Roosten (scheikunde)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Onder roosten wordt het verhitten van een materiaal onder toevoeging van lucht verstaan. Bij dit proces vinden chemische veranderingen en gedeeltelijke oxidatie plaats, zonder dat verbranding optreedt. Bekende voorbeelden van roosten in het dagelijks leven zijn het koffiebranden en het branden van pinda's.

Toepassing in de metallurgie[bewerken]

Ook in de metallurgie wordt het roosten toegepast. Sulfidische ertsen, waarbij het metaal aan zwavel is gebonden, worden geroost, waarbij het zwavel geoxideerd wordt tot zwaveldioxide (SO2).

Het roosten van zinkblende verloopt als volgt:

De zwaveldioxide werd vroeger in de atmosfeer geloosd, doch spoedig werd de zwavel teruggewonnen in de vorm van zwavelzuur zoals in het lodenkamerproces. Het metaal, dat tijdens het proces ook geoxideerd is, wordt vervolgens gereduceerd, gewoonlijk met behulp van cokes via een carbothermische reductie.

Zie ook[bewerken]