Pianosonate nr. 3 (Beethoven)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Pianosonate nr. 3
Componist Ludwig van Beethoven
Soort compositie pianosonate
Gecomponeerd voor pianoforte
Toonsoort C groot
Opusnummer 2 nr. 3
Compositiedatum 1796
Opgedragen aan Joseph Haydn
Duur ca. 23'
Vorige werk Pianosonate nr. 2 op. 2/2
Volgende werk Strijktrio nr. 1 op. 3
Oeuvre Oeuvre van Ludwig van Beethoven
Portaal  Portaalicoon   Klassieke muziek
Deel 1
Vista-kmixdocked.png
Deel 1: Allegro con brio (download·info)

Pianosonate nr. 3 in C groot is een sonate voor piano van Ludwig van Beethoven. Gecomponeerd in 1796, is dit de derde en laatste pianosonate van het aan Joseph Haydn opgedragen opusnummer 2.

Opbouw[bewerken]

De sonate heeft vier delen:

I. Allegro con brio[bewerken]

Op2 3 pri mov.png

Dit eerste deel bevat, met name in de doorwerking, passages waarin flink gemoduleerd wordt en die een goede techniek vereisen. Het is geschreven in een 4/4-maat en staat in C groot.

II. Adagio[bewerken]

Op2 3 seg mov.png

Het tweede deel, in 2/4-maat, begint met een sectie in E groot in een gedragen spanning, en komt tot een emotionele climax in de middensectie die in e klein staat. De reprise herneemt het gedragen beginthema in E groot.
Dit Adagio is te beschouwen als 'pièce de résistance' van deze sonate, zowel wat betreft muzikale inhoud als complexiteit van de vorm.

III. Scherzo (allegro)[bewerken]

Op2 3 ter mov.png

Dit derde, snelle, deel begint in C groot, met een middendeel in a klein, waarin triolen het karakter bepalen. Daarna volgen een Da capo en een Coda, beide weer in C groot.
De maatsoort van dit scherzo is een 3/4-maat.

IV. Allegro assai[bewerken]

Op2 3 quar mov.png

Het vierde en laatste deel, in rondovorm, bevat passages waarin trillers gelijktijdig in beide handen klinken, alsmede plotselinge contrasten en dramatische passages in mineur. De maatsoort is een 6/8-maat, de toonsoort C groot.

Externe link[bewerken]