Naar inhoud springen

Pembavleerhond

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Pembavleerhond
IUCN-status: Kwetsbaar[1] (2014)
Pembavleerhond (2013)
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Mammalia (Zoogdieren)
Orde:Chiroptera (Vleermuizen)
Familie:Pteropodidae (Vleerhonden)
Geslacht:Pteropus
Soort
Pteropus voeltzkowi
Matschie, 1909
Verspreidingsgebied van de Pembavleerhond
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Pembavleerhond op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

De pembavleerhond (Pteropus voeltzkowi) is een zoogdier uit de familie van de vleerhonden (Pteropodidae). De wetenschappelijke naam van de soort werd voor het eerst geldig gepubliceerd door Matschie in 1909. De wetenschappelijke naam refereert naar Alfred Voeltzkow (1860-1947), een Duitse dierkundige en botanicus.

De pembavleerhond is endemische op het eiland Pemba voor de kust van Tanzania.[2]

Detailkaart van het Zanzibararchipel van Tanzania met duidelijke ligging Pemba eiland bovenaan

De pembavleerhond is de grootste vleermuizensoort op Pemba eiland met een spanwijdte van ongeveer één meter en een gewicht van 600g.[3]

De pembavleerhond roest in grootte groepen voornamelijk in bossen. De pembavleerhond foerageert ‘s nachts fruit, pollen, bloemen en bladeren. Hierdoor speelt de soort ook een rol bij bestuiving en zaadverspreiding.[2][3]

Een pembavleerhond kolonie in Ngezi reservaat op Pemba eiland

De pembavleerhond is kwetsbaar volgens de rode lijst van IUCN.

Op Pemba eiland bedreigt het verlies van habitat en foerageergebied de soort. Ook het verstoren van vleermuizen kolonies en de jacht op de soort spelen een rol. De jacht op het dier is wel afgenomen (volgens een studie uit 2010). Door middel van beschermingsinitiatieven waarbij de lokale gemeenschap van Pemba eiland betrokken wordt, zijn de aantallen van de soort terug toegenomen.[2]