Salmanasser III

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Šulmānu-ašarēdu
Salmanasser III
Ancient Orient Museum Istanbul (5).JPG
Koning van Assur
Periode 858-824 v.Chr.
Voorganger Assurnasirpal II
Opvolger Shamshi-Adad V

De Assyrische koning Salmanasser III (858-824 v.Chr.) bezette Babylon en maakte de bondgenoten van Aram-Damascus (waaronder Israël) tot vazalstaten. De politiek van zijn vader Assurnasirpal II werd met door hem kracht voortgezet. De tegenstand was echter aanzienlijk zowel van Urartu als van de Perzen en de Meden. Ook overschreed deze vorst 25 keer de Eufraat om de Arameeërs het hoofd te bieden. Wanneer dezen er echter in slaagden om een coalitie tot stand te brengen, werden de Assyriërs meestentijds teruggeslagen, zoals in 853 v.Chr. tijdens de Slag bij Qarqar. Damascus was meestal het hoofd van deze Aramese liga's, waarbij ook Israël zich aansloot. Damascus werd nooit ingenomen, en de laatste vier jaar van zijn regering had de koning te kampen met de opstand van één van zijn zonen. Hij voltooide wel de bouw van Nimrud, waaraan hij een reusachtig complex toevoegde, dat dienstdeed als magazijn, kazerne en ministerie van oorlog.

In 836 v.Chr. ondernam Salmanasser een verre veldtocht naar Tabal (in wat later Cappadocië zou heten en nu Midden-Turkije is). Hij verkreeg er de onderwerping van 24 plaatselijke vorsten. Hij kwam via Melid en trok over de berg Timur. Daarna viel hij de steden van Tuatti van Tabal aan in het gebied van Kululu-Sultanhan-Kültepe. Zelfs de zoon van Tuatti, Kikki onderwierp zich aan hem. Vervolgens trok hij naar het zuiden. Hij bezocht zowel de berg Tunni, de zilverberg als de berg Muli, de albastberg in het Bolkargebergte. De annalen breken af op dit punt, maar hij zal daarna wel via de Cilicische poort naar Que getrokken zijn en vandaar naar huis.[1]

Koning Jehu van Israël buigt voor Salmanasser III

Salmanasser III bemoeide zich ook met de politiek van Babylonië en hielp Marduk-zaki-shumi I de troon te bestijgen na een strijd tegen diens broers.[2]. Na zijn dood begon echter het rijk de grip over Babylon te verliezen.

Verwijzingen[bewerken]

  1. John David Hawkins Inscriptions of the Iron Age, part 1, 2000, ISBN 3-11-010864-X
  2. blz 490 History of Humanity Volume II
    From the Third Millennium to the Seventh Century B.C.
    A.H. Dani, J.-P. Mohen et al. ISBN 978-92-3-102811-3