Pauline Parmentier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Pauline Parmentier
Roland Garros 2015
Roland Garros 2015
Persoonlijke informatie
Geboortedatum 31 januari 1986
Geboorteplaats Cucq, Frankrijk
Nationaliteit Vlag van Frankrijk Franse
Lengte 1,75 m
Gewicht 65 kg
Profdebuut 2000
Slaghand rechts, backhand tweehandig
Totaal prijzengeld 3.010.279 US dollar
Coach Nicolas Sabas
Profiel wtatennis.com
Enkelspel
Winst-verliesbalans 441–392
Titels 3 WTA, 10 ITF
Hoogste positie 40e (21 juli 2008)
Olympische ringen Olympische Spelen 1e ronde (2008)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 2e ronde (2008, 2012, 2017)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 4e ronde (2014)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (2008, 2009, 2011)
Vlag van Verenigde Staten US Open 3e ronde (2012)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 79–129
Titels 0 WTA, 3 ITF
Hoogste positie 89e (30 april 2012)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 2e ronde (2013, 2017)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (2014)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (2008, 2013)
Vlag van Verenigde Staten US Open 2e ronde (2014)
Gemengd dubbelspel
Winst-verliesbalans 2–9
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 1e ronde (2017)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (2009, 2017)
Laatst bijgewerkt op: 1 juli 2018
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Pauline Parmentier (Cucq, 31 januari 1986) is een professioneel tennisspeelster uit Frankrijk. Parmentier begon met tennis toen zij zes jaar oud was. Haar favoriete ondergrond is gravel. Zij speelt rechtshandig en heeft een tweehandige backhand.

Loopbaan[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Parmentier debuteerde in 2000 op het ITF-toernooi van Villenave-d'Ornon (Frankrijk). Zij stond in 2004 voor het eerst in een finale, op het ITF-toernooi van Caïro (Egypte) – hier veroverde zij haar eerste titel, door de Oekraïense Yuliya Ustyuzhanina te verslaan. In totaal won zij tien ITF-titels, de laatste in 2016 in Contrexéville (Frankrijk).

In 2005 speelde Parmentier voor het eerst op een grandslamtoernooi, op Roland Garros, op basis van een wildcard. Later dat jaar doorliep zij met succes het kwalificatietoernooi voor het US Open, waar zij in het hoofdtoernooi de tweede ronde bereikte, door winst op de Italiaanse Antonella Serra Zanetti. In 2006 kwalificeerde Parmentier zich voor het eerst voor een WTA-hoofdtoernooi, op het toernooi van Tasjkent. Zij stond in 2007 voor het eerst in een WTA-finale, op het toernooi van Tasjkent – hier veroverde zij haar eerste titel, door de als eerste geplaatste Wit-Russin Viktoryja Azarenka te verslaan. In totaal won zij twee WTA-titels, de andere in 2008 in Bad Gastein. In 2008 nam zij deel aan de Olympische Spelen in Peking, toen Mary Pierce en Amélie Mauresmo zich terugtrokken.

Haar beste resultaat op de grandslamtoernooien is het bereiken van de vierde ronde, op Roland Garros 2014, door zij achtereenvolgens Roberta Vinci, Jaroslava Sjvedova]] en Mona Barthel te verslaan. Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de veertigste plaats, die zij bereikte in juli 2008.

Dubbelspel[bewerken]

Parmentier was in het dubbelspel minder actief dan in het enkelspel. Zij debuteerde in 2000 op het ITF-toernooi van Villenave-d'Ornon (Frankrijk), samen met landgenote Jennifer Migan. Zij stond in 2003 voor het eerst in een finale, op het ITF-toernooi van Le Touquet (Frankrijk), samen met de Luxemburgse Mandy Minella – zij verloren van het duo Natacha Randriantefy en Aurélie Védy. Later dat jaar veroverde Parmentier haar eerste titel, op het ITF-toernooi van Deauville (Frankrijk), samen met landgenote Aurélie Védy, door het duo Maria Geznenge en Zuzana Hejdová te verslaan. In totaal won zij drie ITF-titels, de laatste in 2015 in Campinas (Brazilië).

In 2004 speelde Parmentier voor het eerst op een grandslamtoernooi, op Roland Garros samen met landgenote Aurélie Védy, op basis van een wildcard. In 2006 speelde Parmentier voor het eerst op een WTA-hoofdtoernooi, op het toernooi van Straatsburg, samen met landgenote Camille Pin. Zij stond in 2011 voor het eerst in een WTA-finale, op het toernooi van Dallas, samen met landgenote Alizé Cornet – zij verloren van het koppel Alberta Brianti en Sorana Cîrstea.

Haar beste resultaat op de grandslamtoernooien is het bereiken van de derde ronde, op Roland Garros 2014 samen met landgenote Julie Coin. Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de 89e plaats, die zij bereikte in april 2012.

Tennis in teamverband[bewerken]

In de periode 2010–2018 maakte Parmentier deel uit van het Franse Fed Cup-team – zij behaalde daar een winst/verlies-balans van 6–12. In 2015 speelde zij in de halve finale van de Wereldgroep I, die zij verloren van de Tsjechische dames.

Posities op de WTA-ranglijst[bewerken]

Positie per einde seizoen:

jaar rang
enkelspel
rang
dubbelspel
2003 493 733
2004 261 356
2005 207 369
2006 197 657
2007 59 424
2008 62 172
2009 109 192
2010 102 587
2011 74 124
2012 66 210
2013 225 112
2014 79 129
2015 116 295
2016 73 364
2017 91 262

Palmares[bewerken]

WTA-finaleplaatsen enkelspel[bewerken]

nr. finale toernooi ondergrond tegenstandster score
gewonnen finales
1. 2007-10-07 Vlag van Oezbekistan WTA Tasjkent hardcourt Vlag van Wit-Rusland Viktoryja Azarenka 7-5, 6-2 details
2. 2008-07-20 Vlag van Oostenrijk WTA Bad Gastein gravel Vlag van Tsjechië Lucie Hradecká 6-4, 6-4 details
3. 2018-04-29 Vlag van Turkije WTA Istanboel gravel Vlag van Slovenië Polona Hercog 6-4, 3-6, 6-3 details
verloren finales
geen

WTA-finaleplaatsen vrouwendubbelspel[bewerken]

nr. finale toernooi ondergrond partner tegenstandsters score
gewonnen finales
geen
verloren finales
1. 2011-08-27 Vlag van Verenigde Staten WTA Dallas hardcourt Vlag van Frankrijk Alizé Cornet Vlag van Italië Alberta Brianti
Vlag van Roemenië Sorana Cîrstea
5-7, 3-6 details
2. 2017-11-12 Vlag van Frankrijk WTA Limoges hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Chloé Paquet Vlag van Rusland Valerija Savinych
Vlag van België Maryna Zanevska
0-6, 2-6 details

Resultaten grote toernooien[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

toernooi 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
grandslamtoernooien
Australian Open 2R 1R 1R 2R 1R 1R 1R 2R 1R
Roland Garros 1R 1R 2R 1R 1R 1R 2R 1R 1R 4R 1R 3R 2R 3R
Wimbledon 2R 2R 1R 2R 1R 1R 1R 1R 1R 1R
US Open 2R 2R 2R 2R 2R 3R 1R 1R 1R
Premier Mandatory
Indian Wells 1R 1R 1R 1R 1R 3R 1R
Miami 1R 1R 2R 1R 1R 2R 1R 3R
Madrid l.c. 1R
Peking l.c.
Premier Five
Dubai/Doha l.c.
Rome 1R
Montreal/Toronto
Cincinnati 2R 2R
Tokio/Wuhan 1R 2R
olympisch
Olympische Spelen g.t. 1R g.t. g.t. g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 1 1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 1
eindejaarsranking 207 197 59 62 109 102 74 66 225 79 116 73 91

Dubbelspel[bewerken]

toernooi 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018
grandslamtoernooien
Australian Open 1R 1R 2R 1R 2R 1R
Roland Garros 1R 1R 1R 1R 2R 2R 1R 2R 1R 2R 3R 1R 2R 2R 1R
Wimbledon 2R 1R 1R 1R 2R 1R
US Open 1R 1R 1R 2R 1R
Premier Mandatory
Indian Wells
Miami
Madrid l.c.
Peking
Premier Five
Dubai/Doha l.c.
Rome
Montreal/Toronto
Cincinnati
Tokio/Wuhan 1R
olympisch
Olympische Spelen g.t. 1R g.t. g.t. g.t.
statistieken
totaal aantal titels 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0
eindejaarsranking 356 369 657 424 172 192 587 124 210 112 129 295 364 262

Gemengd dubbelspel[bewerken]

toernooi 2006 2008 2009 2010 2012 2016 2017 2018
Vlag van Australië Australian Open 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R 1R 2R 1R 1R 1R 2R 1R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon
Vlag van Verenigde Staten US Open

Externe links[bewerken]