Sardine

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Sardien)
Ga naar: navigatie, zoeken
Sardine
Pacific sardine002.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Actinopterygii (Straalvinnigen)
Orde: Clupeiformes (Haringachtigen)
Familie: Clupeidae (Haringen)
Groep
Sardine
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vissen

Sardines, sardienen of pelsers[bron?] zijn een groep straalvinnige vissen uit de familie haringen (Clupeidae). Sardines komen bijna wereldwijd voor en danken hun naam aan het mediterrane eiland Sardinië, waar ze ooit zeer talrijk voorkwamen.

Taxonomie[bewerken]

Kenmerken[bewerken]

De sardien kan een lengte bereiken van 25 centimeter en kan maximaal 15 jaar oud worden. Van de zijkant gezien heeft het lichaam van de vis een normale vorm, van bovenaf gezien is de vorm het beste te typeren als gedrongen. De kop is min of meer recht. De ogen zijn normaal van vorm en zijn symmetrisch.

De vis heeft één rugvin en één aarsvin. Er zijn 13 tot 21 vinstralen in de rugvin en 12 tot 23 vinstralen in de aarsvin.

Leefwijze[bewerken]

De sardien komt zowel in zoet, zout als brak water voor, op een diepte van 10 tot 100 m. Ze is gebonden aan een subtropisch klimaat.

De vis eet zowel plantaardig als dierlijk plankton.

Relatie tot de mens[bewerken]

De sardien 'dankt' zijn wereldwijde bekendheid aan de uitvindingen van het conservenblik (1810) en de blikopener (rond 1860). Hoewel de uitvinding voor het leger bedoeld was, waren sardines in de begintijd luxevoedsel.

De sardien is voor de visserij van groot commercieel belang. De soort komt niet voor op de Rode Lijst van de IUCN.

Foto's[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Trivia[bewerken]

Volgens de Europese regelgeving [1] mogen er 12 verschillende haringachtigen als sardines in blik worden verkocht: Die twaalf soorten vis vallen in vier categorieën (op grootte):

  • Sardine (sardina)
  • Haring (harengus)
  • Ansjovis (engraulis)
  • Sprot (sprattus)

De reden om niet alleen echte sardine in blik toe te staan ligt erin dat de vis werd overbevist -vooral rond 1970 en 1980. De vraag naar sardine bleef en daarom gingen ze bijvoorbeeld in Canada de haring gebruiken, in Australië de elft en in Peru de ansjovis. Dat werd een beetje verwarrend, dus besloot Noorwegen, toen de voorzitter van de Codex Alimentarius Commission, het te standaardiseren. Als er een andere vis dan sardina pilchardus in het blikje gestopt wordt moet de producent wel de Latijnse naam van de vis -of bijvoorbeeld Canadian style sardine- bij de ingrediënten vermelden.[2][3]

Externe link[bewerken]