Secondelijm

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Een tube secondelijm

Secondelijm (cyanoacrylaatlijm) is een kleurloze lijm, op basis van cyanoacrylaat, die in enkele seconden een lijmverbinding kan maken. Meestal is de lijm dunvloeibaar, maar er bestaan ook dikkere en halfvloeibare tot gelei-achtig dikke varianten.

De lijmverbinding komt tot stand doordat vocht op het substraat (contactoppervlak) het polymerisatieproces op gang brengt.[1] Omdat op de huid vocht aanwezig is, zal dit bij contact met de lijmvloeistof eveneens reageren. Het wordt daarom aangeraden om huidcontact te vermijden.

De lijm wordt meestal toegepast op gladde oppervlakken. Bij poreuze materialen is er onvoldoende contactoppervlak en wordt de lijm geabsorbeerd door het materiaal.

Omdat de lijm transparant uithardt, kan deze ook gebruikt worden voor het opvullen van kleine kiertjes of gaatjes in bijvoorbeeld hout. In sommige gevallen wordt een dunne laag secondelijm aangebracht op een klein houten voorwerp om dit te laten glanzen en te beschermen. Bij het maken van luxueuze houten bal- en vulpennen is dit een veelvoorkomende afwerkmethode.

Secondelijm wordt aan consumenten vaak in kleine tubetjes van circa 2 milliliter geleverd. Voor grootverbruikers, bijvoorbeeld een schoenmakerij, zijn ook flacons van 20 en 50 ml leverbaar. In de schoenmakerij wordt secondelijm 'atoomlijm' genoemd.

Toepassingsgebieden[bewerken]

  • Constructielijm
  • Vervanger van hechtingen
  • Borgen van schroefdraad
  • Modelbouw
  • Het afwerken van kleine houten werkstukken, of het opvullen van kleine kiertjes of gaatjes hierin

Zie ook[bewerken]