 - 1987, 1996 - heden
Oorsprong San Francisco, Californië, VS
Genre(s) Adult Oriented Rock
Label(s) Columbia
Bezetting
Huidige leden Neal Schon (1973 - 1987; 1996 - heden)
Jonathan Cain (1980 - 1987; 1996 - heden)
Ross Valory (1973 - 1985; 1996 - heden)
Arnel Pineda (2007 - heden)
Steve Smith (1978 - 1986; 1996 - 1998; 2016 - heden)
Oud-leden Jeff Scott Soto (2006 - 2007)
Steve Augeri (2001 - 2006)
Steve Perry (1977 - 1987; 1996 - 1997)
Gregg Rolie (1973 - 1980)
Aynsley Dunbar (1974 - 1978)
Prairie Prince (1973)
George Tickner (1973 - 1976)
Randy Jackson (1985 - 1987)
Robert Fleischman (1977)
Deen Castronovo (1998 - 2015)
Website
(en) Allmusic-profiel
(en) Last.fm-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek
Journey in 2008

Journey is een Amerikaanse hardrockgroep die eind jaren zeventig en begin jaren tachtig veel succes had.

Geschiedenis[bewerken]

Het begin[bewerken]

De eerste ontmoeting van de leden van het latere Journey was in 1973 in San Francisco, daartoe aangemoedigd door de manager van Carlos Santana. Journey was niet direct de voor de hand liggende naam, de muziekgroep zou door het leven gaan als Golden Gate Rhythm Section. Die naam verwees naar de Golden Gate Bridge nabij San Francisco en de band zou gaan dienen als begeleidingsband van artiesten uit die omgeving. Een vergelijking met Atlanta Rhythm Section en Toto (bij Boz Scaggs) dringt zich op. Uit Santana kwamen gitarist Neal Schon en toetsenist/zanger Gregg Rolie. Daarbij werden gevoegd bassist Ross Valory en ritmegitarist George Tickner, beiden afkomstig uit Frumious Bandersnatch. De eerste drummer werd Prairie Prince uit The Tubes. Het idee van een begeleidingsband werd al snel losgelaten en ze gingen een soort fusion spelen. De naam van de band bleek niet aan te slaan en een roadie kwam met het idee voor de nieuwe naam: Journey. Het eerste optreden als Journey vond plaats op 31 december 1973, vlak daarna stapte Prince op. Omdat er andere optredens genoteerd stonden werd snel een nieuwe drummer aangetrokken. Aynsley Dunbar nam achter de kit plaats, hij speelde eerder bij John Lennon en Frank Zappa. Het eerste optreden in wat de eerste samenstelling van Journey wordt genoemd vond plaats op 5 februari 1974 en de band sleepte een platencontract binnen. Columbia Records, niet geheel toevallig ook het platenlabel van Santana ging hun langspeelplaten uitgeven.

Het eerste album kwam in 1975 en liet een voor die tijd verfrissend geluid horen, zwakke punt was de zang van Rolie, maar er waren lange instrumentale stukken. Thickner verliet de band al snel. Look into the future (album nr. 2) kwam in 1976, maar de verkoopcijfers waren nog niet bijster hoog. Wel trad Journey tijdens de Europese toer op in het voorprogramma van (alweer) Santana. Schon, Valory en Dunbar namen zanglessen om een betere balans in de zang te krijgen en met Next klonk de zang beter.

Andere koers[bewerken]

De verkoopcijfers van de Journey albums bleven tegenvallen en het platenlabel zag dat met lede ogen aan. Ze wilden een wijziging in de muzikale koers, Gregg Rolie werd min of meer de zondebok, zijn stem was te zwak om de muziek van Journey te dragen. In eerste instantie werd gekozen voor Robert Fleischman en de muziek moest opschuiven richting Foreigner en Boston. In 1977 gingen de heren op toer en hadden succes met de liveversie van Wheel in the sky, maar de fans van het eerste uur zagen Fleischman niet staan. Er werd al snel afscheid genomen, reden: muzikale meningsverschillen. Opnamen van Infinity moesten grotendeels over. Sommige liedjes van Fleischman verschenen nog wel op het album. Andere opnamen verschenen later op verzamelalbum Time 3.

De volgende die kwam opdraven had meer succes. Steve Perry zong Infinity in en het album werd een succes. De wat hese maar stevige stem van Perry deed wonderen. Een volgend vertrek kondigde zich aan. Drummer van het eerste uur Aynsley Dunbar werd of ontslagen of stapte zelf op omdat hij zich niet kon verenigen met de nieuwe koers. Hij had echter snel genoeg weer werk, hij schoof aan bij Jefferson Starship. Steve Smith, eigenlijk een jazzdrummer opgeleid aan de Berklee College of Music, nam plaats achter de drumkit. Het eerste album in die samenstelling was een schot in de roos. Evolution haalde de Billboard 100 en er kwamen ook hits met Any way you want it.

Tijdens de tour behorende bij Departure werden opnamen gemaakt, die voor een deel verschenen op Captured. Daarna verscheen een soundtrack alleen in Japan, Dream, after dream (wellicht ook in de Verenigde Staten). Na die tour en soundtrack verloor de band alweer een lid van het eerste uur. Gregg Rolie vertrok en werd even vervangen door Steve Roseman, maar Rolie hielp Journey aan een nieuw permanent lid Jonathan Cain zou voortaan de toetsinstrumenten bespelen. Cain kwam uit The Babys.

Succes en neergang[bewerken]

Met de komst van Cain kwamen ook de grote successen, voornamelijk in de Verenigde Staten, maar langzamerhand ook in Europa. In de VS komen albums en singles in de hoogste regionen van de Amerikaanse album- en singlelijsten met een uitschieter voor album Escape dat een week de Amerikaanse albumlijst mag aanvoeren. De muziek van Journey werd gebruikt bij reclame voor Budweiser bier en voor een computerspelletje genaamd Journey. Toch was niet iedereen gelukkig met het ontwikkelde geluid, muziekcritici en met name die van het muziekblad Rolling Stone, vonden het niets. In weerwil daarvan had ook album Frontiers groot succes in de Verenigde Staten, gevolgd door weer een hele rij goed verkopende singles. Journey werd zo populair dat het alleen nog kon optreden in stadions, tijdens een concert in JFK Stadium te Philadelphia (Pennsylvania) waren 80.000 fans aanwezig.

Het grote succes sloeg op de band terug en ondanks hun muzikale bijdrage Only the young, het openingsnummer van de film Vision Quest uit 1985 (met daarin een bijrol voor Madonna), raakten de bandleden een beetje op elkaar uitgekeken en Steve Perry en Neal Schon begonnen soloalbums op te nemen. Gedurende de periode 1982-1985 verscheen een aantal soloalbums die commercieel nauwelijks succes hadden. In 1985 kwamen de heren weer bij elkaar om te beginnen aan Freedom. Perry heeft dan de touwtjes stevig in handen en hij zorgde ervoor dat eerst Ross Valory vertrok en vervolgens Steve Smith. Als het album uiteindelijk uitkomt blijkt Smith nog even mee gedrumd te hebben, Valory wordt niet meer genoemd. Het ritmeduo werd vervangen door studiomusici en het album liet een vlakker geluid horen, de scherpe randjes waren er door Perry uitgemixt. Toch had Raised on radio nog groot succes in de Verenigde Staten. Een daarna gestarte tournee haalde zijn eind niet, Perry had er geen zin meer in. Het was (voorlopig) afgelopen met Journey:

Platenlabel CBS molk inmiddels de oude successen van Journey steeds verder uit door het uitgeven van verzamelalbums. Dat CBS gelijk had in de populariteit van de band bleek uit de hoge verkoopcijfers van het Greatest Hits album uit 1988, er gingen miljoenen van over de toonbank.

Reünie[bewerken]

In 1996 komt de band in de bezetting van begin jaren 80 weer samen om Trial By Fire op te nemen. Na een onderbreking komen ze in 2001 weer samen met Steve Augeri in plaats van Steve Perry en hebben ze succes met hun Arrival 2001 World Tour. Deen Castronovo neemt bij verscheidene nummers ook de zang waar.

Op 11 juni 2006 zijn ze voor het eerst na 28 jaar weer in Nederland (laatste keer was in 1978 op Pinkpop) en staan ze op de bühne van het het Arrow Rock Festival in Lichtenvoorde met als leadzanger Steve Augeri. Augeri (voormalig zanger van de hard-melodic rockband Tyketto) krijgt eind 2006 last van een zware keelontsteking en moet de band midden in een tour verlaten. Hij wordt vervangen door Jeff Scott Soto. Deze verlaat Journey weer na minder dan een jaar. Zijn vervanger is de Filipijnse zanger Arnel Pineda. Pineda werd ontdekt op YouTube door Neal Schon. Schon kwam toevallig terecht op de site en hoorde Pineda, met zijn toenmalige band The Zoo, Journey's hit Faithfully coveren. In december 2007 werd Pineda gevraagd bij de band te komen. Op 15 juni 2008 zijn ze voor de tweede keer op het Arrow Rock Festival maar nu in Nijmegen en voor het eerst in Nederland met Pineda als zanger. Op 17 juni 2009 gaf Journey een optreden in de HMH te Amsterdam.[1] en op 8 juli 2011 stonden ze op Bospop in Weert (Limburg).

Huidige bezetting[bewerken]

Tijdlijn[bewerken]

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Journey 1975 -
Look into the future 1976 -
Next 1977 -
Infinity 1978 -
Evolution 1979 -
Departure 1980 -
Captured 1981 - Livealbum
Escape 1982 06-02-1982 32 11
Frontiers 1983 -
Raised on radio 1986 -
Greatest hits 1988 - Verzamelalbum
Time 3 1992 - 3 CD Box
Trial by fire 1996 02-11-1996 47 6
Greatest hits live 1998 - Verzamelalbum / Livealbum
Armageddon the album 1998 -
Arrival 2001 -
Red 13 2002 -
Generations 2005 -
Revelation 06-06-2008 14-06-2008 51 6
Eclipse 27-05-2011 04-06-2011 44 3

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Don't stop believin' 1982 16-01-1982 tip14 - #50 in de Single Top 100
Open arms 1982 13-03-1982 tip17 -
Only the young 1985 09-03-1985 tip20 -
Don't stop believin' 2010 - #68 in de Single Top 100

Dvd's[bewerken]

Dvd's met hitnoteringen in de Nederlandse Music Top 30 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Live in Manila 2010 20-02-2010 17 2

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen in de Radio 2 Top 2000 '99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14 '15 '16 '17
Don't Stop Believin' - - - - - - - - - - - - - 385 251 282 209 209 198
Open arms - - - - - - - - - - - - - - - - 1818 - -