Süper Lig 2010/11

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Süper Lig 2010/11
Vlag van Turkije
Land Turkije
Bond Türkiye Futbol Federasyonu
Seizoensdetails
Seizoen 2010/11
Kampioen Fenerbahçe SK
Topscorer Alex de Souza (Fenerbahçe SK)
(28 goals)
Aantal clubs 18
Degradatie naar 1. Lig
Gedegradeerd Bucaspor
Konyaspor
Kasımpaşa SK
Bekerwinnaar Beşiktaş JK
Europese kwalificatie
UEFA Champions League: Trabzonspor
Algemeen
Opgericht 1959
Recordtitelhouder Galatasaray SK (19 keer)
Website (tr) Spor Toto Süper Lig
Actueel
Actuele editie Süper Lig 2013/14
Navigatie
Vorige     Volgende
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Süper Lig 2010/11 was het drieënvijftigste seizoen van de Süper Lig.

Kort overzicht van het seizoen[bewerken]

De competitie had vanaf 2010 een nieuwe sponsor en naamgever: SporToto Süper Lig 2010/11 was de officiële naam, die vrijwel uitsluitend in de media werd gebruikt, terwijl de fans gewoon van Süper Lig spraken. Deze veelbesproken jaargang begon op 14 augustus 2010 en eindigde officieel op 22 mei 2011, maar aan de groene tafel is dit seizoen in 2013 nog steeds niet afgelopen.

Dat heeft alles te maken met een enorm matchfixing-schandaal rondom kampioen Fenerbahçe SK. Na 17 wedstrijden had herfstkampioen Trabzonspor een voorsprong van 5 punten op Bursaspor en 9 op Fenerbahçe SK en leek met toppers als Burak Yılmaz en Umut Bulut in de gelederen - de titel voor het eerst sinds 1984 weer eens naar de boorden van Zwarte Zee te halen. Tijdens de terugronde begon Fenerbahçe SK echter aan een imposante en voor onmogelijk gehouden inhaalrace: de club won zestien wedstrijden en speelde er een gelijk. Zowel Trabzonspor als Fenerbahçe SK eindigde op 82 punten, maar het onderlinge resultaat (3-2 in Trabzon, 2-0 in İstanbul) gaf de doorslag: Fenerbahçe SK was voor de achttiende maal in de historie kampioen. De vreugde over deze achttiende titel zou echter van korte duur zijn: op 3 juli 2011 werd Feners voorzitter, Aziz Yıldırım, een zakenman met een dubieuze reputatie, gearresteerd op verdenking van omkoping bij wedstrijden, het uitdelen van aanmoedigingspremies en het bezit van meerdere ongedocumenteerde vuurwapens. In verband met het omkopingsschandaal werden in totaal 93 personen aangehouden. In de uiteindelijke aanklacht tegen Aziz Yıldırım was sprake van negentien wedstrijden waarin hij onder meer aanmoedigingspremies aan in totaal veertien clubs zou hebben betaald.[1] Hangende het onderzoek sloot de UEFA Fenerbahçe SK één dag voor de loting van de groepswedstrijden in de Champions League 2011/12 gedurende één seizoen uit van Europees voetbal; Trabzonspor, dat zich al geplaatst had voor de groepswedstrijden van de Europa League, nam de opengevallen plek in. Op 2 juli 2012 kwam Aziz Yıldırım voorwaardelijk vrij en ging in hoger beroep. Fenerbahçe SK mocht in 2012/13 wel meedoen aan de voorronden van de Champions League en later het hoofdtoernooi van de Europa League, maar omdat de Türkiye Futbol Federasyonu niet echt haast maakte met het onderzoek naar het matchfixing-schandaal, schorste de UEFA Fenerbahçe SK in 2013 opnieuw, nu voor de duur van twee seizoenen. De Sarı Kanaryalar (Gele Kanaries) gingen nog wel in hoger beroep bij het Court of Arbitration for Sport - kortweg CAS - maar dat mocht niet baten. Voor de UEFA stond Yıldırıms schuld vast en de Europese voetbalbond drong nu aan op een spoedige beslissing van de Turkse bond; er was zelfs sprake van het verplicht inleveren van de titel van 2011 en van verplichte degradatie naar de 1. Lig. Sommige websites lopen alvast vooruit op de zaken en kennen het kampioenschap van 2011 alvast toe aan Trabzonspor, maar zover is het nog niet: tot er een definitief oordeel is geveld, gaat dit overzicht ervan uit dat Fenerbahçe SK de kampioen van 2010/11 is.

Topscorer van de liga werd Alex de Souza met 28 doelpunten, waarvan hij negen maal vanaf elf meter mocht aanleggen.

De twee andere leden van de Üç Büyükler (Grote Drie) ging het in het seizoen 2010/11 beduidend minder goed: Beşiktaş JK werd in de competitie ondanks enkele topaankopen en de aanwezigheid van trainer Bernd Schuster slechts vijfde, maar won wel de bekerfinale door de strafschoppen tegen İstanbul BB beter te nemen. Ook aan deze bekercampagne hing echter een zweem van omkoping, zodat de Kara kartallar (Zwarte Adelaars) de gewonnen beker - tijdelijk - teruggaven aan de Türkiye Futbol Federasyonu; of de club deze beker terugkrijgt, is anno 2013 nog steeds niet duidelijk; wel werd Beşiktaş JK dat jaar voor één seizoen uitgesloten van Europees voetbal. Ook Galatasaray SK was het seizoen 2010/11 met trainer Frank Rijkaard vol hoge verwachtingen begonnen, maar op 21 oktober 2010 werd deze vervangen door Gheorghe Hagi. Ook hij kon in zijn derde periode bij de club echter niet overtuigen en op 25 maart 2011 moest hij op zijn beurt plaats maken voor Bülent Ünder. Intussen had de club halverwege het seizoen wel het oude Ali Sami Yenstadion verlaten en op 15 januari 2011 de gloednieuwe Türk Telekom Arena, die plaats bood aan 52.652 toeschouwers, betrokken. Die zagen dat de Aslanlar (Leeuwen) dat jaar niet verder kwamen dan een beschamende achtste plaats.

Op 10 juli 2010 nam Antalyaspor de naam van de sponsor op in de clubnaam en speelde vanaf die datum onder de naam Medical Park Antalyaspor.

Geheel nieuw in de Süper Lig dit jaar was Bucaspor, een club uit de İzmirse wijk Buca; de club hield het niet langer dan één jaar vol en neemt op de Eeuwige ranglijst van de Süper Lig een bescheiden 65ste plaats in. Terug van weggeweest waren Lardemir DÇ Karabükspor en Konyaspor; laatstgenoemde club verdween ook nu weer na één seizoen. De derde degradant was Kasımpaşa SK. Het gat tussen de nummer 15 en de drie degradanten was al snel geslagen, dus de degradatiestrijd was dit jaar niet zo spannend als de afgelopen seizoenen.

Na het seizoen 2011/12 zal ook Konyaspor de naam van de sponsor in de clubnaam integreren en vanaf dan als Torku Konyaspor door het leven gaan.

Clubs in de Süper Lig 2010/11[bewerken]

Club Trainer Stadion Capaciteit Shirtsponsor Clubkleuren
MKE Ankaragücü Vlag van Turkije Ümit Özat
28-02-11 : Vlag van Turkije Mesut Bakkal
Ankara 19 Mayısstadion 19.209 geel & blauw
Beşiktaş JK Vlag van Duitsland Bernd Schuster
17-03-11 : Vlag van Turkije Tayfur Havutçu
BJK Inönü Stadion 32.086 Cola Turka zwart & wit
Bucaspor Vlag van Turkije Bülent Uygun
07-10-10 : Vlag van Turkije Samet Aybaba
08-04-11 : Vlag van Turkije Said Karafırtınalar
Buca Arena 6.231 Türk Kızılayı geel & blauw
Bursaspor Vlag van Turkije Ertuğrul Sağlam Bursa Atatürkstadion 25.456 Bursastore groen & wit
Eskişehirspor Vlag van Turkije Rıza Çalımbay
06-10-10 : Vlag van Turkije Bülent Uygun
Eskişehir Atatürkstadion 13.520 Eti rood & zwart
Fenerbahçe SK Vlag van Turkije Aykut Kocaman Şükrü Saracoğlustadion 50.509 avea geel & blauw
Galatasaray SK Vlag van Nederland Frank Rijkaard
21-10-10 : Vlag van Roemenië Gheorghe Hagi
25-03-11 : Vlag van Turkije Bülent Ünder
Ali Sami Yenstadion
15-01-11 : Türk Telekom Arena
23.800
52.652
Türk Telekom rood & geel
Gaziantepspor Vlag van Turkije Tolunay Kafkas Kamil Ocakstadion 16.981 TürkOil rood & zwart
Gençlerbirliği SK Vlag van Duitsland Thomas Doll
22-10-10 : Vlag van Duitsland Ralf Zumdick
Ankara 19 Mayısstadion 19.209 Caprice Gold rood & zwart
İstanbul BB Vlag van Turkije Abdullah Avcı Atatürk Olympisch Stadion 76.485 Medical Park oranje & blauw
Kardemir DÇ Karabükspor Vlag van Turkije Yücel İldiz Dr. Necmettin Şeyhoğlustadion 7.593 Kardemir blauw & rood
Kasımpaşa SK Vlag van Turkije Yılmaz Vural
27-12-10 : Vlag van Turkije/Vlag van België Fuat Çapa
Recep Tayyip Erdoğanstadion 14.576 blauw & wit
Kayserispor Vlag van Georgië Shota Arveladze Kayseri Kadir Hasstadion 32.864 Aksa rood & geel
Konyaspor Vlag van Turkije Ziya Doğan
15-02-11 : Vlag van Turkije Yılmaz Vural
Konya Atatürkstadion 22.459 Torku groen & wit
Manisaspor Vlag van Turkije Hakan Kutlu
13-09-10Vlag van Turkije Hikmet Karaman
Manisa 19 Mayıs stadion 14.965 Vestel lila & zwart
Medical Park Antalyaspor Vlag van Turkije Mehmet Özdilek Antalya Atatürkstadion 11.137 Sun Express rood & wit
Sivasspor Vlag van Turkije Mesut Bakkal
24-10-10 : Vlag van Turkije Rıza Çalımbay
Sivas 4 Eylülstadion 14.998 Türk Kızılayı zwart & rood
Trabzonspor Vlag van Turkije Şenol Güneş Hüseyin Avni Akerstadion 22.749 Türk Telekom bordeaux & blauw

Kaart[bewerken]

Eindstand 2010/11[bewerken]

Pos VJ Team Wed W G V + - Saldo Pnt O. Res.
1 2 Fenerbahçe SK (K) 34 26 4 4 84 34 50 82 (2-0, 2-3)
2 5 Trabzonspor 34 25 7 2 69 23 46 82 3-2, 0-2)
3 1 Bursaspor 34 17 10 7 50 20 21 61
4 13 Gaziantepspor 34 17 8 9 44 33 11 59
5 4 Beşiktaş JK 34 15 9 10 53 36 17 54
6 8 Kayserispor 34 14 8 12 46 44 2 51
7 7 Eskişehirspor 34 12 11 11 41 40 1 47
8 3 Galatasaray SK 34 14 4 16 41 46 -5 46
9 N Kardemir DÇ Karabükspor 34 12 8 14 46 53 -7 44
10 14 Manisaspor 34 13 4 17 49 52 -3 43
11 9 Medical Park Antalyaspor 34 10 12 12 41 48 -7 42 (1-0, 1-1)
12 6 İstanbul BB 34 12 6 16 40 45 -5 42 (1-1, 0-1)
13 12 MKE Ankaragücü 34 10 11 13 52 62 -10 41
14 10 Gençlerbirliği SK 34 10 10 14 43 51 -8 40
15 15 Sivasspor 34 8 11 15 43 57 -14 36
16 N Bucaspor 34 6 8 20 37 65 -28 26
17 N Konyaspor 34 4 12 18 28 49 -21 24
18 11 Kasımpaşa SK 34 5 8 21 31 71 -40 23

VJ = Vorig jaar; Wed = Wedstrijden gespeeld; W = Winst; G = Gelijk; V = Verlies; + = Doelpunten voor; - = Doelpunten tegen; Saldo = Doelsaldo; Ptn = Punten; O. Res. = Onderling resultaat

Champions League, Eerste Ronde
Champions League, voorronde
Europa League
Gedegradeerd naar 1. Lig

Resultaten 2010/11[bewerken]

Thuis / Uit ANK BJK BUC BUR ESK FB GS GAZ GEN İBB KAR KAS KAY KON MAN MED SİV TRA
MKE Ankaragücü 1-0 5-3 1-5 2-2 2-1 3-2 0-2 2-4 2-2 0-0 3-0 1-1 4-1 1-3 2-3 1-1 0-2
Beşiktaş JK 4-0 5-1 1-0 3-1 2-4 2-0 1-1 2-2 0-2 1-1 1-1 4-2 2-2 2-3 2-1 2-1 1-2
Bucaspor 0-0 0-1 0-2 0-0 3-5 0-1 2-1 3-1 0-2 2-1 4-0 3-3 3-2 1-1 1-0 0-4 1-2
Bursaspor 0-0 0-3 2 1-0 2-1 1-1 2-0 1-4 1-0 1-1 2-2 2-1 2-0 1-0 2-1 2-3 2-1 0-2
Eskişehirspor 0-0 2-0 1-0 1-1 1-3 1-3 0-1 0-0 1-0 1-0 4-0 1-2 1-0 2-1 0-0 2-1 0-0
Fenerbahçe SK 6-0 1-1 5-2 0-0 4-2 0-0 1-0 3-0 2-0 2-1 2-0 2-0 2-0 4-2 4-0 1-0 2-0
Galatasaray SK 2-4 1-2 1-0 0-2 4-2 1-2 1-0 0-2 3-1 0-0 3-1 1-1 2-0 0-2 2-1 1-0 0-1
Gaziantepspor 3-2 0-0 2-0 0-3 1 2-1 2-1 1-0 1-1 4-1 0-0 0-0 2-0 2-2 1-0 2-1 3-1 1-3
Gençlerbirliği SK 1-0 0-2 1-0 1-5 0-1 2-4 2-3 0-0 2-1 2-3 1-1 4-1 2-1 2-0 2-3 1-1 1-2
İstanbul BB 1-4 2-1 2-1 0-0 0-2 0-1 3-1 1-0 0-1 2-1 3-1 0-2 1-0 0-0 1-1 1-2 1-3
Kardemir DÇ Karabükspor 5-1 1-4 3-0 1-1 1-2 0-1 2-1 3-2 3-0 0-2 1-3 0-0 2-1 2-1 2-0 2-1 0-4
Kasımpaşa SK 2-1 0-1 0-0 0-3 0-2 2-6 0-3 0-1 1-1 1-3 1-2 1-2 2-2 1-0 2-3 2-0 0-7
Kayserispor 2-1 1-0 2-0 1-0 2-2 2-0 0-0 1-2 1-1 3-2 1-0 1-3 1-3 1-2 2-0 4-1 0-0
Konyaspor 0-2 1-1 1-1 0-0 2-1 1-4 0-1 0-2 2-1 0-0 2-2 2-2 0-1 0-0 0-0 1-1 1-2
Manisaspor 0-3 0-0 4-2 0-2 3-1 1-3 2-3 2-0 0-3 1-0 4-2 2-1 0-2 0-1 1-2 3-0 1-2
Medical Park Antalyaspor 2-2 0-2 3-3 2-2 2-2 0-1 3-0 0-1 0-0 1-0 1-2 3-1 2-1' 1-0 1-4 1-1 0-0
Sivasspor 1-1 1-0 1-1 0-2 1-1 3-4 2-1 1-1 1-1 0-4 5-1 1-1 1-0 1-0 4-2 1-1 2-3
Trabzonspor 1-1 1-0 2-0 1-0 0-0 3-2 2-0 3-0 3-1 3-1 3-0 1-0 3-3 1-0 1-3 0-0 6-1


1 Op 20 september 2010 werd de wedstrijd Gaziantepspor - Bursaspor vanwege supportersgeweld in de 63ste minuut bij een 0-1-stand gestaakt; de uitslag werd reglementair op 0-3 bepaald.

2 Op 7 mei 2011 richtten de "supporters" van Bursaspor voor aanvang van de wedstrijd tegen Beşiktaş JK vernielingen aan in de binnenstad van Bursa; de wedstrijd werd niet gespeeld, maar Beşiktaş JK kreeg een reglementaire 3-0-overwinning toebedeeld. Bursaspor werd veroordeeld tot het spelen van zes thuiswedstrijden buiten het eigen stadion; bovendien waren fans van de club niet welkom bij de eerstvolgende drie uitwedstrijden.

Degradanten en promovendi[bewerken]

De promovendi die dit seizoen in de Süper Lig uitkwamen:

De degradanten van vorig seizoen in de Süper Lig:

Topscorers 2010/11[bewerken]

Naam Club Nat. Goals
Alex de Souza Fenerbahçe SK Vlag van Brazilië 28
Burak Yılmaz Trabzonspor Vlag van Turkije 19
Mamadou Niang Fenerbahçe SK Vlag van Senegal 15
Emmanuel Emenike Kardemir DÇ Karabükspor Vlag van Nigeria 14
Necati Ateş Medical Park Antalyaspor Vlag van Turkije 13
Umut Bulut Trabzonspor Vlag van Turkije 13
Olcan Adın Gaziantepspor Vlag van Turkije 12
Jajá Trabzonspor Vlag van Brazilië 12
Josh Simpson Manisaspor Vlag van Canada 12
Kahê Manisaspor Vlag van Brazilië 10
Semih Şentürk Fenerbahçe SK Vlag van Turkije 10
Stanislav Šesták MKE Ankaragücü Vlag van Slowakije 10
Tita Medical Park Antalyaspor Vlag van Brazilië 10
Cenk Tosun Gaziantepspor Vlag van Turkije 10

Externe links[bewerken]

AFC: Australië · Bahrein · Bangladesh · Bhutan · China · Filipijnen · Guam · Hongkong · India · Indonesië · Irak · Iran · Japan · Jemen · Kirgizië · Koeweit · Libanon · Mongolie · Myanmar · Noord-Korea · Oezbekistan · Oman · Qatar · Saudi-Arabië · Singapore · Tadzjikistan · Thailand · Turkmenistan · Verenigde Arabische Emiraten · Vietnam · Zuid-Korea
CAF: Algerije · Angola · Benin · Botswana · Burkina Faso · Burundi · Centraal-Afrikaanse Republiek · Comoren · Congo-Brazzaville · Congo-Kinshasa · Djibouti · Egypte · Equatoriaal-Guinea · Eritrea · Ethiopië · Gabon · Gambia · Ghana · Guinee · Guinee-Bissau · Ivoorkust · Kaapverdië · Kameroen · Kenia · Lesotho · Liberia · Libië · Madagaskar · Malawi · Mali · Marokko · Mauritanië · Mauritius · Mozambique · Namibië · Niger · Nigeria · Oeganda · Réunion · Rwanda · Sao Tomé en Principe · Senegal · Seychellen · Sierra Leone · Soedan · Somalië · Swaziland · Tanzania · Togo · Tsjaad · Tunesië · Zambia · Zimbabwe · Zuid-Afrika
CONCACAF: Antigua en Barbuda · Aruba · Bermuda · Costa Rica · Curaçao · El Salvador · Guatemala · Honduras · Jamaica · Mexico · Nederlandse Antillen · Nicaragua · Panama · Suriname · Trinidad en Tobago · Verenigde Staten
CONMEBOL: Argentinië · Bolivia · Brazilië · Chili · Colombia · Ecuador · Paraguay · Peru · Uruguay · Venezuela
OFC: Amerikaans-Samoa · Cookeilanden · Fiji · Frans-Polynesië · Nieuw-Caledonië · Nieuw-Zeeland · Niue · Palau · Papoea-Nieuw-Guinea · Salomonseilanden · Samoa · Tonga · Vanuatu
UEFA: Albanië · Andorra · Armenië · Azerbeidzjan · België · Bosnië en Herzegovina · Bulgarije · Cyprus · Denemarken · Duitsland · Engeland · Estland · Faeröer · Finland · Frankrijk · Georgië · Gibraltar · Griekenland · Hongarije · Ierland · IJsland · Israël · Italië · Joegoslavië · Kazachstan · Kosovo · Kroatië · Letland · Litouwen · Luxemburg · Macedonië · Malta · Moldavië · Montenegro · Nederland · Noord-Cyprus · Noord-Ierland · Noorwegen · Oekraïne · Oostenrijk · Polen · Portugal · Roemenië · Rusland · San Marino · Schotland · Servië · Slovenië · Slowakije · Sovjet-Unie · Spanje · Tsjechië · Tsjecho-Slowakije · Turkije · Wales · Wit-Rusland · Zweden · Zwitserland