Sandro Mazzola

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Sandro Mazzola
Mazzola als aanvoerder van Internazionale in 1970
Mazzola als aanvoerder van Internazionale in 1970
Persoonlijke informatie
Volledige naam Alessandro Mazzola
Geboortedatum 8 november 1942
Geboorteplaats Turijn, Vlag van Italië (1861-1946) Italië
Lengte 179 cm
Positie Aanvaller
Clubinformatie
Huidige club Gestopt in 1977
Jeugd
1957–1961 Vlag van Italië Internazionale
Senioren
Seizoen Club W (G)
1960–1977 Vlag van Italië Internazionale 417(116)
Interlands
1964
1963–1974
Vlag van Italië Italië -21
Vlag van Italië Italië
2(3)
70(22)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Sandro Mazzola (Turijn, 8 november 1942) was een Italiaans voetballer van Internazionale. Sandro is de zoon van Valentino Mazzola, ook een voetballer, die omkwam tijdens de Superga-vliegramp op 4 mei 1949 waarbij bijna het hele team van AC Torino omkwam.

Kunst[bewerken | brontekst bewerken]

Sandro Mazzola is een liefhebber van kunst. Hij verdiepte zich in het werk van meesters als Leonardo Da Vinci, Rafaël Santi en Michelangelo. De schilderkunst verdreef het immer aanwezige verdriet een beetje uit zijn hoofd. Zijn hele leven bleef Mazzola treuren vanwege het vroege verlies van zijn vader.

Internazionale[bewerken | brontekst bewerken]

De begeerte voor de bal hielp Mazzola aan de slag bij Internazionale uit Milaan. Door de naam en reputatie van zijn vader leek hij het aanvankelijk niet te gaan maken. De druk lag te hoog, omdat iedereen verwachtte dat hij minstens zo goed zou zijn als Valentino Mazzola. De coach van Inter, Helenio Herrera bleef echter zoveel vertrouwen in Mazzola houden, dat hij zich uiteindelijk thuis begon te voelen in San Siro.

In de jaren zestig werd Sandro Mazzola dé vedette van Internazionale. Herrera en Mazzola ontwikkelden samen het catenaccio, een zeer verdedigend systeem, en veroverden hiermee de wereld. In 1964 versloeg Inter het onverslaanbaar geachte Real Madrid in de finale van de Europacup I met 3-1, mede dankzij twee goals van Mazzola. Na deze nederlaag was het tijdperk van Alfredo Di Stéfano en Ferenc Puskás definitief voorbij, terwijl het tijdperk van Mazzola net begon.

Een jaar later won de ploeg, met Mazzola nog steeds op het middenveld, opnieuw de Europacup I, door in de finale SL Benfica te verslaan.

Aan het einde van zijn loopbaan, na vijftien jaar trouwe dienst, weigerde Mazzola een zeer lucratieve transfer naar Juventus, omdat hij nooit meer voor een andere club wilde spelen dan Inter.

Erelijst[bewerken | brontekst bewerken]

Vlag van Italië Internazionale
Vlag van Italië Italië

Individueel

Voorganger:
Harald Nielsen
Topschutter in de Serie A
1965
(gedeeld met Alberto Orlando)
Opvolger:
Luís Vinício
Zie de categorie Sandro Mazzola van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.