Postdoctorale opleiding

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een postdoctorale opleiding is een opleiding in Nederland die enkel toegankelijk is voor afgestudeerden die mastersdiploma (vroeger hun doctoraalexamen) aan een universiteit hebben behaald. Wanneer deze opleiding weer tot een mastertitel leidt, spreekt de wet van postinitiële masteropleiding in het wetenschappelijk onderwijs.

Nederland[bewerken]

Een postdoctorale opleiding duurt doorgaans één of twee jaar. Het kan een verdere specialisatie in het eigen vakgebied zijn, maar ook een op een specifiek beroep gerichte opleiding, zoals de universitaire lerarenopleiding of de opleiding tot registeraccountant.

Vlaanderen[bewerken]

In Vlaanderen hanteert men voor een postinitiële masteropleiding de nieuwe benaming "ManaMa" (master na master). Zo zijn alle medische specialisaties (en ook de opleiding tot huisarts) ManaMa's.

Voor de invoering van de Bolognahervorming noemde men dit een "aanvullende licentie" of een postgraduaat, hoewel de officiële benaming was:"Voortgezette Academische Opleiding" en "Aanvullende Academische Opleiding".

Begripsverwarring[bewerken]

Het begrip dient niet verward te worden met de zogeheten postdoc: dit is een tijdelijke aanstelling voor een onderzoeker nadat deze de doctorstitel heeft behaald.

Daarnaast zijn er verscheidene opleidingen in Nederland die weliswaar aan de definitie voldoen, maar doorgaans geen postdoctorale opleiding worden genoemd, zoals de opleiding tot wetenschappelijk onderzoeker, en medische specialisaties.